Plemiona lechickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osadnictwo słowiańskie na obszarze obecnego Berlina ok. 1150 r.

Plemiona lechickie – grupa plemion zachodniosłowiańskich, trzecia obok grupy plemion czeskich i plemion łużyckich. Z grupy tej wydzieliły się dwa lub trzy odłamy: plemiona polskie, plemiona połabskie i plemiona pomorskie (przy stosowaniu podziału na dwa odłamy zaliczane do plemion polskich[1]). Słowianie z grupy plemion lechickich zasiedlają południowy brzeg Bałtyku.

Do grupy tej zaliczają się:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hasło "Słowianie zachodni". W: Mały słownik antropologiczny. Warszawa: WP, 1976, s. 431.