Poczęcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Poczęcie – w doktrynie chrześcijańskiej określenie zapłodnienia następującego po stosunku płciowym.

Poczęcie według Kościoła katolickiego[edytuj | edytuj kod]

Według doktryny Kościoła katolickiego człowiek od początku istnieje jako jedność duszy i ciała ludzkiego, które tworzą w nim jedną naturę[1]. Od tego momentu mamy do czynienia z pełnym człowiekiem, któremu przysługują wszelkie przymioty i prawa człowieka dorosłego i w pełni świadomego. Dusza ludzka jest nieśmiertelna, dlatego żyje także po śmierci ciała, jednak nie kontaktuje się z żywymi czekając na zmartwychwstanie na końcu czasów w ciele chwalebnym.

Potomstwo będące wynikiem zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro) nie różni się od potomstwa poczętego na drodze naturalnej. W przypadku ciąży bliźniaczej powstałej przez spontaniczny podział jednej zygoty dusza zostaje tchnięta również w zarodek bliźniaczy[2].

Zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego poczęcie powinno być znakiem miłości i jedności kobiety i mężczyzny oraz ich szacunku dla życia. Dlatego niektóre zachowania i postawy dotyczące prokreacji ludzi są traktowane jako niezgodne z moralnością.

Poczęcie według Świadków Jehowy[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy uważają, że od chwili poczęcia, to jest od zapłodnienia, życie nienarodzonego dziecka jest bardzo cenne w oczach Boga[a]. Z tego powodu sprzeciwiają się i wystrzegają się aborcji[3][4].

Ponieważ Biblia szczegółowo ustala zasady dotyczące małżeństwa oraz moralności płciowej, uważają za niedozwolone doprowadzanie do poczęcia lub rozwoju ciąży z wykorzystaniem plemników, komórek jajowych bądź embrionów, pochodzących od obcych (pozamałżeńskich) dawców (wyklucza to macierzyństwo zastępcze i niektóre inne metody przezwyciężania niepłodności)[b][5][6].

Uwagi

  1. Opierają się przy tym na tekście z Księgi Wyjścia 21:22, 23 w oryginalnym zapisie hebrajskim, z którego wynika, że według Prawa Mojżeszowego sprawca krzywdy wyrządzonej nienarodzonemu dziecku musiał ponieść surowe konsekwencje: w przypadku śmierci nienarodzonego dziecka miała to być kara śmierci.
    Za dodatkowe potwierdzenie, że Bóg dostrzega i ceni życie nienarodzonego dziecka od chwili poczęcia uznają Psalm 139:16 "Oczy twoje widziały nawet mój zarodek, a w twej księdze były zapisane wszystkie jego cząstki", który interpretują jako zgodny z potwierdzonym naukowo kształtowaniem się kodu genetycznego, opisującego osobę ludzką, w chwili zapłodnienia i powstania ludzkiego zarodka.
  2. Powołują się w tym wypadku na zasadę z Księdze Kapłańskiej 18:20: Nie wolno ci żonie twego towarzysza dać nasienia, które z ciebie wypłynie, bo przez to stałbyś się nieczysty.

Przypisy

  1. Ks. Michał Kaszowski: Słownik zagadnień omawianych w Katechizmie Kościoła Katolickiego. [dostęp 2010-06-28].
  2. Sprzeciw sumienia. bonifratrzy.pl, 2011. [dostęp 2013-08-27]. s. 9.
  3. © Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania: Przerywanie ciąży. W: Prowadzenie rozmów na podstawie Pism [on-line]. www.jw.org.
  4. Czy Biblia wypowiada się na temat aborcji?. jw.org. [dostęp 2014-04-22].
  5. Przebudźcie się! 8 listopada 1990, ss. 26, 27 Kiedy zaczyna się życie człowieka?
  6. Przebudźcie się! 8 marca 1993, ss. 10, 11 Biblijny punkt widzenia: Jak chrześcijanie mają się zapatrywać na macierzyństwo zastępcze?

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]