Podatki w Wielkiej Brytanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Brytyjski system podatkowy, podobnie jak całe brytyjskie prawodawstwo jest wynikiem długotrwałej ewolucji trwającej od średniowiecza. Opiera się on zarówno na prawie ustawowym jak i na licznych precedensach, które w dużej mierze wyznaczają kierunek jego rozwoju.

Organem administracji rządowej dokonującym poboru podatków, prowadzącym ewidencję podatników oraz nadzorującym przestrzeganie przepisów podatkowych jest urząd Her Majesty Revenue and Customs. W jego jurysdykcji znajduje się obecnie całość spraw fiskalnych Zjednoczonego Królestwa (nie licząc obszarów autonomicznych).

Podatki bezpośrednie (direct taxes)[edytuj | edytuj kod]

- income tax (IT) – podatek dochodowy od osób fizycznych. W Wielkiej Brytanii naliczany jest według skali progresywnej: 10, 20, 40 i 45% z kwotą wolną (w roku fiskalnym 13/14 - 9440 funtów).

- national insurance contributions (NIC) - składka ubezpieczenia społecznego (klasy pierwszej i czwartej) posiada cechy podatku dochodowego. Jest pobierana wraz z podatkiem jako procent dochodu. W roku podatkowym 2007/08 wynosiła ona w przypadku osób pozostających w stosunku pracy 11% (plus 12,8% ze strony pracodawcy) z kwotą wolną identyczną jak w przypadku podatku dochodowego. W przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą stawka ubezpieczenia społecznego wynosi 8 procent dochodu netto. Dla dochodów powyżej 33540 funtów rocznie stawka składki ubezpieczenia społecznego wynosi 1%.

- corporation tax (CT) - podatek dochodowy od osób prawnych. Pobierany według skali progresywnej: 20 i 30% przy braku kwoty wolnej.

- capital gains tax (CGT) - podatek od dochodów kapitałowych.

Podatki pośrednie (indirect taxes)[edytuj | edytuj kod]

- value added tax (VAT) - podatek od towarów i usług. Wysokość jego stawek wynosi: 0, 5 i 15% (Do grudnia 2008 było 17.5%).

- excise - podatek akcyzowy

- customs duty - cło


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]