Południowe Han

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Historia Chin
Historia Chin
Prehistoria i starożytność
Neolit w Chinach
ok. 8000–2000 p.n.e.
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy
wg tradycji 2850−2205 p.n.e.
Dynastia Xia 2100–1600 p.n.e.
Dynastia Shang 1600–1046 p.n.e.
Dynastia Zhou 1045–256 p.n.e.
    Okres Wiosen i Jesieni
    Okres Walczących Królestw
Cesarstwo
Dynastia Qin 221 p.n.e.–206 p.n.e.
Dynastia Han 206 p.n.e.–220 n.e.
  (Dynastia Xin 9–23)
Epoka Trzech Królestw 220–280
  WeiShuWu
Dynastia Jin 265–420
Szesnaście Królestw 304–439
Dynastie Południowe i Północne 420–589
Dynastia Sui 581–618
Dynastia Tang 618–907
  (Dynastia Zhou 690–705)
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw
907–960
Dynastia Liao
907–1125
Dynastia Song
960–1279
Xixia 1038–1227
Jin 1115–1234
Dynastia Yuan 1271–1368
Dynastia Ming 1368–1644
Dynastia Qing 1644–1911
Współczesność
Republika Chińska 1912–1949
Chińska Republika Ludowa od 1949
Republika Chińska (Tajwan) od 1949

Południowe Han (chiń. upr.: 南汉; chiń. trad.: 南漢; pinyin: Nán Hàn) – krótkotrwałe państwo w południowych Chinach, jedno z Dziesięciu Królestw. Samo zwało się Wielkim Han lub Wielkim Yue.

Dwór tangowski mianował Liu Yina w 905 gubernatorem wojskowym na południu, podnosząc go do rangi Księcia Nanping w 909. Jego brat i następca, Liu Yan, w 917 przyjął tytuł cesarski. Jego państwo, początkowo zwane "Wielkie Yue", a od 919 "Południowe Han" miało stolicę w Kantonie i obejmowało dzisiejszy Guangdong i większość Guangxi[1]. Cesarstwo to miało charakter cywilny, osłabienie siły militarnej sprowokowało rebelie[2], ale kolejni władcy panowali jeszcze do 971, by się ostatecznie poddać wojskom dynastii Song, ponownie jednoczącej Chiny[1].

Chiny w 923 r.; Południowe Han zaznaczone na granatowo
Władcy Południowego Han 917-971[2]
Imię świątynne Imię pośmiertne Nazwisko i imię Okres panowania Nazwa i daty ery panowania
Gaozu (高祖 Gāozǔ) Tianhuang Dadi (天皇大帝 Tiānhuáng Dàdì) Liu Yan (劉巖 Liú Yán) 917-941 Qianheng (乾亨 Qiánhēng) 917-925

Bailong (白龍 Báilóng) 925-928
Dayou (大有 Dàyŏu) 928-941

brak Shang Di (殤帝 Shāng Dì) Liu Bin (劉玢 Liú Bīn) 941-943 Guangtian (光天 Gŭangtiān) 941-943
Zhong Zong (中宗 Zhōng Zōng) nie używane Liu Cheng (劉晟 Liú Chéng) 943-958 Yingqian (應乾 Yìngqiàn) 943

Qianhe (乾和 Qiànhé) 943-958

Houzhu (後主 Hòuzhǔ) brak Liu Chang (劉鋹 Liú Chăng) 958-971 Dabao (大寶 Dàbăo) 958-971

Przypisy

  1. 1,0 1,1 F. W. Mote: Imperial China: 900–1800. Harvard: Harvard University Press, 1999, s. 15.
  2. 2,0 2,1 Ulrich Theobald: Southern Han 南漢 (Yue 粵; 917-971) (ang.). W: Chinese History [on-line]. Chinaknowledge, 2000. [dostęp 2012-03-08]. s. Ten States 十國 (902-979).