Podbeskidzie Bielsko-Biała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg Podbeskidzie Bielsko-Biała
Pełna nazwa TS Podbeskidzie SA
Przydomek Górale, Ceramed
Maskotka Beskidek
Barwy czerwono-biało-niebieskie
Data założenia 1997
• 1907 – BFK (BBTS),
• 1995 – DKS Komorowice
Liga Ekstraklasa
Debiut w najwyższej lidze 1 sierpnia 2011
Podbeskidzie – Jagiellonia Białystok 2:2
Adres ul. Rychlińskiego 21
43-300 Bielsko-Biała
Stadion Stadion Miejski
Numer KRS 0000390966
Prezes Wojciech Borecki
Trener Leszek Ojrzyński
Asystent trenera Adrian Olecki
Piotr Tworek
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

TS Podbeskidzie Bielsko-Biała (Towarzystwo Sportowe Podbeskidzie) – polski klub piłkarski z Bielska-Białej, powstały w obecnej formie 11 lipca 1997 w wyniku fuzji sekcji piłkarskiej BBTS Włókniarz Bielsko-Biała i DKS Inter Komorowice[1], nawiązujący do tradycji utworzonego w 1907 Bielitzer Fussball Klub – późniejszej sekcji piłki nożnej Bielsko-Bialskiego Towarzystwa Sportowego[2][3] – oraz powstałego w 1995 Dzielnicowego Klubu Sportowego Komorowice, a także innych bielskich klubów, m.in. Interu Bielsko-Biała, Białej Lipnik i Włókniarza Bielsko-Biała.

Od sezonu 2011/2012 występuje w Ekstraklasie jako pierwsza w historii drużyna z Bielska-Białej – zajmuje 51. miejsce w zestawieniu klubów tej klasy rozgrywkowej (stan na koniec sezonu 2013/2014)[4]. W latach 2002–2011 Podbeskidzie występowało nieprzerwanie w drugiej klasie rozgrywkowej – zajmuje 55. miejsce w klasyfikacji wszech czasów tego poziomu, wyprzedzając inny bielski klub – BKS Stal (83. miejsce)[5]. Wcześniej drużyna zdołała w ciągu 5 lat (1997–2002) awansować z klasy okręgowej do II ligi (o trzy poziomy ligowe wyżej).

Największymi sukcesami Podbeskidzia są: 10. miejsce w Ekstraklasie w sezonie 2013/2014 oraz osiągnięcie półfinału Pucharu Polski w sezonie 2010/2011.

Nazwa klubu nawiązuje do potocznej nazwy regionu Podbeskidzie, obejmującego pogranicze Śląska Cieszyńskiego i Małopolski[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Protoplaści[edytuj | edytuj kod]

Podbeskidzie w dzisiejszej formie powstało w 1997 w wyniku fuzji sekcji piłkarskiej BBTS Włókniarz Bielsko-Biała i DKS Inter Komorowice. Kluby te również przeszły w przeszłości przez inne fuzje i połączenia. Dwaj z protoplastów Górali sięgają historią do czasów monarchii austro-węgierskiej.

  • W 1907 powstał w Bielsku, zamieszkanym wówczas głównie przez Niemców, najstarszy klub sportowy na Śląsku CieszyńskimBielitzer Fussball Klub, który zmienił później nazwę na Bielitz-Bialaer Fussball Klub (przymiotnik Bialaer odnosił się do sąsiadującej z Bielskiem galicyjskiej Białej), a w 1911 – po utworzeniu dalszych sekcji – na Bielitz-Bialaer Sport Verein; w 1936 spolszczono nazwę na Bielsko-Bialskie Towarzystwo Sportowe. W okresie międzywojennym drużyna piłkarska grała przeważnie w najwyższej klasie rozgrywkowej województwa śląskiego – Lidze śląskiej. Po II wojnie światowej BBTS występowało przeważnie na trzecim lub czwartym poziomie ligowym (w okresie likwidacji klubów sportowych i zastąpienia ich zrzeszeniami ogólnopaństwowymi, przyjęło nazwy Ogniwo i Sparta), w 1958 walcząc w barażach o awans do II ligi.
  • W 1910 powstał w Lipniku (od 1925 dzielnicy Białej Krakowskiej i od 1951 – Bielska-Białej) klub Biała Lipnik, jeden z najstarszych w tej części ówczesnej Galicji. Nie osiągnął on jednak nigdy większych sukcesów. W 1949 Biała Lipnik weszła w fuzję z innymi miejscowymi klubami – Grom i Lenko – tworząc Włókniarza Bielsko (później Bielsko-Biała). Nowa drużyna piłkarska grała niemal wyłącznie w czwartej lidze. Obiektem Włókniarza był stadion przy ul. PKWN w Białej[a], wcześniej należący do Białej Lipnik, otwarty w 1929, zlikwidowany na początku lat 70. XX wieku.
  • W 1968 Włókniarz i BBTS połączyły się, tworząc MKS Włókniarz-BBTS, od 1971 pod nazwą BBTS Włókniarz Bielsko-Biała. Nadzieje pokładane w tej fuzji zostały jednak zweryfikowane – nowy zespół występował głównie na czwartym poziomie ligowym, spadając nawet na dwa sezony do klasy A. Ostatni raz BBTS Włókniarz wystąpił w III lidze w sezonie 1992/1993. Od tego czasu zajmował coraz niższe lokaty, aż w 1997 został relegowany ponownie do piątej ligi – klasy okręgowej województwa bielskiego.
  • Wśród innych bielskich klubów posiadających sekcję piłkarską był Inter Bielsko-Biała, powstały w 1949 pod nazwą Budowlani. W jednej z dzielnic miasta, Komorowicach Krakowskich, powstał w 1995 Dzielnicowy Klub Sportowy, który w sezonie 1996/1997 występował w klasie C.
Podbeskidzie historia.svg

Powstanie klubu w obecnej formie[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak BBTS Włókniarz, w 1997 degradacji uległy również 2 inne bielskie kluby – BKS Stal i Inter. Miejscowi działacze piłkarscy poszukiwali odpowiedniego rozwiązania w trudnej sytuacji, jakim okazały się być fuzje. Od przerwy zimowej sezonu 1996/1997 współpracowały ze sobą Inter (klasa okręgowa) i DKS Ceramed Komorowice[b] (powstały w 1995, grający w klasie C) – część zawodników DKS grała w zespole Interu, który przy tym w rundzie wiosennej korzystał z boiska w Komorowicach[7]. Początkiem lipca 1997 kluby ten połączyły się formalnie, tworząc DKS Inter Komorowice. Następnie doszło do fuzji tegoż klubu z sekcją piłkarską BBTS Włókniarz, w wyniku czego 11 lipca 1997 utworzono BBTS Ceramed Komorowice[b], co jest początkiem istnienia klubu w obecnej formie[1]. Nowa drużyna składała się w większości z Włókniarzy[3]. Podejmowała ona rywali na boisku DKS Komorowice przy ul. Olimpijskiej. Powstały w wyniku fuzji zespół zajął miejsce BBTS Włókniarz w klasie okręgowej, zaś rezerwy – miejsce Interu w klasie A (po spadku z klasy okręgowej). Pierwszym trenerem został Zdzisław Byrdy, wcześniej szkoleniowiec Interu.

1997–2002: Awanse na kolejne poziomy rozgrywkowe[edytuj | edytuj kod]

Stadion Miejski w Bielsku-Białej – obiekt klubu od 1999 (stan w 2008)

BBTS zakończyło rundę jesienną sezonu 1997/1998 na 5. miejscu, co nie zostało uznane za wynik satysfakcjonujący[8]. W jej trakcie, 4 października 1997 zorganizowano mecz towarzyski z Ruchem Chorzów, wówczas beniaminkiem I ligi, który uświetnił obchody 90-lecia klubu. Bielszczanie przegrali 1:2 z najsilniejszym składem 14-krotnego mistrza Polski (w tym: Mariusz Śrutwa, Krzysztof Bizacki, Janusz Nawrocki). Inicjatorem meczu był wychowanek BBTS, wówczas piłkarz Ruchu, Maciej Mizia[8]. Ostatecznie BBTS zostało wyprzedzone w walce o awans przez Garbarza Zembrzyce.


W przerwie letniej 1998 dokonano licznych transferów – do Komorowic przybyli m.in. Grzegorz Więzik i Krzysztof Zagórski, planowano nawet pozyskanie piłkarzy z zagranicy, co uniemożliwiały jednak przepisy[c]. Coraz częściej mówiło się o budowie drużyny, której celem miała być co najmniej II liga[9]. W grudniu 1999 zawiązała się sportowa spółka akcyjna (Bogmar Ceramed SSA). W sezonie 1998/1999 BBTS zdominowało rozgrywki okręgowe, kończąc je najokazalszym w historii klubu dorobkiem 94 punktów i 131 zdobytych bramek (bilans bramkowy +111), wyprzedzając kolejnych rywali o 27 punktów. W lidze komorowiczanie wygrali m.in. 11:0 z Metalem Węgierska Górka, ten sam wynik powtarzając w rozgrywkach regionalnych Pucharu Polski z Kalwarianką Kalwaria Zebrzydowska (BBTS wygrało również ten turniej[10]). Wcześniej, w styczniu 1999, dokonano zmiany nazwy klubu na BBTS Bogmar Ceramed Komorowice[b], barw klubowych na – pozostające do dzisiaj – czerwono-biało-niebieskie; drużynę objął – po raz pierwszy – Wojciech Borecki, późniejszy współtwórca awansu do II ligi[9].


Sukces w lidze okręgowej i perspektywy dalszego rozwoju klubu spowodowały powstanie planów przebudowy stadionu w Komorowicach Krakowskich na obiekt mieszczący 4–5 tysięcy widzów. Tańszym rozwiązaniem okazała się jednak przeprowadzka klubu na stadion BKS Stal przy ul. Rychlińskiego, ze zmianą nazwy na BBTS Bogmar Ceramed Bielsko-Biała[11]. Jeszcze w czerwcu 1999 drużyna rozpoczęła udział w rozgrywkach centralnych Pucharu Polski, co było możliwe dzięki zwycięstwu na szczeblu okręgowym tego turnieju nad Góralem Żywiec. Bielszczanie zostali pokonani po 3 rundach w 1/32 finału przez drugoligowy KS Myszków[11]. W rozgrywkach IV ligi 1999/2000 BBTS nie miało sobie równych, wyprzedzając wicelidera – Szczakowiankę Jaworzno (która również uzyskała awans) o 11 punktów[12]. Wśród licznych zwycięstw szczególnie okazałe były: 8:0 na boisku Rymeru Niedobczyce i 5:0 w derbach z BKS Stal[13]. Poza sukcesem ligowym, BBTS po raz drugi z rzędu zwyciężyło w rozgrywkach okręgowych Pucharu Polski[14].


