Pochwa (broń)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pochwa – futerał do noszenia broni białej siecznej.
Noszona przy pasie, na plecach, na udzie, na łydce lub umiejscowiona w bucie. Może być wykonana ze skóry lub tkaniny, w nowszych czasach z metalu. Dawniej wykonywano ją z dwóch drewnianych łupek obszytych skórą i okutych dołem w "trzewik", a górą w szyjkę. Do zawieszenia służyły dwa okucia, tzw. ryfki z kółkami (brajcarki).
Bibliografia [edytuj]
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1969.
