Plemiona izolowane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Członkowie izolowanego plemienia spotkani w Brazylii

Plemiona izolowane – społeczności ludzi, którzy nie utrzymują kontaktu z cywilizowanym światem. Obecnie na świecie pozostaje mała grupa takich plemion. Wiedza na ich temat pochodzi najczęściej ze spotkań z innymi, sąsiednimi plemionami lub zdjęć lotniczych[1].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Opinie na temat plemion izolowanych są podzielone. Część ludzi chce nawiązać z nimi kontakt, inni uważają, że plemiona te powinny pozostać w izolacji. Kontakt z cywilizacją wiąże się jednak z niebezpieczeństwem, że członkowie plemienia mogą zacząć zapadać na choroby, na które wcześniej nie chorowali lub uzależnić się od alkoholu czy tytoniu[2][3].

Współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Za względu na brak kontaktu, niekiedy wiadomo bardzo niewiele o takich plemionach. Często nie jest znana nawet ich nazwa. Trudno jest obliczyć ile dokładnie jest tego typu społeczności. Jednak według luźnych szacunków obecnie na świecie może pozostawać ponad 100 plemion izolowanych[1][4]. Należą do nich między innymi:

Istnieje także dużo plemion, które dawniej były izolowane, lecz później zaczęły kontaktować się z cywilizacją. Przykładowo lud Jarawa, który pod koniec lat 90. XX wieku stał się atrakcją turystyczną. Kontakt z cywilizacją przyniósł im negatywne skutki, choroby i nałogi, które znacznie wyniszczyły ich plemię. Innym przykładem może być Dziewięcioro Pintupi, którzy byli prawdopodobnie ostatnimi Aborygenami prowadzącymi tradycyjne życie[5], a następnie również zdecydowali się na kontakt i osiedlenie. Zdarza się, że plemiona, z którymi nawiązano kontakt zostają potem przeniesione do specjalnych rezerwatów etnicznych, które mają chronić ich unikalną kulturę. Tak było w przypadku Indian Huaorani, z których część prawdopodobnie nadal żyje w izolacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy