Plazma kosmiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Plazma kosmicznaplazma (zjonizowany gaz) powszechnie występująca we Wszechświecie.

Plazma kosmiczna uznawana jest za podstawowy stan materii. Obecnie uważa się, że aż 99% materii we Wszechświecie występuje w postaci plazmy.[1] Jednak jako że posiada ona jednakową liczbę elektronów i protonów, jest w konsekwencji elektrycznie obojętna.

Charakterystyka kosmicznej plazmy[edytuj | edytuj kod]

Hannes Alfvén, pionier badań nad kosmiczną plazmą i Carl-Gunne Fälthammar zaklasyfikowali plazmę występującą w Układzie Słonecznym w trzech kategoriach:

Klasyfikacja plazmy kosmicznej

Charakterystyka Kategorie gęstości kosmicznej plazmy
(Gęstość nie odnosi się tylko do gęstości cząstek)
Idealne porównanie
Wysoka gęstość Średnia gęstość Niska gęstość
Kryteria λ << ρ λ << ρ << lc lc << λ lc << λD
Przykłady Wnętrze gwiazd
Fotosfera słoneczna
Korona słoneczna
Przestrzeń międzygalaktyczna
Jonosfera do 70 km
Zaburzona magnetosfera
Przestrzeń międzyplanetarna
Pojedyncze cząstki
w wysokiej próżni
Dyfuzja Izotropowa Anizotropowa Anizotropowa i mała Brak dyfuzji
Przewodność Izotropowa Anizotropowa Nie zdefiniowana Nie zdefiniowana
Pole elektryczne równoległe do B
w pełni zjonizowanym gazie
Małe Małe Dowolna wartość Dowolna wartości
Ruchu cząstek w płaszczyźnie prostopadłej do B Niemal prosto ścieżką
międzykolizyjną
Kołowo
ścieżką międzykolizyjną
Kołowo Kołowo
Ruch równolegle
do B
Prosta ścieżka
międzykolizyjna
Prosta ścieżka
międzykolizyjna
Oscylacja
(pomiędzy punktami odbicia)
Oscylacja
(pomiędzy punktai odbicia)
Odległość Debye λD λD << lc λD << lc λD << lc λD >> lc
Magnetohydrodynamiczna
podatność
Tak Aproksymacja Nie Nie

λ = średnia droga swobodna, ρ = promień cyklotronowy dla elektronu, λD = długość Debye’a, lc = długość charakterystyczna

Przypisy

  1. Zdzisław Celiński "Plazma" Warszawa PWN 1980 Biblioteka Problemów t. 260 ISBN 83-01-01125-4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]