Miejsca zajmowane w rozgrywkach ligowych od 1998

Przed sezonem 2000/2001 klub wzmocnił się m.in. Sebastianem Olszarem, Arkadiuszem Kłodą i Marcinem Radzewiczem, pozyskano również pierwszego w historii klubu obcokrajowca – Samsona Godwina. Po rundzie jesiennej BBTS zajmowało 3. miejsce, z kilkupunktową stratą do liderów. W przerwie zimowej zespół opuścili najlepsi zawodnicy – Olszar, Tomasz Moskała i Marek Sokołowski, przybył zaś Adrian Sikora[15]. W lutym 2001 doszło do kolejnej zmiany nazwy na BBTS Marbet Ceramed Bielsko-Biała[b]. Pod koniec sezonu strata do prowadzącej Szczakowianki zwiększyła się do 9, a później do 11 punktów, wobec czego decyzję o odejściu z klubu podjęli trener Borecki i Więzik. Ostatecznie BBTS zakończyło rozgrywki na 3. miejscu[16].


Latem 2001 zespół opuścili m.in. Kłoda i Artur Rozmus, jednym z nabytków był Andrzej Szłapa, reprezentant Polski w futsalu. Nowym szkoleniowcem został Albin Wira, zwolniony jednak już po 5 kolejkach, przy utracie zaledwie 4 punktów[17]. Do trenowania BBTS powrócił Borecki, który sprowadził ponownie do Bielska-Białej Więzika. Mimo coraz bardziej dających się we znaki kłopotów finansowych, drużyna zakończyła rundę jesienną sezonu 2001/2002 na pozycji lidera. Bardzo dobre występy wiosną sprawiły, że na 4 kolejki przed końcem rozgrywek BBTS mogło świętować awans do II ligi, stając się pierwszą od 19 lat bielską drużyną na tym szczeblu (w 1983 drugoligowe boiska opuścił BKS Stal). Drużyna wyprzedziła kolejnych rywali o 15 punktów[18]. Poza sukcesem ligowym udało się triumfować w rozgrywkach okręgowych Pucharu Polski[19].

W latach 1997–2002 I drużyna BBTS ustanowiła liczne rekordy klubowe, takie jak: 15 zwycięstw z rzędu na własnym boisku, 89 meczów bez porażki w roli gospodarza, 49 meczów z rzędu bez porażki[9], 15 zwycięstw z rzędu ogółem czy 9 wygranych z rzędu na boiskach rywali[13].

2002–2005: Debiut w drugiej lidze[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem 2002/2003 klub został zobowiązany przez PZPN do modernizacji stadionu i instalacji monitoringu, co było warunkiem gry na szczeblu ogólnopolskim. W lipcu 2002 zmieniono nazwę klubu na MC Podbeskidzie Bielsko-Biała[d], co miało pomóc w promocji regionu i integrować sympatyków klubu, również spoza miasta[6]. Tym samym ostatecznie została zlikwidowana 66-letnia nazwa BBTS – w odniesieniu do drużyny piłkarskiej. Skład beniaminka wzmocnili m.in. Marcin Cabaj i Marcin Klaczka[6].

W pierwszym meczu w II lidze Podbeskidzie podejmowało Tłoki Gorzyce. Spotkanie zakończyło się rezultatem 0:0[20].

Adrian Sikora – piłkarz klubu w latach 2001–2002 i od 2011

Bielszczanie zakończyli rundę jesienną na 10. miejscu. Pomimo wysokiej frekwencji, klub miał problemy z utrzymaniem płynności finansowej, a do dymisji podał się współtwórca fuzji z 1997, prezes Marian Antonik. W celu wyjścia z impasu, w lutym 2003 powołano Towarzystwo Sportowe Podbeskidzie, którego mogło być wspierane m.in. przez władze miejskie, w przeciwieństwie do funkcjonującej wcześniej sportowej spółki akcyjnej[21]. Przejęło ono organizację meczów i utrzymanie zawodników Podbeskidzia. Ponadto w przerwie zimowej doszło do kilku roszad personalnych, w tym odejścia Boreckiego (na stanowisku trenera zastąpił go Paweł Kowalski) i czołowego strzelca Adriana Sikory[21]. Po ostatnim spotkaniu sezonu (karierę zakończył wówczas Więzik) bielszczanie mogli cieszyć się z 12. pozycji i utrzymania w lidze[e]. Średnia frekwencja na meczach Podbeskidzia u siebie była najwyższa spośród wszystkich drużyn ligi[22].


Latem 2003 na stanowiska trenera Górali, jak nazywano odtąd graczy Podbeskidzia, znów powrócił Borecki. 8 lipca 2003 Towarzystwo Sportowe przejęło całkowicie prowadzenie drużyny od Bogmar Ceramed SSA, a klub zmienił nazwę na TS Podbeskidzie Bielsko-Biała[23]. Równocześnie do rozgrywek klasy A zgłoszono zespół rezerw, a zarząd nawiązał współpracę z młodzieżowym BBTS Podbeskidzie, prowadzącym Szkołę Mistrzostwa Sportowego. Z drużyny odszedł Sokołowski, przybyli m.in. Mieczysław Sikora i Abel Salami. Po rozegraniu rundy jesiennej sezonu 2003/2004 Podbeskidzie znajdowało się na 10. pozycji; w międzyczasie zwolniono trenera Boreckiego (do końca sezonu drużynę prowadził Krzysztof Pawlak). Zimą skład Górali zasili Łukasz Błasiak i Sławomir Cienciała, odeszli – Szłapa i Mariusz Jendryczko. Dawida Bułkę, opuszczającego klub w atmosferze skandalu[f], na kolejne 6 lat zastąpił w bramce Łukasz Merda. Po zawirowaniach personalnych, nie tylko udało się zespołowi utrzymać w II lidze, ale nawet poprawić miejsce w tabeli na 7.


Rywale na drugim poziomie rozgrywkowym w latach 2002–2011

Przed sezonem 2004/2005 coraz częściej zaczęto mówić o planowanym awansie do I ligi[24][25]. Nad realizacją tego zadania miał czuwać nowy trener, Jan Żurek, a w składzie dokonano rewolucji (wymiana około 3/4 zawodników). Na Rychlińskiego pojawili się tacy gracze, jak: Grzegorz Pater, Adam Kompała, Artur Prokop, Paweł Sibik (już w zimie odszedł z klubu) czy Daniel Dubicki. Klub opuścili przede wszystkim piłkarze wywodzący się z regionu. 6. miejsce zajęte przez Podbeskidzie po rundzie jesiennej przyjęto w dużej mierze z rozczarowaniem[25], mimo niewielkiej straty do pozycji gwarantujących bezpośredni awans do I ligi. W zimie do Górali dołączył m.in. François Endene Elokan. Podobnie jak w poprzednich sezonach, mocnym punktem Podbeskidzia była gra na własnym boisku, dzięki czemu stadion przy ul. Rychlińskiego zyskał miano bielskiej twierdzy[26][27].

W 2005 awansu nie udało się wywalczyć, jednak bielszczanom zabrakło jedynie punktu do zajęcia 4. miejsca w tabeli, gwarantującego udział w barażach o grę w I lidze (Podbeskidzie uzyskało tyle samo punktów co Widzew Łódź, jednak miało niekorzystny bilans meczów bezpośrednich[28]). Sukcesem okazał się za to start Podbeskidzia w Pucharze Polski. Górale z powodzeniem zmierzyli się w fazie grupowej turnieju z Górnikiem Zabrze i GKS Katowice, ustępując jedynie 14-krotnemu mistrzowi kraju[29]. W 1/8 finału Podbeskidzie zmierzyło się z Pogonią Szczecin, przegrywając nieznacznie w dwumeczu 1:2 (1:1, 0:1). Był to najlepszy wynik pucharowy w dotychczasowej historii klubu[30].

2005–2008: Konsekwencje afery korupcyjnej[edytuj | edytuj kod]

Udane sparingi przed rozgrywkami sezonu 2005/2006 dawały nadzieję przynajmniej na powtórzenie wyniku z poprzedniej edycji II ligi. Po rundzie jesiennej stało się jasne, że Podbeskidzie będzie jednak walczyć o utrzymanie (16. miejsce, 3 zwycięstwa). Równocześnie rosło zadłużenie klubu, nie było nawet pewne, czy Górale ukończą rozgrywki[31]. Wydział Dyscypliny PZPN wymierzył klubowi liczne kary punktowe (później cofnięte) za zaległości wobec piłkarzy i zwolnionego jesienią trenera Żurka, a nawet zagroził degradacją drużyny (zawieszoną na 6 miesięcy)[31] do III ligi. W trakcie rozgrywek wiosennych zadanie utrzymania zespołu w lidze powierzono Krzysztofowi Tochelowi, do klubu sprowadzono m.in. Krzysztofa Chrapka i Tomasza Jodłowca. Ostatecznie Podbeskidzie opuściło strefę spadkową, osiągając 13. miejsce, a o utrzymanie zmierzyło się z wicemistrzem I grupy III ligiPelikanem Łowicz. W dwumeczu barażowym lepsi okazali się Górale (1:1 i 5:2[32]); hat-trickiem w spotkaniu rewanżowym popisał się Chrapek.

W tym okresie zostały zakupione przez Urząd Miejski obiekty, na których swoje mecze rozgrywa Podbeskidzie (i dawniej BBTS) – w 2004 Bielsko-Bialski Ośrodek Sportu i Rekreacji przejął zarządzanie stadionem przy ul. Młyńskiej, należący wcześniej do zakładów Krepol[33], a w marcu 2006 – stadion BKS Stal (obecnie Stadion Miejski), będący własnością FSM Wytwórni Wyrobów Różnych[34].

