Podłoże Löwensteina-Jensena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podłoże LJ w specjalnej probówce

Podłoże Löwensteina-Jensena, zwane czasem podłożem Löwensteina lub LJ – pożywka używana do trudnej hodowli prątków. Czas od posiewu do detekcji drobnoustroju wynosi średnio 21 dni[1]

Skład[edytuj | edytuj kod]

Podłoże składa się zazwyczaj[2] z wody destylowanej, mąki ziemniaczanej, L-asparaginy (źródło azotu), glicerolu (źródło węgla) oraz roztworu soli - siarczanu magnezu, cytrynianu magnezowego i fosforanu jednopotasowego. Następnie w sposób możliwie jałowy, po umyciu wodą i przetrzymaniu w alkoholu, do roztworu dawana jest masa jajowa. Ostatnim składnikiem jest zieleń malachitowa - większość drobnoustrojów ginie w obecności tego związku, natomiast prątki są oporne i wzrastają w jego obecności.

Po przygotowaniu, pożywkę należy wyjałowić. Zachowuje ona swoje właściwości przez około cztery tygodnie[3].

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Na tych pożywkach, poza standardowymi składnikami dodawany jest jeszcze jeden związek:

  • Cytrynian żelazowo-amonowy. Gatunki M. phlei, M. smegmae, M. fortuitum odbarwiają pożywkę na brązowo.
  • Błękit toluidynowy - ludzkie i bydlęce prątki nie wzrastają, pozostałe gatunki tak.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Comparison of the mycobacteria growth indicator tube with MB redox, Löwenstein-Jensen, and Middlebrook 7H11 media for recovery of mycobacteria in clinical specimens. PMID: 10203488
  2. BD - Diagnostic Systems: Lowenstein-Jensen Medium Slants
  3. Podstawy Mikrobiologii Lekarskiej. PZWL, Warszawa 1979. Praca pod redakcją Leona Jabłońskiego. ISBN 83-200-0181-1. Strona 498

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Diagnostyka mikrobiologiczna. Włodzimierz Kędzia i Halina Koniar. Wydawnictwo PZWL. Warszawa 1980, wydanie drugie zmienione i uzupełnione. ISBN 83-200-0204-4. Strony 200-208

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.