Podatek katastralny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Podatek katastralny – jeden ze sposobów opodatkowania nieruchomości, w którym wysokość podatku jest uzależniona od wartości katastralnej nieruchomości.

W literaturze podatek katastralny jest często określany łacińskim zwrotem ad valorem („od wartości”).

Zalety wprowadzenia podatku katastralnego[edytuj | edytuj kod]

  • wzmocnienie (zwiększenie) bazy dochodowej jednostek samorządu terytorialnego
  • uporządkowanie kwestii własności nieruchomości (m.in. pozytywny wpływ na bezpieczeństwo obrotu nieruchomościami)
  • ograniczenie tzw. szarej strefy podatków lokalnych
  • impuls do zagospodarowania niewykorzystywanych dotychczas nieruchomości (w tym komunalnych)
  • jest uzasadniony społecznie (właściciele droższych nieruchomości płacą proporcjonalnie wyższy podatek)
  • pozytywny wpływ na dystrybucję bogactwa w społeczeństwie (bardziej proporcjonalne rozłożenie ciężarów podatkowych)
  • ograniczenie spekulacyjnego inwestowania w nieruchomości

Wady wprowadzenia podatku katastralnego[edytuj | edytuj kod]

  • jest kosztowny we wdrożeniu (m.in. budowa zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach)
  • wymaga uzupełnienia i uporządkowania danych w ewidencji gruntów i budynków oraz księgach wieczystych
  • możliwy wzrost kosztu wynajmu i użytkowania nieruchomości
  • może być niesprawiedliwy społecznie (wielkość obciążeń podatkowych nie zależy od dochodów podatnika)
  • osłabienie skłonności niektórych właścicieli do remontowania lub modernizowania nieruchomości z obawy przed wzrostem ich wartości (gdyż wiązałoby się to ze zwiększeniem kwoty należnego podatku)
  • ryzyko pogłębienia dysproporcji pomiędzy gminami biednymi a bogatymi (różnice pomiędzy wartością podstawy opodatkowania)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]