Połączenie wielowypustowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Połączenie wielowypustowe
Połączenie wielowypustowe

Połączenie wielowypustowe (wielokarbowe) – połączenie rozłączne ruchowe bez elementów pośredniczących. Używane do osadzania piast na wałach.

Połączenie wielowypustowe nie posiada wady połączenia wpustowego, polegającej na osłabiającym działaniu rowka wpustowego. Z tego powodu stosowane jest w bardziej odpowiedzialnych zastosowaniach. W połączeniu wielowypustowym na wałku nacięte są rowki, a piasta jest ukształtowana tak, by do nich pasowała. Połączenie wielowypustowe jest trudniejsze do wykonania niż wpustowe.

Obliczenia wytrzymałościowe połączenia wielowypustowego opierają się na kryterium dopuszczalnego nacisku powierzchniowego k_n:

k_n = \frac{F_o}{z \cdot s \cdot l}


gdzie: F_o - siła obwodowa działająca na połączenie];
z - liczba wypustów;
s - czynna wysokość pojedynczego wypustu;
l - czynna długość połączenia wielowypustowego;
k_n - dopuszczalny nacisk powierzchniowy;

Wielkości połączeń wielowypustowych są znormalizowane przez Polską Normę PN/M-85016 i PN/M-85010.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]