Play-off

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Play-off – system rozgrywek sportowych, odmiana systemu pucharowego, mający na celu wyłonienie drużyny mistrzowskiej. Stosowany najczęściej po zakończeniu znacznie dłuższej rundy zasadniczej (nazywanej czasem - głównie w odniesieniu do rozgrywek w USA - sezonem regularnym lub zasadniczym), która wyłania uczestników play-offów oraz określa ich rozstawienie.

W systemie play-off zwycięzcę każdej pary wyłania się zazwyczaj w serii kilku meczów (np. do 3 wygranych), ale spotyka się też turnieje, w których do awansu potrzebna jest tylko jedna wygrana (np. mistrzostwa NCAA w koszykówce, NFL).

Cechą charakterystyczną systemu play-off jest to, iż mistrzem może zostać drużyna, która nie osiągnęła najlepszego wyniku po fazie zasadniczej. Rozstawianie drużyn i systemy rozgrywek regulowane są specyficznymi i nierzadko skomplikowanymi zasadami.

Systemy play-off stosuje się w większości profesjonalnych gier zespołowych: koszykówce, siatkówce, hokeju na lodzie, rugby (rzadziej w piłce nożnej), np. w amerykańskich ligach NBA, NHL, NFL, MLB czy polskich PLK, PlusLiga, PLH jak i w esporcie[LCS].

Play-off wykorzystywany jest również w motorsporcie, czego przykładem jest seria NASCAR.