Poczta balonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karta pocztowa z 1870 r. z oblężonego Paryża

Poczta balonowa – jeden z rodzajów poczty powietrznej. Transport przesyłek pocztowych odbywa się za pomocą wolnych balonów. Przesyłki z miejsca lądowania balonu dostarcza się do najbliższego urzędu pocztowego, skąd są one następnie wysyłane do adresatów.

Pierwsza poczta została przetransportowana balonem 7 stycznia 1785 roku. Był to przelot z Dover do Francji w pobliże Calais. Podczas pierwszego lotu balonowego w Stanach Zjednoczonych z Filadelfii do Deptford (New Jersey), Jean-Pierre Blanchard przewiózł prywatny list od Jerzego Waszyngtona do dowolnego właściciela posiadłości, na której wyląduje Blanchard. Było to pierwsze dostarczenie listu lotniczego w Stanach Zjednoczonych.

Ze względu jednak na liczne problemy związane z tego rodzaju transportem (m. in. przypadkowy kierunek lotu balonu, ograniczona pojemność), balony nie były używane do masowego regularnego przewozu poczty. Z historii znane są jednak przypadki używania balonów w tym celu, np. we wrześniu 1870 w czasie wojny francusko-pruskiej – do przewozu przesyłek z oblężonego Paryża[1].

Obecnie przewóz przesyłek pocztowych balonami odbywa się tylko podczas lotów pokazowych, przy okazji zawodów balonowych, itp. (poczty specjalne) – przesyłki takie mają dodatkowe nalepki, stemple, itp. informujące o rodzaju poczty[2].

W Polsce pierwszy raz przewieziono przesyłki pocztowe przy pomocy wolnych balonów w 1926 roku. W okresie międzywojennym polskie balony 20-krotnie zabierały na swe pokłady listy i kartki pocztowe nadawane głównie przez filatelistów[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. M. Wydera: Poczta balonowa (pol.). [dostęp 5 listopada 2008].
  2. Adam Staroń: Poczta balonowa – Encyklopedia filatelistyki w portalu filatelistyka.org (pol.). [dostęp 5 listopada 2008].
  3. Poczta balonowa – Przesyłki balonowe (pol.). [dostęp 5 listopada 2008].