Poczta gołębia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gołębie pocztowe
Pierwsze znaczki pocztowe poczty gołębiej Nowej Zelandii (1898)
Znaczek pocztowy poczty gołębiej Nowej Zelandii

Poczta gołębia – jeden z rodzajów poczty powietrznej. Transport przesyłek pocztowych odbywa się za pomocą wolnych gołębi pocztowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oswojenie, a następnie udomowienie gołębia nastąpiło najprawdopodobniej w Fenicji ok. 5 tys. lat p.n.e. W I w. p.n.e. używano gołębi do przesyłania wiadomości w ważnych i niecierpiących zwłoki wypadkach. Ze względu na "zmysł nawigacji" oraz szybkość lotu gołębi (kronikarze podają, że trasę z Babilonu do Aleppo, którą ludzie pokonywali w czasie około jednego miesiąca, one przebywały w czasie dwóch dni), wykorzystywano je do przekazywania wiadomości dotyczących: wypraw wojennych, spraw handlowych, igrzysk olimpijskich oraz wielu innych, istotnych dla ówczesnych ludzi, spraw[1]. W starożytnej Grecji i Egipcie, a później w Rzymie w I wieku p.n.e. wykorzystywano gołębie do przekazu różnych drobnych przesyłek – ze statków na ląd lub odwrotnie[2].

W czasach nowożytnych zdarzało się, że gołębie dostarczały pocztę w trakcie działań wojennych (np. przesyłki wysyłane z Paryża do Tours w czasie wojny francusko-pruskiej w 1870 r. lub w czasie I wojny światowej). Aby przeszkodzić im w tym wykorzystywano czasem sokoły, m.in. użyli ich Niemcy podczas oblężenia Paryża. Chińczycy, aby odstraszyć wrogie sokoły, zaopatrywali swoje gołębie w dzwonki.

W latach 1896–1908 w Nowej Zelandii działała poczta gołębia pomiędzy Auckland i wyspami Great Barrier i Maoriti[3].

Obecnie poczta gołębia jest wykorzystywana jedynie jako poczta specjalna podczas imprez, np. organizowanych przez związki hodowców gołębi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy