Kamerun Południowy
 |
Ten artykuł od 2012-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Brak źródeł, część informacji może być wątpliwa, styl do poprawy. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Kamerun Południowy (ang. South Cameroons) – dawna brytyjska posiadłość kolonialna, od 1961 część Kamerunu.
Na mocy traktatu wersalskiego zachodnią część Kamerunu Niemieckiego oddano Wielkiej Brytanii jako Kamerun Brytyjski, podzielony na dwie części – Kamerun Północny i Południowy.
W 1950 zdecydowano o włączeniu terytorium do Nigerii. Wywołało to protesty lokalnej ludności, co zaowocowało przyznaniem w 1954 autonomii.
1 października 1961 odbyło się referendum w sprawie przyszłości regionu. Mieszkańcy wybierali między unią z Nigerią bądź z Kamerunem. Brytyjczycy nie dopuścili do opcji wybrania przez mieszkańców niepodległości. Zgodnie z wynikami referendum, część północna została włączona do Nigerii, zaś południowa do Kamerunu.
Przyjęcie w 1972 nowej konstytucji Kamerunu, znoszącej federacyjny ustrój państwa, spowodowało wybuch w rejonie Południowego Kamerunu silnych dążeń niepodległościowych.
2 kwietnia 1993 w stolicy regionu, Buea odbył się zjazd organizacji niepodległościowych, na którym zażądano od rządu Kamerunu przywrócenia federalnego charakteru państwa. Niespełnienie tego żądania spowodowało, że 30 grudnia 1999 oficjalnie ogłoszono deklarację niepodległości, powołując Republikę Ambazonii. Deklaracji tej nie uznało żadne państwo na świecie.
W 2005 Ambazonia została przyjęta do Organizacji Narodów i Ludów Niereprezentowanych.
