Please Please Me

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy albumu. Zobacz też: Please Please Me (piosenka).
Please Please Me
Album studyjny grupy The Beatles
Wydany 22 marca 1963
Nagrywany 11 września i 26 listopada 1962,

11 i 20 lutego 1963, EMI Studios, Londyn
Gatunek Rock, rock and roll
Długość 32:45
Wytwórnia Parlophone
Producent George Martin
Oceny
Płyta po płycie

–

 Please Please Me
(1963)

With The Beatles
(1963)

Please Please Me – debiutancki album zespołu The Beatles, wydany 22 marca 1963 roku w Wielkiej Brytanii. Płyta trafiła na rynek w pośpiechu, aby pomnożyć sukces singli „Please Please Me”[1] i „Love Me Do”. Na płycie znalazło się czternaście utworów, w tym osiem napisanych przez duet Lennon/McCartney.

Spis treści

Nagrywanie[edytuj]

Ponieważ płyta musiała zawierać czternaście utworów (normą dla dwunastocalowych winylowych popowych albumów w 1963 było siedem utworów na każdej stronie) dziesięć ścieżek musiało zostać dogranych do czterech utworów z pierwszych dwóch singli nagranych i wydanych wcześniej. W tym celu o 10 rano, w poniedziałek 11 lutego 1963 roku, w studiu przy Abbey Road Beatlesi i George Martin zaczęli coś, co w istocie było występem na żywo. Skończyli 585 minut (9 godzin, 45 minut) później[2]. W ciągu trzech sesji (każdej trwającej w przybliżeniu trzy godziny) stworzyli album oddający prawdziwego ducha zespołu grającego niegdyś w Cavern Club, aczkolwiek powstało później kilka dubli i zmian[3]. George Martin początkowo rozważał nagranie Please Please Me na żywo w Cavern, przed publicznością[4][5] i odwiedził liverpoolski klub, żeby doświadczyć fenomenu Beatlemanii na własnej skórze[6][7]. Ale ponieważ czas gonił, postanowił przenieść nagranie albumu do studia Abbey Road i stworzyć go praktycznie na żywo. Martin powiedział: „To było bezpośrednie odegranie ich scenowego repertuaru – mniej więcej transmisja radiowa.”[8]

Dzień skończył się nagraniem covera „Twist and Shout”, który zostawiono na sam koniec, ponieważ John Lennon złapał przeziębienie i Martin obawiał się, że nadwyrężający gardło wokal zniszczy jego głos. Ten występ, okrzyknięty mianem klasycznego, skłonił Martina do powiedzenia: „Nie wiem jak oni to robili. Nagrywaliśmy cały dzień, ale im dłużej to trwało, tym lepiej im szło.”[3]

Piosenka „Hold Me Tight” została nagrana podczas sesji, ale ponieważ była „nadwyżką” nie znalazła się na płycie[3]. „Hold Me Tight” zostało nagrane ponownie 12 września 1963, na album With The Beatles[9].

Cały dzień sesji kosztował około 400 funtów[10]. George Martin powiedział: „To nie było dużo pieniędzy dla Parlophone. Sam pracowałem z rocznym budżetem 55 000 funtów.[11]” Ta kwota jednakże musiała pokryć koszty wszystkich artystów na liście Martina.

W ramach kontraktu z Musicans’ Union każdy z Beatlesów otrzymał siedem funtów i dziesięć szylingów za każde trzy godziny sesji, które punktualnie zrobili[12]. Martin rozważał nazwanie albumu Off The Beatle Track, zanim został wydany przez Parlophone jako Please Please Me[13].

Please Please Me zostało nagrane na dwuścieżkowym taśmowym magnetofonie, większość instrumentów na jednej ścieżce, wokal na drugiej, pozwalając na uzyskanie lepszej równowagi pomiędzy obiema na ostatecznej, półcalowej taśmie mono[14]. Miks stereo został zrobiony później, z jedną ścieżką na lewym kanale, drugą na prawym i warstwą odbijającą dźwięk dla lepszego wymieszania dwóch ścieżek. To była zwyczajowa praktyka nagrywania na konsolach stereo, ale tworzyła dramatyczny efekt słuchana w słuchawkach.

