Podłoże Löwensteina-Jensena
Podłoże Löwensteina-Jensena, zwane czasem podłożem Löwensteina lub LJ – pożywka używana do trudnej hodowli prątków. Czas od posiewu do detekcji drobnoustroju wynosi średnio 21 dni[1]
Spis treści |
Skład [edytuj]
Podłoże składa się zazwyczaj[2] z wody destylowanej, mąki ziemniaczanej, L-asparaginy (źródło azotu), glicerolu (źródło węgla) oraz roztworu soli - siarczanu magnezu, cytrynianu magnezowego i fosforanu jednopotasowego. Następnie w sposób możliwie jałowy, po umyciu wodą i przetrzymaniu w alkoholu, do roztworu dawana jest masa jajowa. Ostatnim składnikiem jest zieleń malachitowa - większość drobnoustrojów ginie w obecności tego związku, natomiast prątki są oporne i wzrastają w jego obecności.
Po przygotowaniu, pożywkę należy wyjałowić. Zachowuje ona swoje właściwości przez około cztery tygodnie[3].
Warianty [edytuj]
Na tych pożywkach, poza standardowymi składnikami dodawany jest jeszcze jeden związek:
- Cytrynian żelazowo-amonowy. Gatunki M. phlei, M. smegmae, M. fortuitum odbarwiają pożywkę na brązowo.
- Błękit toluidynowy - ludzkie i bydlęce prątki nie wzrastają, pozostałe gatunki tak.
Zobacz też [edytuj]
- Podłoże Middlebrooka - inne podłoże do hodowli prątków
Przypisy
- ↑ Comparison of the mycobacteria growth indicator tube with MB redox, Löwenstein-Jensen, and Middlebrook 7H11 media for recovery of mycobacteria in clinical specimens. PMID: 10203488
- ↑ BD - Diagnostic Systems: Lowenstein-Jensen Medium Slants
- ↑ Podstawy Mikrobiologii Lekarskiej. PZWL, Warszawa 1979. Praca pod redakcją Leona Jabłońskiego. ISBN 83-200-0181-1. Strona 498
Bibliografia [edytuj]
- Diagnostyka mikrobiologiczna. Włodzimierz Kędzia i Halina Koniar. Wydawnictwo PZWL. Warszawa 1980, wydanie drugie zmienione i uzupełnione. ISBN 83-200-0204-4. Strony 200-208
