Pochłanianie (akustyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pochłanianie – w akustyce jest procesem absorbowania energii fali dźwiękowej przez ciała fizyczne. Na skutek pochłaniania energia fali przechodzącej przez ciało ulega zmniejszeniu, powodując wzrost energii wewnętrznej tego ciała.

Jeśli ciało, na które pada fala ma strukturę porowatą, drgania powietrza są tłumione wskutek tarcia o ścianki kanalików tworzonych przez pory. W przypadku struktur tekstylnych, następuje tarcie o włókna tkaniny. Wartość tłumienia rośnie wraz z liczbą drgań na jednostkę czasu, co oznacza, że fale dźwiękowe o wyższych częstotliwościach są tłumione bardziej. W przypadku ciał o charakterze rezonatora, maksimum tłumienia wypada dla częstotliwości rezonansowej. W tym wypadku tłumienie nastepuje wskutek tarcia powietrza o ścianki otworu rezonatora oraz wygaszającej interferencji fali padającej i wypromieniowanej przez rezonator, zachodzacej w obszarze otaczajacym otwór[1].

Przypisy

  1. Andrzej Kulowski: Akustyka sal. Gdańsk: Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, 2007. ISBN 978-83-7348-174-9.