Poczta sterowcowa

Poczta sterowcowa, inna nazwa poczta zeppelinowa – rodzaj poczty lotniczej polegający na przewożeniu przesyłek za pomocą sterowców.

Pierwsze loty pocztowe miały miejsce w 1908 roku w Niemczech. Początkowo o charakterze prywatnym, od 1912 roku oficjalnym, urzędowym. Na pokładach znajdowały się urzędy pocztowe odprawiające przesyłki. Od 1928 r. rozpoczęły się regularne loty sterowców niemieckich do Ameryki Północnej i Południowej ("Graf Zeppelin", od 1936 roku również "Hindenburg"). Na podstawie umów korzystały z poczty sterowcowej 43 państwa (w tym Polska w latach 1932–1937). W 1937 roku, po katastrofie sterowca "Hindenburg", przesyłania w ten sposób przesyłek zaprzestano. Po II wojnie światowej znowu zaczęto używać sterowców, ale tylko do zadań reklamowych różnych poczt.

Poczta sterowcowa używała specjalnych znaczków sterowcowych i stempli.

Bibliografia

• Tadeusz Hampel (red.), Encyklopedia Filatelistyki, wyd. PWN, Warszawa 1993, ISBN 83-01-11373-1 , str. 424–425
• Encyklopedia filatelistyki. Portal filatelistyka.org. [dostęp 13 czerwca 2010].