Sławomir Cienciała – były kapitan zespołu

Latem 2006 coraz szersze kręgi zaczęło zataczać dochodzenie w sprawie afery korupcyjnej w polskim futbolu. W ramach działań wrocławskiej Prokuratury Apelacyjnej w czerwcu zatrzymano byłego dyrektora sportowego Podbeskidzia Jerzego Frenkla, w sierpniu – prezesa klubu Stanisława Piecucha[35][36]. Obaj działacze zostali zawieszeni przez Wydział Dyscypliny PZPN, ponadto Piecuch podał się do dymisji[36]. Kierownictwo klubu zdecydowało się na współpracę, co w znacznej mierze wpłynęło na złagodzenie przewidywanych sankcji[37]. 12 kwietnia 2007 Podbeskidzie zostało ukarane 6 punktami ujemnymi w sezonie 2007/2008 oraz przeznaczyło 50 tysięcy złotych na organizację turnieju młodzieżowego Piłka bez korupcji[37][38].


Trener Tochel zadeklarował na początku sezonu 2006/2007 „budowanie drużyny na wychowankach i piłkarzach z regionu”[39]. Spośród nich wyróżniał się przede wszystkim Mariusz Sacha, uczestnik Mistrzostw Europy U-19 2006 i Mistrzostw Świata U-20 w 2007. Jesienią udało się zrealizować cel sprzed rozpoczęcia rozgrywek – zajęcie miejsca w środku tabeli – 9. miejsce było w dużej mierze zasługą dobrej postawy na własnym boisku. Mimo niewielkiej rotacji składu, Górale grali w rundzie wiosennej znacznie gorzej (trwała m.in. passa 720 minut bez zdobytej bramki[37]), by ostatecznie wywalczyć 12. lokatę, 2 punkty nad strefą barażową[40]. W trakcie rozgrywek zatrzymane zostały – w związku z postępowaniem antykorupcyjnym – kolejne 2 osoby: kapitan Pater (zawieszony przez klub na 1 mecz) i drugi trener Michał Nowak (zwolniony)[37].


W lipcu 2007 trenerem I drużyny został Marcin Brosz. Do Górali dołączyli ponadto m.in. Maciej Szmatiuk, Rafał Jarosz i Juraj Dančík. Podbeskidzie rozegrało mecz towarzyski z ŁKS Łódź, wygrany 1:0, inaugurujący obchody jubileuszu stulecia BBTS[41]. Główne uroczystości odbyły się 27 października 2007 w hali BBTS przy ul. Widok. W ich trakcie uhonorowano licznych działaczy i piłkarzy klubu, w tym: Czesława Biskupa, Ryszarda Harężlaka, Tadeusza Janika i Zbigniewa Suwaja[41]. W grudniu 2007 oddano do użytku zmodernizowany stadion na Górce ze sztuczną trawą[42] (później stał się on obiektem II drużyny Podbeskidzia[41]).

Sezon 2007/2008 rozpoczął się dla Górali bardzo dobrze – przez pewien czas Podbeskidzie byłoby nawet liderem tabeli, gdyby nie kara 6 punktów ujemnych za udział w korupcji[41]. Pierwszą część rozgrywek drużyna zakończyła na 9. miejscu[43]. Wiosną Podbeskidzie uzyskało jeszcze więcej punktów, niż jesienią, a na własnym boisku wygrało wszystkie spotkania[44][g]. Ostatecznie Górale zajęli 6. pozycję w tabeli, a do awansu zabrakło jedynie 4 punktów[43]. Bliżej ekstraklasy z bielskich klubów był wcześniej jedynie BKS Stal w sezonie 1981/1982, który przegrał awans zaledwie 1 punktem[45]. Po sezonie wyróżniono m.in. Brosza (najlepszy trener w województwie według „Gazety Wyborczej[46]) i zdobywcę 14 bramek, Dariusza Kołodzieja (najlepszy pomocnik województwa według „Wyborczej”[46], wybrany do jedenastki sezonu II ligi przez portal SportoweFakty.pl[47]).

2008–2011: Od walki o utrzymanie do awansu[edytuj | edytuj kod]

Kołodziej opuścił klub w przerwie letniej, przybyli zaś m.in. Bartłomiej Konieczny i Michał Osiński. W sezonie 2008/2009 Podbeskidzie wystartowało w I lidze w wyniku zmiany nazewnictwa poszczególnych szczebli rozgrywkowych[48]. Po 8 kolejkach bielszczanie zajmowali 1. miejsce w tabeli, wcześniej przez 616 minut czyste konto zachowywał Merda[44]. 3 mecze jesienne Górale rozgrywali na Stadionie Miejskim w sąsiednich Czechowicach-Dziedzicach, co było spowodowane rozpoczęciem przebudowy Stadionu Miejskiego w Bielsku-Białej – instalacją podgrzewanej murawy[44][49] (Podbeskidzie wygrało wszystkie te mecze bez straty bramki[50]). Po rundzie jesiennej bielszczanie zajmowali 5. pozycję, z 3 punktami straty do miejsca barażowego. W składzie zespołu nie doszło do rewolucyjnych zmian – odeszli m.in. Pater i Sacha, przybył m.in. Clemence Matawu. Bardzo dobre występy na własnym boisku (tylko 1 porażka) i korzystny bilans bramkowy sprawiły, że celem Podbeskidzia w rundzie wiosennej miało być wejście do Ekstraklasy[51], jednak do zajęcia premiowanego grą w barażach o awans 3. miejsca w tabeli Górale stracili 2 punkty[50]. 3. pozycję na liście strzelców ligi zajął Chrapek z 18 bramkami na koncie[52]. W meczu 32. kolejki Podbeskidzie osiągnęło na Stadionie Miejskim najlepszy wynik na drugim poziomie ligowym – 9:0 z Turem Turek[50] (Chrapek strzelił w nim 5 goli).

Po zakończeniu rozgrywek sezonu 2008/2009, 10 czerwca 2009 Sąd Najwyższy uchylił wyrok w sprawie cofnięcia degradacji Widzewa Łódź[53] (mistrza I ligi). Na podstawie tej decyzji Komisja ds. Nagłych PZPN 15 lipca 2009 zdecydowała, że Widzew nie zagra w Ekstraklasie, a awans uzyskały 2. i 3. zespół I ligi (Zagłębie Lubin i Korona Kielce)[54]. Spekulowano również o możliwości gry Podbeskidzia z Cracovią w barażach o miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej, jednak te zostały odwołane[55][56].


Robert Kasperczyk – trener Podbeskidzia w latach 2009–2012

Przed sezonem 2009/2010 odeszli z klubu Chrapek i Szmatiuk, już w trakcie rozgrywek – Merda, pozyskano zaś m.in. Piotra Rockiego i Sylwestra Patejuka, powrócił Kołodziej. Od początku rundy jesiennej Podbeskidzie znajdowało się na pograniczu strefy spadkowej (13. miejsce w połowie rozgrywek)[57]. 2 września 2009, meczem z Górnikiem Łęczna, zainaugurowano sztuczne oświetlenie Stadionu Miejskiego[58]. Zimą zakupiono bramkarza Richarda Zajaca, odeszli – Martin Matúš i Damian Świerblewski. Nowym trenerem zespołu został Robert Kasperczyk[59]. Wiosną 2010, mimo dobrej postawy defensywy, a zwłaszcza Zajaca (utrata tylko 10 bramek w 15 meczach), drużyna nadal walczyła do ostatniej kolejki o utrzymanie, głównie dzięki przeciętnym wynikom uzyskanym na własnym boisku. Po raz pierwszy na drugim szczeblu rozgrywkowym Podbeskidzie wywalczyło w sezonie więcej punktów na wyjeździe niż na Stadionie Miejskim w Bielsku-Białej[57]. Górale zakończyli ostatecznie rozgrywki na 12. miejscu, 4 punkty przed strefą spadkową[57].


Miejsca zajmowane w tabeli sezonu 2010/2011 kolejka po kolejce
Piłkarze świętujący awans do Ekstraklasy

Latem 2010 nie dokonano zmian w sztabie trenerskim Podbeskidzia. Najpoważniejszym osłabieniem składu było odejście z klubu Matawu, ponadto nie przedłużono kontraktów m.in. z Piotrem Bagnickim i Rockim. Skład wzmocnili głównie piłkarze ofensywni, jak Adam Cieśliński, Maciej Rogalski czy Róbert Demjan. Za obiecujące uznano wyniki uzyskane w meczach sparingowych (8 spotkań, bilans 27–3[60]). Rundę jesienną 2010/2011 Podbeskidzie rozpoczęło najlepiej spośród wszystkich drużyn tego poziomu ligowego od 8 lat (5 meczów, 13 pkt, bilans +13)[61], kończąc ją ostatecznie na 2. miejscu, przy stracie 1 punktu do Łódzkiego Klubu Sportowego[62]. W przerwie zimowej „Piłka Nożna” uhonorowała Cieślińskiego tytułem Pierwszoligowca Roku 2010[63]. Po 8 latach powrócił do klubu Sokołowski, pozyskano również Františka Metelkę.

Górale znajdowali się w strefie premiowanej awansem do Ekstraklasy nieprzerwanie od 4. kolejki, utrzymując się w pierwszej dwójce tabeli ligowej do końca rozgrywek. W wyniku zwycięstwa nad Sandecją Nowy Sącz w 31. kolejce rozgrywek i otrzymaniu walkowera za nierozegrany mecz z GKP Gorzów Wielkopolski (drużyna wycofana z ligi) Podbeskidzie wywalczyło – jako pierwszy klub z Bielska-Białej – awans na najwyższy poziom rozgrywek piłkarskich w Polsce[64]. Z tej okazji została zorganizowana feta, w ramach której 4 czerwca 2011 odbył się mecz towarzyski Górali z Górnikiem Zabrze (1:0), po którym zawodnicy przejechali otwartym autobusem na plac Ratuszowy, gdzie miała miejsce dalsza część uroczystości[65][66]. Ostatecznie Podbeskidzie zakończyło rozgrywki na 2. miejscu, ze stratą 2 punktów do ŁKS. W jedenastce sezonu, wybranej przez redakcję „Przeglądu Sportowego”, znaleźli się: Cienciała, Osiński, Rogalski i Cieśliński[67], zaś w podobnym zestawieniu tygodnika „Piłka Nożna” uhonorowano – poza Osińskim, Rogalskim i Cieślińskim – Zajaca[68]. Kasperczyk został uznany przez „Gazetę Wyborczą” za najlepszego trenera w województwie[69].

