Południowe Han
| Historia Chin | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Prehistoria i starożytność | |||||||
| Neolit w Chinach ok. 8000–2000 p.n.e. |
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy wg tradycji 2850−2205 p.n.e. |
||||||
| Dynastia Xia 2100–1600 p.n.e. | |||||||
| Dynastia Shang 1600–1046 p.n.e. | |||||||
| Dynastia Zhou 1045–256 p.n.e. | |||||||
| Okres Wiosen i Jesieni Okres Walczących Królestw |
|||||||
| Cesarstwo | |||||||
| Dynastia Qin 221 p.n.e.–206 p.n.e. | |||||||
| Dynastia Han 206 p.n.e.–220 n.e. | |||||||
| (Dynastia Xin 9–23) | |||||||
| Epoka Trzech Królestw 220–280 | |||||||
| Wei • Shu • Wu | |||||||
| Dynastia Jin 265–420 | |||||||
| Szesnaście Królestw 304–439 | |||||||
| Dynastie Południowe i Północne 420–589 | |||||||
| Dynastia Sui 581–618 | |||||||
| Dynastia Tang 618–907 | |||||||
| (Dynastia Zhou 690–705) | |||||||
| Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw 907–960 |
Dynastia Liao 907–1125 |
||||||
| Dynastia Song 960–1279 |
|||||||
| Xixia 1038–1227 | |||||||
| Jin 1115–1234 | |||||||
| Dynastia Yuan 1271–1368 | |||||||
| Dynastia Ming 1368–1644 | |||||||
| Dynastia Qing 1644–1911 | |||||||
| Współczesność | |||||||
| Republika Chińska 1912–1949 | |||||||
| Chińska Republika Ludowa od 1949 |
Republika Chińska (Tajwan) od 1949 | ||||||
|
Powiązane artykuły
|
|||||||
Południowe Han (chin. upr.: 南汉; chin. trad.: 南漢; pinyin: Nán Hàn) – krótkotrwałe państwo w południowych Chinach, jedno z Dziesięciu Królestw. Samo zwało się Wielkim Han lub Wielkim Yue.
Dwór tangowski mianował Liu Yina w 905 gubernatorem wojskowym na południu, podnosząc go do rangi Księcia Nanping w 909. Jego brat i następca, Liu Yan, w 917 przyjął tytuł cesarski. Jego państwo, początkowo zwane "Wielkie Yue", a od 919 "Południowe Han" miało stolicę w Kantonie i obejmowało dzisiejszy Guangdong i większość Guangxi[1]. Cesarstwo to miało charakter cywilny, osłabienie siły militarnej sprowokowało rebelie[2], ale kolejni władcy panowali jeszcze do 971, by się ostatecznie poddać wojskom dynastii Song, ponownie jednoczącej Chiny[1].
| Imię świątynne | Imię pośmiertne | Nazwisko i imię | Okres panowania | Nazwa i daty ery panowania |
|---|---|---|---|---|
| Gaozu (高祖 Gāozǔ) | Tianhuang Dadi (天皇大帝 Tiānhuáng Dàdì) | Liu Yan (劉巖 Liú Yán) | 917-941 | Qianheng (乾亨 Qiánhēng) 917-925 Bailong (白龍 Báilóng) 925-928 |
| brak | Shang Di (殤帝 Shāng Dì) | Liu Bin (劉玢 Liú Bīn) | 941-943 | Guangtian (光天 Gŭangtiān) 941-943 |
| Zhong Zong (中宗 Zhōng Zōng) | nie używane | Liu Cheng (劉晟 Liú Chéng) | 943-958 | Yingqian (應乾 Yìngqiàn) 943 Qianhe (乾和 Qiànhé) 943-958 |
| Houzhu (後主 Hòuzhǔ) | brak | Liu Chang (劉鋹 Liú Chăng) | 958-971 | Dabao (大寶 Dàbăo) 958-971 |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 F. W. Mote: Imperial China: 900–1800. Harvard: Harvard University Press, 1999, s. 15.
- ↑ 2,0 2,1 Ulrich Theobald: Southern Han 南漢 (Yue 粵; 917-971) (ang.). W: Chinese History [on-line]. Chinaknowledge, 2000. [dostęp 2012-03-08]. ss. Ten States 十國 (902-979).
|
||||||||