Plemię Durina
| Plemię Durina (Długobrodzi) | |
 |
|
| Kraj | Khazad-dûm, Gundabad, Erebor, Żelazne Wzgórza, Ered Mithrin |
| Tytuły | Królowie Khazad-dûm Królowie pod Górą Władcy Błyszczących Grot[1] |
| Założyciel | Durin I Nieśmiertelny |
| Ostatni przedstawiciel | Durin VII[2] |
| Rok założenia | nieznany (Lata Drzew) |
| Rok rozwiązania | nieznany (Czwarta Era) |
| Pochodzenie etniczne | Naugrimowie |
| Gałęzie | linia Dáina I linia Borina |
Plemię Durina– w mitologii Śródziemia J. R. R. Tolkiena było to najstarsze i najważniejsze z siedmiu krasnoludzkich plemion. Jego założycielem był Durin I Nieśmiertelny. Plemię to określano też mianem Długobrodych.
Spis treści |
Dzieje [edytuj]
Pierwszymi siedzibami plemienia Durina były Khazad-dûm – najpotężniejsze i najwspanialsze z wszystkich krasnoludzkich miast – i święta dla siedmiu plemion góra Gundabad. Plemię Durina utrzymywało dość ożywione kontakty z Elfami (zwłaszcza od Drugiej Ery), a także z Edainami i innymi ludźmi. Lud Durina (lub jego przedstawiciele) brał udział w wielu doniosłych wydarzeniach w Śródziemiu, m.in. w: Ostatnim Sojuszu, Bitwie Pięciu Armii i Wojnie o Pierścień.
Po klęsce zadanej plemieniowi w ich siedzibie przez Balroga w latach 1980- 1981 T.E., Khazad-dûm zostało opuszczone. Długobrodzi osiedlili się w tym czasie m.in. w Ereborze i Ered Mithrin. Po opanowaniu tych miejsc przez smoki główną siedzibą plemienia stały się Żelazne Wzgórza a także pasmo Ered Luin.
Po zabiciu Smauga w 2941 T.E., plemieniu – rządzonemu przez Dáina II – udało się odnowić królestwo Ereboru.
Na początku Czwartej Ery król Durin VII poprowadził Krasnoludy z Ereboru do Khazad-dûm, który udało się mu odzyskać po wydarzeniach zaistniałych jeszcze w końcu Trzeciej Ery: zabiciu Balroga przez Gandalfa Szarego w styczniu 3019 T.E. i ostatecznym rozgromieniu orków i ich panów: Saurona i Sarumana w bitwach pod Minas Tirith i Morannonem. W wydarzeniach tych brał udział Gimli – jeden z potomków Durina I, praprawnuk Borina i – przyszły – wuj Durina VII (jako daleki kuzyn jego ojca – króla Thorina III). Gimli jakiś czas po Wojnie o Pierścień został władcą Błyszczących Grot, a w 120 roku C. E. odpłynął – jako pierwszy i prawdopodobnie jedyny Krasnolud – do Amanu.
Genealogia[3] [edytuj]
Durin I
│
wiele pokoleń
(w tym II, III, IV i V)
│
Durin VI†
│
Náin I†
│
Thráin I
│
Thorin I
│
Glóin
│
Óin
│
Náin II
│
┌────────────────────────────────┴────────────────────────────────┐
│ │
Dáin I† Borin
│ │
┌───────────────┼───────────────┐ │
│ │ │ Farin
Thrór† Frór† Grór ┌─────────────┴─────────────┐
│ │ │ │
Thráin II† Nain† Fundin† Gróin
┌───────────┼───────────┐ │ ┌─────┴─────┐ ┌─────┴─────┐
│ │ │ │ │ │ │ │
Thorin II† Frerin† Dís[4] Dáin II† Balin† Dwalin Óin† Glóin
┌─────┴─────┐ │ │
│ │ │ │
Fíli† Kíli† Thorin III Gimli
│
Durin VII
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Znany jest tylko jeden Krasnolud noszący ten tytuł – Gimli;
- ↑ Brak informacji o następcach;
- ↑ Symbol † oznacza śmierć gwałtowną; nie jest pewne czy jest to cała dynastia, gdyż nie ma informacji o potomstwie m.in. Fróra, Balina, Dwalina i Óina. Także czasy dynastii do rządów Durina VI pozostają niemal nieznane;
- ↑ Jedyna krasnoludzka kobieta wymieniona z imienia.
Bibliografia [edytuj]
- Fonstad K. W., Atlas Śródziemia. Przewodnik po świecie Tolkiena, Warszawa 2009;
- Tolkien J. R. R., Hobbit, czyli tam i z powrotem, Warszawa 2007;
- Tenże, Niedokończone opowieści, Warszawa 2008;
- Tenże, Silmarillion, Warszawa 2007;
- Tenże, Władca Pierścieni, Warszawa 2001 (wszystkie 3 tomy);