Udany dla Podbeskidzia był udział w Pucharze Polski 2010/2011, gdzie po zwycięstwach nad Startem Otwock (po rzutach karnych), Piastem Gliwice i GKS Bełchatów piłkarze z Bielska-Białej uzyskali historyczny awans do ćwierćfinału, a po dwumeczu z Wisłą Kraków (1:0 w Krakowie i 2:2 u siebie) – do półfinału, gdzie zmierzyli się z Lechem Poznań (1:1 w Poznaniu i 2:3 przy ul. Rychlińskiego)[70]. Był to najlepszy wynik uzyskany w tych rozgrywkach w historii bielskich klubów.

Od 2011: Podbeskidzie w Ekstraklasie[edytuj | edytuj kod]

Po uzyskaniu awansu do Ekstraklasy w klubie pozostali wszyscy zawodnicy i trenerzy, którzy wywalczyli awans w poprzednim sezonie. Ponadto powrócili do Podbeskidzia Adrian Sikora i Sacha, sprowadzono również kolejnych zawodników z Czech i SłowacjiOndřeja Šourka oraz Mateja Náthera, a także Mateusza Bąka i Krzysztofa Króla. Powołano drużynę Młodej Ekstraklasy, której trenerem został Andrzej Wyroba[71]. Równocześnie klub podjął działania konieczne dla uzyskania licencji na grę w najwyższej klasie rozgrywkowej na sezon 2011/2012, w tym utworzenie spółki akcyjnej[72]. Podbeskidzie otrzymało pierwotnie pozwolenie na grę na Stadionie MOSiR w Wodzisławiu Śląskim (zgłoszonym jako obiekt rezerwowy)[73]. Na Stadionie Miejskim w Bielsku-Białej przeprowadzono prace remontowe, mające na celu dostosowanie obiektu do wymagań licencyjnych, w tym utworzenie sektora dla kibiców gości i wymianę krzesełek (brali w nich udział również kibice-wolontariusze dzięki akcji Stowarzyszenia Sympatyków Klubu)[74]. Po wykonaniu niezbędnych prac, Komisja Odwoławcza ds. Licencji PZPN wyraziła zgodę na grę Górali na własnym obiekcie[75].

W pierwszym meczu w Ekstraklasie Podbeskidzie zremisowało z Jagiellonią Białystok 2:2[76].

Róbert Demjan – król strzelców Ekstraklasy 2012/2013

Dzięki temu wynikowi Górale osiągnęli liczbę 500 dni bez porażki na Stadionie Miejskim[77] (zakończyła się ona po meczu 5. kolejki sezonu z Koroną Kielce – 2:3). Pierwsze zwycięstwo na najwyższym poziomie rozgrywkowym Podbeskidzie odniosło w 6. kolejce z Legią Warszawa na jej obiekcie (2:1 dla gości), zaś pierwszą wygraną w Ekstraklasie na własnym boisku – w 8. kolejce z Lechią Gdańsk (1:0). Przez rundę jesienną bielszczanie zajmowali lokaty w środkowej części tabeli, ani razu nie znajdując się w strefie spadkowej – ostatecznie zakończyli ją na 12. miejscu, zaś po rozegranych awansem 2 kolejkach rundy wiosennej znaleźli się na 9. pozycji[78]. W przerwie zimowej odeszli z drużyny: Cieśliński, Metelka i Osiński (do zespołu rezerw), pozyskano zaś m.in. Łukasza Mierzejewskiego i Liada Elmaleacha (ten drugi dołączył do sprowadzonego w trakcie rundy jesiennej innego Izraelczyka – Lirana Cohena). Klub po raz pierwszy przedstawił oficjalną maskotkę – Reksia (postać animowaną stworzoną przez Studio Filmów Rysunkowych)[79]. W marcu 2012 rozwiązano kontrakt z Kołodziejem po nałożeniu na niego kary dyskwalifikacji na 1 rok z powodu uczestnictwa w procederze korupcyjnym[80].

Po czterech zwycięstwach z rzędu na początku rundy rewanżowej Podbeskidzie znalazło się na najwyższym, 6. miejscu w tabeli[78]. W dalszych 11 spotkaniach Górale zdobyli jednak tylko 6 punktów i zakończyli pierwszy sezon w Ekstraklasie na 12. pozycji, z przewagą 11 punktów nad strefą spadkową (utrzymanie zapewnione po 27. kolejce)[78]. Najlepszym strzelcem zespołu był Demjan (6 bramek); Patejuk zajął 8. miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej Ekstraklasy (5 bramek, 7 asyst)[81]. Podbeskidzie – ex aequo z Lechem Poznań – otrzymało nagrodę Fair Play[h][82].

W Pucharze Polski Górale dotarli do 1/8 finału, gdzie przegrali 0:1 z późniejszym mistrzem kraju – Śląskiem Wrocław.


W przerwie letniej 2012 klub opuścili m.in. Patejuk, Rogalski, Sikora i Šourek. W poszukiwaniach nowych zawodników klub skoncentrował się na drużynach z niższych lig (m.in. Kamil Adamek i Fabian Pawela)[83]. Jedynym zagranicznym nabytkiem był Michal Piter-Bučko. W wyniku słabej postawy w rundzie jesiennej sezonu 2012/2013, po 7. kolejce, serii 196 dni i 14 meczów bez zwycięstwa, Górale po raz pierwszy w historii znaleźli się w strefie spadkowej Ekstraklasy. W tym czasie zakontraktowano byłych reprezentantów Polski – Dariusza Pietrasiaka i Ireneusza Jelenia (ten drugi odszedł z klubu już po nieudanej rundzie). Po 8. kolejce rozwiązano kontrakt z trenerem Kasperczykiem – nowym trenem Podbeskidzia został Marcin Sasal[84][85]. Jesienią 2012 drużyna zdobyła jedynie 6 punktów – dało to 15. miejsce w tabeli[86].

Walka Podbeskidzia o utrzymanie w sezonie 2012/2013 na wykresie

W przerwie zimowej nastąpiła kolejna zmiana szkoleniowca. Powracający do Podbeskidzia w roli nowego prezesa Wojciech Borecki zatrudnił na to stanowisko Dariusza Kubickiego[87][88]. Z klubu odeszło kilku doświadczonych zawodników (w tym Cienciała, Cohen i Ziajka), a także odkrycie rundy jesiennej – Adamek. Miejsce w pierwszym składzie Podbeskidzia zajęli dwaj nowi piłkarze – Anton Sloboda i Błażej Telichowski. Po 4 meczach niespodziewanie odszedł z klubu Kubicki[89]. Na stanowisku trenera zastąpił go Czesław Michniewicz[90]. Gra Podbeskidzia zdecydowanie odmieniła się, by w ostatniej kolejce zapewnić sobie utrzymanie i zakończyć sezon na 14. miejscu – w tabeli rundy rewanżowej bielszczanie zajęli 3. pozycję[86][91]. Róbert Demjan został królem strzelców i zwycięzcą klasyfikacji kanadyjskiej Ekstraklasy (14 bramek, 7 asyst)[92], wybrano go piłkarzem i napastnikiem sezonu[93], a także znalazł się w jedenastce „Przeglądu Sportowego”[94].


Przed sezonem 2013/2014 w Podbeskidziu nastąpiły spore zmiany kadrowe, przede wszystkim wśród zawodników ofensywnych. Do ligi belgijskiej odszedł Demjan, zaś atak i pomoc wzmocniło kilku młodych zawodników (m.in. Aleksander Jagiełło), w bramce pojawił się drugi Słowak – Ladislav Rybánsky. Po 4 latach powrócił do klubu Krzysztof Chrapek. Podobnie jak w poprzedniej rundzie, na wypożyczeniu z Górnika Zabrze znalazł się w Bielsku-Białej Marcin Wodecki. Do zespołu rezerw odesłano Juraja Dančíka, obcokrajowca z największą wówczas liczbą występów w Podbeskidziu. W październiku 2013 zwolniono Michniewicza, którego zastąpił na stanowisku trenera Leszek Ojrzyński[95]. W wyniku reformy jesienią 2013 rozegrano aż 21 kolejek Ekstraklasy, po których Podbeskidzie znajdowało się na 15. miejscu w tabeli (17 pkt, bez zwycięstwa na wyjeździe)[96].

Na początku 2014 nie doszło do większych ruchów kadrowych – zakończyło się wypożyczenie Jagiełły z Legii Warszawa, a po problemach formalnych został zgłoszony do rozgrywek Maciej Iwański, który podpisał z klubem kontrakt kilka miesięcy wcześniej[97]. W 9 spotkaniach pozostałych do końca rundy zasadniczej meczach Ekstraklasy Podbeskidzie przegrało tylko raz, co pozwoliło zająć po 30. kolejce 14. miejsce – konieczna była zatem gra o utrzymanie w grupie B fazy finałowej. Ostatecznie drużyna zapewniła sobie ekstraklasowy byt w 35. kolejce, a sezon zakończyła na 10. pozycji, najwyższej w historii klubu (ponownie zajmując 3. miejsce w tabeli wiosny)[96]. Po raz drugi Podbeskidzie wygrało klasyfikację Fair Play Ekstraklasy[98].


Lato 2014 było czasem znaczących zmian w klubie, przede wszystkim zmiany kilkunastu piłkarzy. Z Podbeskidziem pożegnali się m.in. Łatka, Pawela i Telichowski oraz większość zawodników pozyskanych w poprzednim oknie transferowym, zaś najistotniejszym wzmocnieniem był powrót dwóch graczy ofensywnych, związanych wcześniej z drużyną przez kilka lat – Róberta Demjana i Sylwestra Patejuka[99], a także transfer Macieja Korzyma. Przygotowano również nowe stroje meczowe, utrzymanie w czerwono-biało-niebieskiej kolorystyce klubowej z charakterystycznymi pasami na koszulkach, a także zmieniono maskotkę na postać górala – Beskidka. Zwiększyły się też udziały głównego sponsora – Murapolu – w strukturze spółki akcyjnej.