Okładka[edytuj]

George Martin, miłośnik londyńskiego zoo, sądził, że ustawienie Beatelsów na tle działu owadów może być dobrą reklamą dla ogrodu zoologicznego. Jednak londyńskie Zoologiczne Stowarzyszenie odrzuciło ofertę Martina i w zamian Angus McBean wysunął propozycję zrobienia fotografii w typowym kolorze, przedstawiającą grupę patrzącą w dół z balkonu w głównej siedzibie EMI w Londynie[13]. Martin miał później napisać: „Zatrudniliśmy legendarnego fotografa Angusa McBeana i bingo, przyszedł i zrobił to tam i w ten sposób. To stało się niesamowicie szybko, jak muzyka. Później jednakże własna kreatywność Beatelsów wysunęła się naprzód.”[15] W 1969 Beatelsi poprosili McBeana, żeby powtórzył to ujęcie dla dwóch retrospektywnych albumów: The Beatles 1962-1966 i The Beatles 1967-1970.

Pierwsze wydanie płyty było jedynym albumem Beatlesów, który miał złoto-czarną etykietę Parlophone (złote napisy na czarnym tle). Wersja mono bardzo poszukiwana przez kolekcjonerów, wersja stereo nawet jeszcze bardziej. Następna etykieta Please Please Me była żółto-czarną etykietą Parlophone (czarną z żółtymi napisami). Późniejsze etykiety były zwykle czarne ze srebrnymi napisami i na każdej znajdowało się jedno lub dwa loga EMI.

Wydanie[edytuj]

Please Please me zostało wydane jako płyta długogrająca (LP) przez Parlophone 22 marca 1963 roku i pozostało w sprzedaży aż do dnia dzisiejszego.

Formaty wydania:

W USA większość utworów z Please Please Me wypuszczono na płycie wydawnictwa Vee-Jay Records Introducing The Beatles w 1964, a następnie na The Early Beatles wydawnictwa Capitol Records w 1965. Nieoczekiwanie samo Please Please Me nie zostało wydane w Stanach Zjednoczonych dopóki katalog albumów Beatlesów nie został znormalizowany w późnych latach 80.

W Nowej Zelandii album pojawił się najpierw tylko w mono z czarną etykietą Parlophone. W 1964 roku etykietę zmieniono na niebieską, ale nadal była to wersja mono. Ze względu na stałe zainteresowanie płytą, wydano ją w końcu na stereo najpierw przez World Record Club, a następnie już z niebieską etykietą Parlophone.

Please Please Me zostało oficjalnie wydane na CD 26 lutego 1987 roku, razem z trzema innymi albumami Beatlesów (With The Beatles, A Hard Day's Night i Beatles for Sale), wszystkie jedynie w wersji mono.

9 września 2009 album został zremasterowany i ponownie wydany na CD w stereo wraz z resztą oryginalnych studyjnych albumów The Beatles. To wydanie zastąpiło wydanie z 1987 roku. Wersja zremasterowana mono była dostępna w limitowanej edycji zestawu The Beatles in Mono.

Odbiór[edytuj]

Jak na debiutancki album, Please Please Me spisał się bardzo dobrze - miał zarówno uznanie wśród większości krytyków i magazynów muzycznych, jak i odniósł sukces komercyjny.

Album Please Please Me dostał się na szczyt brytyjskiej listy przebojów w maju 1963 i został tam przez trzydzieści miesięcy, zastąpiony... drugim albumem Beatlesów - With The Beatles. To było spore zaskoczenie, ponieważ w tamtych czasach listy najchętniej kupowanych płyt były często zdominowane przez ściężki dźwiękowe z filmów.

Rolling Stone okrzyknął Beatlesów „samowystarczalnym rockowym zespołem, piszącym własne przeboje i grającym na swoich własnych instrumentach”[16]. W 2003 roku magazyn umieścił album na trzydziestym dziewiątym miejscu w rankingu 500 najlepszych albumów wszech czasów[17]. Była sklasyfikowana jako pierwsza spośród wczesnych płyt Beatelsów i szósta spośród wszystkich albumów Beatelsów. Wyprzedziły ją: Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, Revolver, Rubber Soul, The Beatles (White Album) i Abbey Road. Rolling Stone umieścił również dwie piosenki z albumu na liście Pięciuset Najlepszych Piosenek Wszech Czasów: #139 „I Saw Her Standing There” i #184 „Please Please Me”.

Cytując Allmusic „dziesiątki lat po wypuszczeniu płyta ciągle brzmi świeżo”, covery są „imponujące”, a oryginalne nagrania „zadziwiające”[18].

Lista utworów[edytuj]

Wszystkie utwory napisane przez Paula McCartneya i Johna Lennona, z wyjątkiem zaznaczonych. Znany podpis Lennon/McCartney pojawił się na drugim albumie With The Beatles.

Strona pierwsza[edytuj]

  1. „I Saw Her Standing There” – 2:55
  2. „Misery” – 1:50
  3. „Anna (Go to Him)” (Arthur Alexander) – 2:57
  4. „Chains” (Gerry Goffin, Carole King) – 2:26
  5. „Boys” (Luther Dixon, Wes Farrell) – 2:27
  6. „Ask Me Why” – 2:27
  7. „Please Please Me” – 2:03

Strona druga[edytuj]

  1. „Love Me Do” – 2:22
  2. „P.S. I Love You” – 2:05
  3. „Baby It’s You” (Mack David, Barney Williams, Burt Bacharach) – 2:38
  4. „Do You Want to Know a Secret” – 1:59
  5. „A Taste of Honey” (Bobby Scott, Ric Marlow) – 2:05
  6. „There’s a Place” – 1:52
  7. „Twist and Shout” (Phil Medley, Bert Russell) – 2:33

Twórcy[edytuj]

The Beatles

  • John Lennon – gitara rytmiczna, gitara akustyczna, harmonijka, wokal, klaskanie
  • Paul McCartney – gitara basowa, wokal, klaskanie
  • George Harrison – gitara prowadząca, gitara akustyczna, wokal, klaskanie
  • Ringo Starr – perkusja, tamburyn, marakasy, wokal, klaskanie

Dodatkowi muzycy i producenci

Przypisy

  1. ↑ Ian MacDonald: Revolution in the Head: the Beatles' Records and the Sixties. New York: Henry Holt and Company, 1994, s. 46. ISBN 0-8050-2780-7. (#1 on 4 charts: Melody Maker, New Musical Express, Disc, and BBC's Pick of the Pops)
  2. ↑ Mark Lewisohn The Complete Beatles Recording Sessions P.24
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Mark Lewisohn: The Beatles Recording Sessions. New York: 1988, s. 24, 26. ISBN 0-517-57066-1.
  4. ↑ Philip Norman: Shout!. London: Penguin Books, 1993, s. 169. ISBN 0-14-017410-9.
  5. ↑ Ian MacDonald: Revolution in the Head. London: Pimlico, 1998, s. 59. ISBN 0-7126-6697-4.
  6. ↑ Chris Salewicz: McCartney-The Biography. London: Queen Anne Press, 1986, s. 129. ISBN 0-356-124541-1.
  7. ↑ Q Collectors Limited Edition. London: Maddy Ballantyne, s. 36.
  8. ↑ [[George Martin (producent)|]] with William Pearson: With a Little Help From My Friends: The Making of Sgt. Pepper. Boston: Little, Brown, 1994, s. 77. ISBN 0-316-54783-2.
  9. ↑ Mark Lewisohn: The Beatles Recording Sessions. 1988, s. 36.
  10. ↑ Bill Harry The Ultimate Beatles Encyclopedia P.528
  11. ↑ "Q" Magazine The Beatles Collectors Limited Edition P.38
  12. ↑ Mark Lewisohn The Complete Beatles Recording Sessions P.21
  13. ↑ 13,0 13,1 Mark Lewisohn: The Beatles Recording Sessions. 1988, s. 32.
  14. ↑ Mark Lewisohn: The Beatles Recording Sessions. 1988, s. 28.
  15. ↑ George Martin: Summer Of Love. The Making Of Sgt Pepper. 1994, s. 121.
  16. ↑ Rolling Stone's The Beatles Biography.
  17. ↑ The 500 Greatest Albums of All Time.
  18. ↑ AMG Please Please Me Review. [dostęp 24 lutego 2007].

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Please_Please_Me&oldid=35260886”