Pletyzmograf prąciowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pletyzmograf prąciowy (ang. penile plethysmograph) – kontrowersyjny typ pletyzmografu, który mierzy ilość krwi w prąciu.

Jest przeważnie używany do badania wielkości seksualnego podniecenia u osoby obserwującej zdjęcia, filmy lub słuchającej nagrań. Używany w krajach takich jak: Brazylia, Brytania, Kanada, Chiny, Czechy, Słowacja, Nowa Zelandia, Norwegia i Stany Zjednoczone.

Istnieją dwa rodzaje: volumetric air chamber mierzy zmiany powietrza w torbie nakładanej na prącie i circumferential transducer służący do pomiaru zmian w obwodzie prącia.

Pletyzmograf prąciowy został wynaleziony przez Kurta Freunda w Czechosłowacji w latach 50. XX wieku[1]. W zamierzeniu twórcy miał służyć do sprawdzenia orientacji seksualnej wśród kandydatów do wojska, którzy twierdzili, że są homoseksualni, chcąc uniknąć obowiązkowej służby w wojsku[2] (geje w tamtych czasach byli wykluczeni ze służby wojskowej).

Przypisy