W 1. kolejce sezonu 2014/2015 Górale przegrali na własnym stadionie po raz pierwszy od 5 października 2013 (2:3 z Pogonią Szczecin).

Nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 1997 – BBTS Ceramed Komorowice
  • 1999 – BBTS Bogmar Ceramed Komorowice
  • 1999 – BBTS Bogmar Ceramed Bielsko-Biała
  • 2001 – BBTS Marbet Ceramed Bielsko-Biała
  • 2002 – MC Podbeskidzie Bielsko-Biała
  • 2003 – TS Podbeskidzie Bielsko-Biała
  • 2011 – TS Podbeskidzie SA

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki ligowe

Rozgrywki pucharowe

Rozgrywki[edytuj | edytuj kod]

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Sezon Rozgrywki ligowe Puchar Polski
(rozgrywki centralne)
Najlepszy strzelec
(rozgrywki ligowe)
Nazwa ligi Msc M Z R P Bramki +/– Pkt
1997/1998 V Klasa okręgowa 2/16 30 16 7 7 65 31 +34 55 Tomasz Moskała Bramka 15
1998/1999 Klasa okręgowa  1/18 34 30 4 0 131 20 +111 94 Grzegorz Więzik Bramka 28*
1999/2000 IV IV liga  1/18 34 29 3 2 90 17 +73 90 III runda (1/32 finału) Grzegorz Więzik Bramka 28*
2000/2001 III III liga (grupa III) 3/20 38 25 7 6 64 24 +40 82 I runda (1/64 finału) 2 zawodników[i] Bramka 10
2001/2002 III liga (grupa III)  1/18 34 23 8 3 70 18 +52 77 Andrzej Szłapa Bramka 14
2002/2003 II II liga 12/18 34 10 12 12 35 35 0 42 Adrian Sikora Bramka 6
2003/2004 II liga 7/16 30 12 4 14 37 45 –8 40 I runda (1/32 finału) Jarosław Bujok Bramka 8
2004/2005 II liga 5/18 34 17 7 10 39 33 +6 58 1/8 finału Jarosław Bujok Bramka 6
2005/2006

13/18 34 9 14 11 37 38 –1 41 1/8 finału Grzegorz Pater Bramka 10
Podbeskidzie – Pelikan Łowicz 1:1 (w) i 5:2 (d)
2006/2007 II liga 12/18 34 11 6 17 26 46 –20 39 1/16 finału Krzysztof Chrapek Bramka 8
2007/2008 II liga 6/18 34 19 7 8 53 27 +26 58[j] I runda (1/32 finału) Dariusz Kołodziej Bramka 14
2008/2009 I liga 4/18 34 17 8 9 60 29 +31 59 I runda (1/32 finału) Krzysztof Chrapek Bramka 18
2009/2010 I liga 12/18 34 10 14 10 45 38 +7 44 I runda (1/32 finału) Sylwester Patejuk Bramka 10
2010/2011 I liga  2/18 34 20 9 5 53 23 +30 69 Półfinał Adam Cieśliński Bramka 12
2011/2012 I Ekstraklasa 12/16 30 9 8 13 26 39 –13 35 1/8 finału Róbert Demjan Bramka 6
2012/2013 Ekstraklasa 14/16 30 8 8 14 39 43 –4 32 1/16 finału Róbert Demjan Bramka 14*
2013/2014 Ekstraklasa 10/16 37 10 15 12 39 45 –6 30[k] 1/16 finału Marek Sokołowski Bramka 6
2014/2015 Ekstraklasa 9/16 12 5 2 6 21 22 –1 17 1/8 finału Damian Chmiel Bramka 5

Gwiazdką wyróżniono króla strzelców rozgrywek.

Rozgrywki ligowe[edytuj | edytuj kod]

Po fuzji BBTS Włókniarz i DKS Inter Komorowice drużyna występowała najpierw na szczeblu okręgowym, a w latach 2000–2002 na szczeblu międzywojewódzkim. Od tego czasu Podbeskidzie występowało przez 9 lat na drugim poziomie ligowym, by w 2011 po raz pierwszy wystąpić w Ekstraklasie.

Puchar Polski[edytuj | edytuj kod]

Po fuzji z 1997 BBTS dwukrotnie wygrało rozgrywki okręgowe (1998/1999, 1999/2000), w 1999 dochodząc dalej do 1/32 finału szczebla centralnego Pucharu Polski. Kolejny triumf (2002) nie gwarantował już przejścia do właściwej fazy turnieju – BBTS przegrało w nowo powstałych rozgrywkach wojewódzkich[100].

Od sezonu 2003/2004 Podbeskidzie uczestniczy w rozgrywkach krajowych bez konieczności występowania na poziomie wojewódzkim z uwagi na grę na drugim poziomie ligowym[100]. Znaczące sukcesy w Pucharze Polski Górale odnosili w latach 2004–2006. W edycji 2004/2005 po przejściu I rundy rywalizowali w fazie grupowej z pierwszoligowymi: Górnikiem Zabrze i GKS Katowice, ulegając tylko pierwszej z tych drużyn. W dwumeczu 1/8 finału Podbeskidzie przegrało z Pogonią Szczecin 1:2[101]. Do tej samej fazy rozgrywek Górale dotarli również w sezonie 2005/2006, gdzie zostali pokonani przez późniejszego zdobywcę Pucharu i Superpucharu Polski – Wisłę Płock (0:3 i 0:0)[102]. W edycji 2010/2011 bielszczanie osiągnęli najlepszy w historii wynik – po wyeliminowaniu Startu Otwock, Piasta Gliwice, GKS Bełchatów i Wisły Kraków Podbeskidzie awansowało do półfinału, gdzie zmierzyło się z Lechem Poznań (1:1 i 2:3; 5 i 19 kwietnia 2011)[70]. Górale osiągnęli ponownie 1/8 finału turnieju w sezonie 2011/2012 – wyeliminował ich z dalszej gry późniejszy mistrz kraju, Śląsk Wrocław (0:1)[103].

Piłkarze[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Podbeskidzia Bielsko-Biała.

Pierwsza drużyna[edytuj | edytuj kod]

Stan na 17 września 2014.

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Słowacja Richard Zajac
5 OB Ghana Frank Adu Kwame (wypożyczony z LZS Piotrówka)
6 NA Polska Damian Byrtek
7 PO Polska Maciej Iwański
8 PO Polska Piotr Malinowski
9 PO Polska Dariusz Kołodziej
10 OB Polska Marek Sokołowski (kapitan)
11 PO Słowacja Anton Sloboda
13 PO Polska Sylwester Patejuk
14 PO Polska Damian Chmiel
15 NA Polska Krzysztof Chrapek
16 OB Słowacja Pavol Staňo
17 OB Polska Dariusz Pietrasiak
18 NA Polska Bartosz Śpiączka
21 OB Polska Tomasz Górkiewicz
Nr Poz. Piłkarz
22 PO Polska Artur Lenartowski
23 NA Słowacja Róbert Demjan
26 OB Polska Bartłomiej Konieczny
27 PO Polska Adam Deja
28 NA Polska Wojciech Okińczyc
29 NA Polska Sebastian Bartlewski
30 PO Polska Piotr Tomasik
32 OB Polska Adam Pazio
33 BR Słowacja Michal Peškovič
50 OB Polska Szymon Jarosz
77 NA Polska Maciej Korzym
97 BR Polska Sebastian Madejski
99 NA Senegal Idrissa Cissé (wypożyczony z LZS Piotrówka)
OB Polska Gracjan Horoszkiewicz

Zawodnicy wypożyczeni[edytuj | edytuj kod]

Stan na 22 października 2014.

Nr Poz. Piłkarz
PO Polska Mateusz Janeczko (wypożyczony do Termaliki Bruk-Betu Nieciecza)
PO Polska Mateusz Kupczak (wypożyczony do Termaliki Bruk-Betu Nieciecza)
Nr Poz. Piłkarz
OB Polska Rafał Grzelak (wypożyczony do Dolcanu Ząbki)
NA Polska Wojciech Trochim (wypożyczony do GKS Tychy)

Najwięcej występów w barwach klubu na pierwszym i drugim poziomie rozgrywkowym[edytuj | edytuj kod]

Stan na 24 października 2014.

Piotr Malinowski – piłkarz klubu od 2009
Imię i nazwisko Lata gry Liczba meczów Czyste konto
I poz. II poz. Razem I poz. II poz. Razem
Polska Sławomir Cienciała 2004–2005, 2006–2012 15 154 169
Polska Dariusz Kołodziej 2005–2008, 2009–2012, 2013– 27 130 157
Polska Piotr Malinowski 2009– 91 65 156
Polska Łukasz Merda 2003–2009 154 154 63 63
Polska Tomasz Górkiewicz 2000–2003, 2004–2009, 2010–2012, 2013– 62 84 146
Polska Piotr Koman 2000–2008, 2010–2012 9 135 144
Polska Bartłomiej Konieczny 2008– 73 65 138
Polska Krzysztof Chrapek 2006–2009, 2013– 26 101 127
Polska Grzegorz Pater 2004–2008 127 127
Polska Mariusz Sacha 2004–2008, 2011–2012 16 106 122
Słowacja Richard Zajac 2010– 73 48 121 24 24 48
Słowacja Juraj Dančík 2007–2013 26 89 115
Polska Marek Sokołowski 1997–2000[l], 2003, 2011– 89 17 106
Polska Dariusz Łatka 2010–2014 79 25 104
Słowacja Róbert Demjan 2010–2013, 2014– 70 30 100

Najlepsi strzelcy Podbeskidzia na pierwszym i drugim poziomie rozgrywkowym[edytuj | edytuj kod]

Stan na 24 października 2014. Uwzględniono wyłącznie mecze ligowe.

