Pneumocyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pneumocytkomórka nabłonka oddechowego w pęcherzykach płucnych. Wśród pneumocytów wyróżnia się:

  • Typu I – wyściełające, płaskie komórki o zminimalizowanym metabolizmie. Zachodzi przez nie dyfuzja gazów pomiędzy światłem pęcherzyków płucnych a krwią naczyń włosowatych. Mają 25 nm grubości i 50-100 µm2 powierzchni[1].
  • Typu II – komórki posiadające cechy komórek wydzielniczych rozproszone pomiędzy pneumocytami typu I, zawierają ciałka blaszkowate wydzielające składniki surfaktantu pod wpływem nerwu błędnego. Aktywność wydzielnicza pneumocytów drugiego typu rozpoczyna się pod koniec życia płodowego[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt: podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów: praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 392-393. ISBN 83-09-01792-8.