Pm36
| Pm36 | |
 Piękna Helena |
|
| Producent | Fablok  |
| Lata budowy | 1937 |
| Układ osi | 2'C1' |
| Masa służbowa | Pm36-1: 95,4 t Pm36-2: 92,7 t |
| Masa pustego parowozu | Pm36-1: 87 t Pm36-2: 84,3 t |
| Długość parowozu | 14 843 mm |
| Długość z tendrem | 23 800 mm |
| Rozstaw osi skrajnych | 11 750 mm |
| Moc znamionowa | 1323 kW |
| Maksymalna siła pociągowa | 12 800 kG |
| Prędkość maksymalna | Pm36-1: 140 km/h Pm36-2: 130 km/h |
| Typ tendra | 32D36 |
| Ciśnienie w kotle | 18 at/1,8MPa |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła | 198 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza | 71 m² |
| Powierzchnia rusztu | 3,9 m² |
| Średnica cylindra | 530 mm |
| Skok tłoka | 700 mm |
| Średnica kół napędnych | 2000 mm |
| Średnica kół tocznych | Pm36-1: 1000 mm Pm36-2: 1200 mm |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Pm36 – parowóz pośpieszny polskiej konstrukcji.
Projekt powstał w roku 1936. W następnym roku wyprodukowano doświadczalną serię dwóch maszyn, z czego jedna (Pm36-1) posiadała otulinę aerodynamiczną. Lokomotywa ta zdobyła złoty medal na Wystawie Techniki i Sztuki w Paryżu w roku 1937. Obydwie maszyny były wykorzystywane w ruchu planowym do prowadzenia pociągów pośpiesznych. W czasie II wojny światowej zostały przejęte przez władze niemieckie i były nadal wykorzystywane. Parowóz Pm36-1 został w czasie wojny zezłomowany (okoliczności zakończenia eksploatacji są niejasne: niektóre źródła podają, że Pm36-1, która podczas wojny nosiła oznaczenie 18 601, początkowo pracowała we Lwowie, później przekazano ją ośrodkowi badawczemu Grunewald, w międzyczasie zdjęto z niej otulinę aerodynamiczną, zaś po wojnie znalazła się na terenie Białoruskiej SRR, gdzie pracowała do 1951). Pm36-2 przetrwał wojnę, wrócił do kraju i do 1965 roku pracował na liniach PKP. Po zakończeniu eksploatacji został przekazany do Muzeum Kolejnictwa w Warszawie, które jest jego właścicielem.
W roku 1995 parowóz został wyremontowany w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Pile i przywrócony do ruchu. Stacjonuje obecnie w parowozowni Wolsztyn, gdzie jest używany do prowadzenia pociągów z turystami oraz niekiedy do obsługi regularnych połączeń.
Pm36-2 znany jest również pod nazwą "Piękna Helena". Tablice z "imieniem" "Piękna Helena" są dwujęzyczne umieszczone na wiatrownicach, lewa angielska, prawa polska.
Spis treści |
[edytuj] Właściwości trakcyjne
Maksymalna siła pociągowa maszyny jest ograniczona jej przyczepnością i wynosi 12 800 kG (125.5kN). Pm36 opalany lepszym gatunkiem węgla mógł ciągnąć 4-osiowe wagony osobowe o masie 665 ton z prędkością 100 km/h lub 975 T - 90 km/h. Współczesny rekord prędkości Pm36-2 "Piękna Helena" to 138 km/h ustanowiony 19 stycznia 2003 roku na szlaku z Leszna do Poznania.
[edytuj] Dane techniczne
Tender 32D36:
- liczba osi: 4
- masa tendra:
- próżnego: 31,5 t (do Pm36-1); 32,9 t (do Pm 36-2)
- służbowa: 70,5 t (do Pm36-1); 72,9 t (do Pm 36-2).
- pojemność tendra:
- wody: 32 m³
- węgla: 9,0 t
[edytuj] Galeria
-
Parowóz z otuliną aerodynamiczną
-
Pm36-2 w Kołobrzegu - przód Pięknej Heleny z widocznymi wiatrownicami
-
Wnętrze Pm36-2 – widoczna klapa do rusztu paleniska
-
Pm36-2 w Kołobrzegu
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Opis ze strony parowozy.net
- Opis ze strony www.paradaparowozow.pl
- Zaginione modele
- Opis i zdjęcie ze strony PKP
- Pojazdy Komunikacji - Parowóz Pm 36
[edytuj] Źródła
- J.Fijałkowski i W. Kowalewski, 1959, Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wydawnictwa Komunikacyjne
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