Klasyfikacja ogólna[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Chrapek – czołowy strzelec klubu w latach 2006–2009
Sylwester Patejuk – lider zespołu 2011/2012
Imię i nazwisko Lata gry Liczba bramek
I poz. II poz. Razem
Polska Krzysztof Chrapek 2005–2009, 2013– 4 29 Bramka 33
Słowacja Róbert Demjan 2010–2013, 2014– 23 9 Bramka 32
Polska Dariusz Kołodziej 2005–2008, 2009–2012, 2013– 4 27 Bramka 31
Polska Sylwester Patejuk 2009–2012, 2014– 6 15 Bramka 21
Polska Jarosław Bujok 2002–2005 18 Bramka 18
Słowacja Martin Matúš 2007–2009 17 Bramka 17
Polska Grzegorz Pater 2004–2008 17 Bramka 17
Polska Damian Chmiel 2009, 2010–2011, 2012– 12 3 Bramka 15
Polska Adam Cieśliński 2010–2011 2 12 Bramka 14
Polska Paweł Żmudziński 2007–2009 13 Bramka 13
Polska Fabian Pawela 2012–2014 11 Bramka 11
Polska Mariusz Sacha 2004–2008, 2011–2012 2 9 Bramka 11
Polska Marek Sokołowski 2003, 2011– 10 1 Bramka 11

Najlepsi strzelcy w poszczególnych sezonach[edytuj | edytuj kod]

Stan na 24 października 2014. Uwzględniono wyłącznie mecze ligowe.

Sezon P Imię i nazwisko Liczba
bramek
Liczba
meczów
Czas gry Uwagi
2002/2003 II Polska Adrian Sikora Bramka 6 15/34 1210 min
2003/2004 Polska Jarosław Bujok Bramka 8 30/32 2686 min
2004/2005 Polska Jarosław Bujok Bramka 6 28/34 2247 min
2005/2006 Polska Grzegorz Pater Bramka 10 31/34 2607 min
2006/2007 Polska Krzysztof Chrapek Bramka 8 29/33 1922 min
2007/2008 Polska Dariusz Kołodziej Bramka 14 32/34 2353 min
2008/2009 Polska Krzysztof Chrapek Bramka 18 31/33 2345 min 3. miejsce w tabeli strzelców I ligi
2009/2010 Polska Sylwester Patejuk Bramka 10 31/34 2044 min
2010/2011 Polska Adam Cieśliński Bramka 12 28/33 1809 min
2011/2012 I Słowacja Róbert Demjan Bramka 6 30/30 2265 min
2012/2013 Słowacja Róbert Demjan Bramka 14 30/30 2542 min Król strzelców Ekstraklasy
2013/2014 Polska Marek Sokołowski Bramka 6 29/37 2537 min
2014/2015 Polska Damian Chmiel Bramka 5 13/13 1110 min

Piłkarze zagraniczni w barwach klubu[edytuj | edytuj kod]

Dotychczas w kadrze Podbeskidzia znalazło się 43 obcokrajowców z 13 krajów: 12 ze Słowacji, po 7 z Czech i Nigerii, po 3 z Białorusi i Zimbabwe, po 2 z Chorwacji, Kamerunu i Izraela oraz po 1 z Brazylii, Czarnogóry, Ghany, Rumunii i Senegalu.

Stan na 24 października 2014. Uwzględniono wyłącznie mecze ligowe.

Richard Zajac – najwięcej meczów spośród obcokrajowców; w latach 2010–2014 pierwszy bramkarz Podbeskidzia
Juraj Dančík – najczęściej grający obcokrajowiec w klubie wśród zawodników z pola
Imię i nazwisko Lata gry Liczba bramek Liczba meczów Czyste konto
I poz. II poz. Razem I poz. II poz. Razem I poz. II poz. Razem
Słowacja Richard Zajac 2010– Bramka 0 (–92) Bramka 0 (–33) Bramka 0 (–125) 73 48 121 24 24 48
Słowacja Juraj Dančík 2007–2013 Bramka 1 Bramka 4 Bramka 5 27 89 115
Słowacja Róbert Demjan 2010–2013, 2014– Bramka 23 Bramka 9 Bramka 32 70 30 100
Słowacja Martin Matúš 2007–2009 Bramka 17 Bramka 17 68 68
Słowacja Anton Sloboda 2013– Bramka 3 Bramka 3 52 52
Nigeria Mike Mouzie 2006–2008 Bramka 1 Bramka 1 43 43
Zimbabwe Clemence Matawu 2009–2010 Bramka 5 Bramka 5 39 39
Izrael Liran Cohen 2011–2012 Bramka 3 Bramka 3 35 35
Słowacja Matej Náther 2011–2012 Bramka 0 Bramka 0 27 27
Ghana Frank Adu Kwame 2013– Bramka 0 Bramka 0 25 25
Nigeria Samson Godwin 2000–2001 Bramka 0 Bramka 0 23[m]
Słowacja Michal Piter-Bučko 2012–2013 Bramka 0 Bramka 0 23 23
Czechy František Metelka 2011 Bramka 0 Bramka 0 Bramka 0 7 13 20
Nigeria Abel Salami 2003–2004 Bramka 2 Bramka 2 18 18
Białoruś Mikałaj Branfiłau 2006 Bramka 2 Bramka 2 15 15
Czechy Adam Brzezina 2008 Bramka 1 Bramka 1 15 15
Białoruś Andriej Szyło 2004 Bramka 1 Bramka 1 15 15
Kamerun François Endene Elokan 2005 Bramka 3 Bramka 3 14 14
Nigeria Uzoma Luke 2003–2004 Bramka 0 Bramka 0 13 13
Zimbabwe Ndabenkulu Ncube 2009–2010 Bramka 2 Bramka 2 12 12
Słowacja Ladislav Rybánsky 2013–2014 Bramka 0 (–19) Bramka 0 (–19) 12 12 3 3
Czechy Ondřej Šourek 2011–2012 Bramka 1 Bramka 1 12 12
Nigeria Stanley Udenkwor 2006 Bramka 1 Bramka 1 12 12
Słowacja Rudolf Urban 2013 Bramka 2 Bramka 2 11 11
Słowacja Michal Peškovič 2014– Bramka 0 (–13) Bramka 0 (–13) 10 10 2 2
Czarnogóra Marko Ćetković 2013 Bramka 0 Bramka 0 9 9
Nigeria Bernard Ocholeche 2008–2010 Bramka 0 Bramka 0 8 8
Chorwacja Ivan Ćurić 2012 Bramka 0 Bramka 0 6 6
Słowacja Pavol Staňo 2014– Bramka 0 Bramka 0 6 6
Czechy Jan Blažek 2014 Bramka 1 Bramka 1 5 5
Izrael Liad Elmaleach 2012 Bramka 0 Bramka 0 5 5
Czechy Zdeněk Dembinný 2002 Bramka 0 Bramka 0 4 4
Czechy Lukáš Hojdys 2002 Bramka 0 Bramka 0 3 3
Nigeria Charles Nwaogu 2014 Bramka 0 Bramka 0 3 3
Białoruś Alaksandr Gierasimowicz 2006 Bramka 0 (–3) Bramka 0 (–3) 1 1 0 0
Zimbabwe Patmore Shereni 2009 Bramka 0 Bramka 0 1 1
Brazylia Serginho[n] 2011 Bramka 0 Bramka 0 0 0
Rumunia Cristian Popescu[o] 2004 Bramka 0 Bramka 0 0 0
Czechy Vítězslav Mooc[p] (2005) Bramka 0 Bramka 0 0 0
Kamerun Alirou Nsangou[p] (2005) Bramka 0 Bramka 0 0 0
Chorwacja Luka Gusić[q] (2013) Bramka 0 Bramka 0 0 0
Słowacja Michal Mravec[p] (2014) Bramka 0 Bramka 0 0 0
Senegal Idrissa Cissé[r] (2014–) Bramka 0 Bramka 0 0 0

Trenerzy i sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Podbeskidzia Bielsko-Biała.
Leszek Ojrzyński – trener Podbeskidzia

Obecna kadra szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Funkcja
Polska Leszek Ojrzyński Trener
Polska Adrian Olecki II trener
Polska Piotr Tworek
Polska Izaak Stachowicz Trener bramkarzy
Polska Piotr Czak Kierownik drużyny
Polska Marek Ociepka Masażysta
Polska Paweł Wisła
Polska Bronisław Dębski Lekarz

Dotychczasowi trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Lata
Polska Zdzisław Byrdy 1997
Polska Bogdan Warzecha 1997
Czechy Zdeněk Dembinný 1997–1998
Polska Wojciech Borecki 1998–2001
Polska Albin Wira 2001
Polska Wojciech Borecki 2001–2002
Polska Paweł Kowalski 2003
Imię i nazwisko Lata
Polska Wojciech Borecki 2003
Polska Krzysztof Pawlak 2003–2004
Polska Jan Żurek 2004–2005
Polska Włodzimierz Małowiejski 2005–2006
Polska Krzysztof Tochel 2006–2007
Polska Marcin Brosz 2007–2009
Polska Tomasz Świderski (p.o.) 2009
Imię i nazwisko Lata
Polska Robert Kasperczyk 2009–2012
Polska Andrzej Wyroba (p.o.) 2012
Polska Marcin Sasal 2012–2013
Polska Dariusz Kubicki 2013
Polska Czesław Michniewicz 2013
Polska Leszek Ojrzyński 2013–

Stadiony[edytuj | edytuj kod]

Stadion na Górce[edytuj | edytuj kod]

Stadion na Górce – widok na trybunę

Przed 1997 obiektem BBTS był stadion na Górce, otwarty w 1911. Jest to jeden z najstarszych czynnych obiektów sportowych w Polsce[104], położony na terenie dawnego kamieniołomu na tzw. Widoku – prowadzi do niego wejście z ul. Młyńskiej. Obecnie stadion wykorzystywany jest przez zespoły juniorskie, a wcześniej również przez drużynę rezerw Podbeskidzia. Stadion poddano gruntownej modernizacji (położenie sztucznej nawierzchni oraz remont trybuny), zakończonej ponownym otwarciem 30 grudnia 2007[41][42]. Obiekt posiada około 700 miejsc siedzących, wszystkie są zadaszone.

Stadion w Komorowicach Krakowskich[edytuj | edytuj kod]

W wyniku fuzji sekcji piłkarskiej BBTS Włókniarz z DKS Inter Komorowice oraz ustanowienia siedziby klubu w Komorowicach Krakowskich, w latach 1997–1999 zawodnicy powstałej w ten sposób drużyny podejmowali rywali na stadionie przy ul. Olimpijskiej w tejże dzielnicy Bielska-Białej[3]. Wkrótce jednak – w związku z coraz lepszymi wynikami drużyny – znacząco wzrosła frekwencja na meczach BBTS i obiekt mogący pomieścić kilkuset widzów stał się niewystarczający. Ostatecznie podjęto decyzję o przeprowadzce klubu do centrum miasta.

