Plemiona lechickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osadnictwo słowiańskie na obszarze obecnego Berlina ok. 1150 r.

Plemiona lechickie – grupa plemion zachodniosłowiańskich, która obok grupy plemion czeskich i plemion łużyckich stanowiła zachodnie plemiona słowiańskie. Z grupy tej wydzieliły się trzy odłamy: plemiona polskie, plemiona połabskie i plemiona pomorskie. słowiańskie, z grupy plemion lechickich zasiedlające południowy brzeg Bałtyku. W skład wielkiego plemienia Pomorzan wchodzili między innymi: Kaszubi, Pyrzyczanie, Wolinianie, Brzeżanie i Słowińcy. Główne grody to: Szczecin, Kołobrzeg, Białogard, Nakło, Pyrzyce, Stargard, Gdańsk, Starogard Gdański.

Do grupy tej zaliczają się:

Zobacz też [edytuj]