Plecionka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Plecionka jako element architektoniczny

Plecionka – motyw zdobniczy w architekturze lub wyrób użytkowy w rzemiośle.

Plecionka w architekturze[edytuj | edytuj kod]

W architekturze plecionka to ciągły ornament złożony z linii, pasów, taśm, listew (plecionka geometryczna), wici z roślin, liści, kwiatów (plecionka roślinna) lub wstęg z głowami i ciałami zwierząt (plecionka zwierzęca). Elementy plecionki przeplatają się w powtarzalnym rytmie skomplikowanych układów. Motyw plecionki powszechny był w sztuce Bliskiego Wschodu, a w Europie zwłaszcza w okresie wczesnego chrześcijaństwa. Stosowana była w dekoracjach architektonicznych[1].

Plecionka w rzemiośle[edytuj | edytuj kod]

Wyrób z ponakładanych na siebie w określonym porządku włókien. Produkt rzemiosła zwanego plecionkarstwem. Plecionki znane były już od czasów prehistorycznych, zarówno w wyrobach użytkowych (kosze, liny, maty), jak i artystycznych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 123. ISBN 83-85001-89-1.