Stadion Miejski[edytuj | edytuj kod]

Przed przebudową (do 2012)[edytuj | edytuj kod]

Od 1999 drużyna podejmuje swoich rywali na Stadionie Miejskim przy ul. Rychlińskiego[11] (do 2006 stadion BKS Stal), będącym własnością Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej. Obiekt ten, otwarty w 1927, przeszedł gruntowną modernizację w latach 1954–1957, po której mogło na nim zasiąść ponad 20 tysięcy widzów. Stadion posiadał odtąd boisko piłkarskie, bieżnię lekkoatletyczną, skocznię i rzutnię[105]. Główną imprezą, którą gościł stadion, był Turniej Juniorów UEFA w maju 1978, w ramach którego w Bielsku-Białej rozegrano mecze SzkocjaRFN (1:0) oraz RFN – Włochy (5:3)[106] (z okazji turnieju powstał również zegar na łuku od strony ul. Rychlińskiego, zdemontowany w 2004[107]). Ponadto spotkały się tu we wrześniu 2004 reprezentacje Polski B i Turcji (0:2)[108] a także, w październiku 2010, kadra Polski U-16 z rówieśnikami z Rumunii (0:3)[109]. Poza meczami piłkarskimi, organizowano tu zawody lekkoatletyczne, finały wyścigów kolarskich oraz dożynki.

Z czasem bieżnia, rzutnia i skocznia zostały zlikwidowane, a trybuny na łukach stadionu zamknięto. W związku z wymogami bezpieczeństwa na meczach drugiego poziomu ligowych rozgrywek piłkarskich pojemność stadionu stopniowo ograniczano (od awansu Podbeskidzia do II ligi najwięcej osób – 8000 – obejrzało mecz z Arką Gdynia we wrześniu 2002[110]). Jesienią 2008 przeprowadzono prace przygotowujące budowę nowego stadionu – łuki wyburzono, plac gry został przesunięty w stronę ul. Rychlińskiego oraz zainstalowano podgrzewaną murawę[49], zamknięto równocześnie sektor dla kibiców drużyn przyjezdnych. We wrześniu 2009 rozegrano pierwszy mecz przy sztucznym świetle[58].

W kwietniu 2011 zbudowano trybunę tymczasową dla 840 widzów od strony południowej (ul. Rychlińskiego), przez co pojemność stadionu wzrosła do prawie 4000 miejsc. Inwestycja ta spowodowana była zwiększeniem zainteresowania meczami Podbeskidzia, związanym z awansem drużyny do półfinału Pucharu Polski 2010/2011 i utrzymywaniem się w czołówce I ligi[111]. Po awansie do Ekstraklasy klub był zobowiązany do przywrócenia sektora dla zorganizowanych grup kibiców drużyn przyjezdnych. Dzięki temu oraz montażowi nowych krzesełek i likwidacji jednego z sektorów buforowych liczba miejsc na stadionie wzrosła do 4279.

Trybuna kryta (2011)
Trybuna kryta (2011)
Panorama sprzed rozpoczęcia budowy nowych trybun w 2012 (w tle masyw Klimczoka i Szyndzielni)
Panorama sprzed rozpoczęcia budowy nowych trybun w 2012
(w tle masyw Klimczoka i Szyndzielni)
Trybuna odkryta (2011)
Trybuna odkryta (2011)


Po przebudowie[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2011 został rozpisany przetarg na budowę nowego Stadionu Miejskiego, który powstaje w miejscu obecnego obiektu BKS Stal i Podbeskidzia. Łącznie ma ona pochłonąć ok. 105 mln złotych, pochodzących wyłącznie z budżetu Gminy Bielsko-Biała. Całkowicie zadaszony stadion pomieści ponad 15 tysięcy widzów. Konstrukcją przypomina Stadion Miejski w Kielcach (obydwa obiekty mają tego samego projektanta)[112]. Właściwe prace budowlane miały ruszyć w czerwcu 2011 i potrwać najpóźniej do lata 2014[113], jednak opóźniły się w związku z cofnięciem pozwolenia na budowę wobec odwołania okolicznych mieszkańców do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach[114]. Prace ruszyły ostatecznie w połowie sierpnia 2012[115].

W pierwszym etapie rozpoczęto budowę trybun północnej i południowej oraz dwóch narożników – północno-wschodniego i południowo-wschodniego, co wiązało się z koniecznością zdemontowania południowej trybuny tymczasowej, zamknięcie sektora dla gości oraz wyburzeniem sektora X[116][117]. Wyburzono także 4 budynki wzdłuż ul. Żywieckiej[113]. Wejścia zostaną zbudowane od strony ul. Żywieckiej i hali BKS Stal, zaś sektor dla kibiców drużyn przyjezdnych znajdzie się w narożniku między trybuną południową i wschodnią.

5 października 2013 została oddana do użytku pierwsza z nowych trybun – północna – mieszcząca 2450 widzów[118]. Przeniesiono na nią widzów ze zburzonej trybuny odkrytej. Na przełomie 2013/2014 została wyburzona ostatnia ze starych trybun – zachodnia (dawniej jedyna kryta). W lutym 2014 kibice zasiedli po raz pierwszy w nowo wybudowanym narożniku północno-wschodnim[119].

Panorama z 27 września 2013 (ostatni mecz przed wyburzeniem trybuny odkrytej)
Panorama z 27 września 2013 (ostatni mecz przed wyburzeniem trybuny odkrytej)
Trybuna północna (luty 2014)
Trybuna północna (luty 2014)


Stadion Miejski w Bielsku-Białej – plan

Obecne dane obiektu[edytuj | edytuj kod]

  • Nazwa: Stadion Miejski w Bielsku-Białej
  • Adres: ul. Rychlińskiego 21
  • Rok budowy: 1927 (przebudowany 1954–1957)
  • Pojemność: 3404 miejsca (w tym 2784 zadaszone)
  • Boisko: 105 × 68 m (wyposażone w podgrzewaną murawę)
  • Oświetlenie: 1800 lx (zgodne z systemem HD)

Podstawowe dane techniczne stadionu po przebudowie[edytuj | edytuj kod]

  • Pojemność: 15 292 miejsca (wszystkie siedzące)
  • Boisko: 105 × 68 m
  • Oświetlenie: 2000 lx
  • Wysokość trybun (łącznie z masztami oświetleniowymi): 29 m

Średnia liczba widzów na Stadionie Miejskim – poziom centralny (pierwszy i drugi)[edytuj | edytuj kod]

Uwzględniono wyłącznie mecze ligowe, bez spotkań barażowych. Stan na 20 września 2014. Źródło: Stadiony.net (pierwszy poziom) i 90minut.pl (drugi poziom).

Lokalni rywale[edytuj | edytuj kod]

Drugim najbardziej utytułowanym klubem piłkarskim w Bielsku-Białej jest powstały w 1922 Bialski Klub Sportowy Stal[120]. Obie drużyny, ze względu na osiągane rezultaty (do 2011 BKS Stal był najbliżej wejścia do Ekstraklasy spośród bielskich klubów – w sezonie 1981/1982 zajął 2. miejsce w II lidze[45]), cieszą się w mieście największą popularnością[120]. Obie drużyny zmierzyły się ze sobą jedynie dwa razy, w ramach rozgrywek IV ligi sezonu 1999/2000. Pierwsze spotkanie zakończyło się remisem 0:0, w drugim BBTS pokonał BKS Stal na jego boisku 5:0[121]. Ponadto w sezonach 2004/2005 (klasa okręgowa) i 2013/2014 (III liga) z BKS Stal walczyła druga drużyna Podbeskidzia.

Barwy i herb[edytuj | edytuj kod]

Obecne czerwono-biało-granatowe (niebieskie) barwy oraz kształt herbu przyjęto w 2002, po awansie klubu do ówczesnej II ligi[122].

Tarcza herbowa typu szwajcarskiego jest czwórdzielna – w pierwszym i czwartym pole jest czerwone, drugie i trzecie – białe. W polach górnych umieszczono litery T i S (skrót od Towarzystwo Sportowe), w dolnych – tarcze herbu Bielska-Białej (ze zmodyfikowanymi barwami). Pola oddzielone są granatowymi liniami. Pośrodku tarczy znajduje się piłka z pięciokątnymi łatami. Poniżej tarczy umieszczono wstęgę z napisem Podbeskidzie[122]. W latach 2002–2003 zamiast liter T i S korzystano z liter M i C[d], co zmieniono po powołaniu dzisiejszego Towarzystwa Sportowego Podbeskidzie.

Kibice Podbeskidzia korzystają z flag czerwono-biało-niebieskich.

Statystyki występów na szczeblu centralnym[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy poziom rozgrywkowy[edytuj | edytuj kod]

Stan na 24 października 2014.

  • Liczba sezonów: 4
  • Liczba meczów: 110
  • Bilans spotkań: 32 – 33 – 45
  • Bilans bramek: 125 – 148
  • Liczba punktów: 129[s]
  • Najwyższa pozycja w lidze na końcu sezonu: 10 (2013/2014)
  • Debiut: Podbeskidzie – Jagiellonia Białystok 2:2 (1 sierpnia 2011)[76]
  • Najwyższe zwycięstwo: Podbeskidzie – Jagiellonia Białystok 4:0 (23 lutego 2013)[123]
  • Najwyższe zwycięstwo na wyjeździe: Jagiellonia Białystok – Podbeskidzie 0:2 (3 grudnia 2011)[124], Ruch Chorzów – Podbeskidzie 1:3 (5 kwietnia 2013)[125], Lech Poznań – Podbeskidzie 0:2 (25 maja 2013)[126], Cracovia – Podbeskidzie 1:3 (23 sierpnia 2014)[127]
  • Najwyższa porażka: GKS Bełchatów – Podbeskidzie 6:0 (6 sierpnia 2011)[128]
  • Najwyższa porażka u siebie: Podbeskidzie – Górnik Zabrze 0:3 (20 września 2014)[129]
  • Najwięcej goli w sezonie: Róbert Demjan – 14 (2012/2013, król strzelców)

Drugi poziom rozgrywkowy[edytuj | edytuj kod]

  • Liczba sezonów: 9
  • Liczba meczów: 302[t]
  • Bilans spotkań: 125 – 81 – 96
  • Bilans bramek: 385 – 314
  • Liczba punktów: 456
  • Najwyższa pozycja w lidze na końcu sezonu: 2 (2010/2011)
  • Najniższa pozycja w lidze na końcu sezonu: 13 (2005/2006)
  • Debiut: Podbeskidzie – Tłoki Gorzyce 0:0 (4 sierpnia 2002)[20]
  • Najwyższe zwycięstwo: Podbeskidzie – Tur Turek 9:0 (23 maja 2009)[130]
  • Najwyższe zwycięstwo na wyjeździe: Nieciecza KS – Podbeskidzie 0:5 (15 sierpnia 2010)[131], GKS Katowice – Podbeskidzie 1:6 (28 sierpnia 2010)[132]
  • Najwyższa porażka: Ruch Chorzów – Podbeskidzie 4:0 (9 czerwca 2007)[133]
  • Najwyższa porażka u siebie: Podbeskidzie – Cracovia 0:3 (4 października 2003)[134], Podbeskidzie – Piast Gliwice 0:3 (8 maja 2004)[135], Podbeskidzie – Kmita Zabierzów 0:3 (3 czerwca 2007)[136]
  • Najwięcej goli w sezonie: Krzysztof Chrapek – 18 (2008/2009)
  • Najwięcej goli w meczu: Krzysztof Chrapek – 5 (Podbeskidzie – Tur Turek 9:0, 23 maja 2009)[130]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie dane odnoszą się wyłącznie do meczów ligowych.


  • Najwięcej punktów w sezonie: 94 (1998/1999 – 34 kolejki)[137]
  • Najmniej punktów w sezonie: 32 (2012/2013 – 30 kolejek)[86][141]
  • Najwięcej zwycięstw w sezonie: 30 (1998/1999 – 34 kolejki)[137]
  • Najmniej zwycięstw w sezonie: 8 (2012/2013 – 30 kolejek)[86]
  • Najwięcej remisów w sezonie: 15 (2013/2014 – 37 kolejek)[96]
  • Najmniej remisów w sezonie: 4 (1999/2000 – 34 kolejki, 2003/2004 – 30 kolejek)[139][142]
  • Najwięcej porażek w sezonie: 17 (2006/2007 – 34 kolejki)[143]
  • Najmniej porażek w sezonie: 0 (1998/1999 – 34 kolejki)[137]

  • Najwięcej bramek strzelonych w sezonie: 131 (1998/1999)[137]
  • Najmniej bramek strzelonych w sezonie: 26 (2006/2007 – 34 kolejki, 2011/2012 – 30 kolejek)[143][144]
  • Największa średnia bramek strzelonych na mecz w sezonie: 3,85 (1998/1999)
  • Najmniejsza średnia bramek strzelonych na mecz w sezonie: 0,76 (2006/2007)
  • Najwięcej bramek straconych w sezonie: 46 (2006/2007 – 34 kolejki)[143]
  • Najmniej bramek straconych w sezonie: 18 (2000/2001 – 34 kolejki)[145]
  • Największa średnia bramek straconych na mecz w sezonie: 1,50 (2003/2004)
  • Najmniejsza średnia bramek straconych na mecz w sezonie: 0,50 (1998/1999)

Władze[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Funkcja
Wojciech Borecki Prezes Zarządu
Jarosław Matusiak Wiceprezes Zarządu
Michał Sapota Członek Rady Nadzorczej
Zbigniew Szymański
Jan Wnuczek

Struktura własnościowa TS Podbeskidzie SA:

  • Gmina Bielsko-Biała – 65%
  • Murapol SA – 35%.

Dotychczasowi prezesi[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Lata
Marian Antonik 1997–2002
Włodzimierz Mysłowski 2003
Stanisław Piecuch 2003–2006
Jerzy Wolas (p.o.) 2006–2007
Imię i nazwisko Lata
Jerzy Wolas 2007–2009
Janusz Okrzesik 2009–2011
Jerzy Wolas (p.o.) 2011
Marek Glogaza (p.o.) 2011–2012
Imię i nazwisko Lata
Marek Glogaza 2012–2013
Wojciech Borecki 2013–

Sponsorzy i partnerzy[edytuj | edytuj kod]

  • Partner strategiczny: Urząd Miejski w Bielsku-Białej;
  • Sponsorzy główni: Murapol (firma deweloperska), AQUA (przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne), Pośrednictwo Finansowe Kredyty – Chwilówki, Bielbet (producent odwodnień liniowych);
  • Sponsorzy techniczni: Japan Motors (dealer samochodów japońskich), Masita (producent sprzętu sportowego), Parkhotel Vienna, Nutrend (producent odżywek i suplementów diety);
  • Sponsor Premium: SITA Zakład Oczyszczania Miasta;
  • Sponsorzy i Biznes Partnerzy: Bielskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego, Woj-Tur (przewoźnik), Zakład Gospodarki Odpadami, Doublet (producent flag i dekoracji), Aqua System (firma budowlana), MED-FIZ (laboratorium pomiarowe), Bolix (producent chemii budowlanej), Therma (przedsiębiorstwo ciepłownicze), Pionex (dystrybutor chemii budowlanej), Beskidzki Hurt Towarowy, Kancelaria Adwokacka Piotr Fordey, Szkoła Tańca Cubana, LED-POL (producent oświetlenia), Twoja-koszulka.pl (nadruki na odzieży), Villa Barbara (centrum zdrowia i rehabilitacji), Mirex (dystrybutor artykułów spożywczych), Real (sieć handlowa), Teatr Polski, Alternatory i Rozruszniki Osiński, Piekarnia – Cukiernia Rąba, Paged (producent mebli), Ceramika Pilch, Galeria Sfera, Druk Tech (serwis drukarek), RAD-NET (okręgowa stacja kontroli pojazdów), ZIAD Bielsko-Biała (organizator targów, wystaw, szkoleń, operator kolei linowej na Szyndzielnię), HR SIGMA (agencja zatrudnienia), EnerSys (baterie przemysłowe), Domy Juhas, AL TRANS (transport i spedycja), Reha-Forma (centrum rehabilitacji), TOBI Spedycja-Transport-Logistyka, Kwiaciarnia Renee, Solbi (producent czapek zimowych);
  • Partnerzy medialni: „Kronika Beskidzka”, Radio Bielsko, „Sport”, Beskidzka24.pl, SportoweFakty.pl, „Mój Powiat”, BB365.info. Bielsko.info, Bielsko.tv.

Podbeskidzie II Bielsko-Biała[edytuj | edytuj kod]

II drużyna Podbeskidzia istniała w latach 1997–2000 i 2003–2012, ponownie występuje od 2013. W 2004 awansowała do klasy okręgowej, gdzie grała przez 6 kolejnych sezonów. Edycja 2009/2010 przyniosła Podbeskidziu II kolejny tytuł mistrzowski i awans na piąty szczebel rozgrywkowy – do IV ligi (grupa śląska II), gdzie występowała przez dwa sezony, do czasu rozwiązania w 2012[147]. W maju 2013 klub ogłosił chęć przywrócenia drużyny rezerw w związku z likwidacją Młodej Ekstraklasy. Zostały one dołączone do grupy IV południowej III ligi[148].

Podbeskidzie II pięciokrotnie dotarło do finału Pucharu Polski na szczeblu Beskidzkiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej, za każdym razem przegrywając decydujące spotkania.

Drużyna podejmowała zwykle rywali na stadionie na Górce, dawnym obiekcie I drużyny BBTS[149]. Przejściowo Podbeskidzie II grało również jako gospodarz na boisku Kontaktu (Elektrostalu) Czechowice-Dziedzice[150][151], a także na boisku w Komorowicach Krakowskich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Obecnie ul. Legionów.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Człony: Ceramed, Bogmar i Marbet odnosiły się do nazw sponsorów klubu.
  3. Zgodnie z ówczesnym regulaminem rozgrywek, na poziomie piątoligowym zabronione było posiadanie w składzie obcokrajowców.
  4. 4,0 4,1 Skrót MC pochodził od nazw sponsorów: Marbetu i Ceramedu.
  5. Ostatecznie w II lidze utrzymała się również 13. drużyna sezonu – Tłoki Gorzyce – w związku z wycofaniem się z rozgrywek Pogoni Szczecin.
  6. W marcu 2003 Bułka złożył na policji zawiadomienie o przestępstwie na tle rabunkowym, jakiego miano się na nim dopuścić w czasie jego powrotu z imprezy rodzinnej. Bramkarzowi zadano 7 ran kłutych, potrzebna była operacja. Klub zapewnił Bułce wsparcie finansowe, kibice oddawali krew. Ostatecznie na jaw wyszły rzeczywiste okoliczności zajścia – piłkarz został ugodzony nożem przez znajomego (prawdopodobnie nietrzeźwego) w czasie imprezy towarzyskiej. Klub rozwiązał z Bułką umowę za porozumieniem stron (Za: Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 127.).
  7. Podbeskidzie przegrało co prawda pierwszy mecz rundy rewanżowej w Bielsku-Białej ze Stalą Stalowa Wola, jednak to spotkanie odbyło się awansem w listopadzie 2007.
  8. Lech uzyskał współczynnik 7,678, zaś Podbeskidzie – 7,674, jednak ze względu na niewielką różnicę w punktacji Departament Logistyki Rozgrywek Ekstraklasa SA zdecydował o przyznaniu nagrody obu klubom.
  9. Artur Rozmus i Bartosz Woźniak.
  10. Podbeskidzie rozpoczęło sezon z sześcioma punktami ujemnymi (kara za udział w aferze korupcyjnej).
  11. Suma punktów pozostałych po rundzie finałowej oraz liczby punktów zdobytych w rundzie zasadniczej podzielonej przez 2 z zaokrągleniem w górę (16, pierwotnie 31). Bez dzielenia wyniosłaby 45 punktów.
  12. Grał również w barwach BBTS Włókniarz w latach 1995–1997.
  13. Występował w barwach BBTS na trzecim poziomie ligowym.
  14. Rozegrał 2 mecze w Pucharze Polski.
  15. Rozegrał 1 mecz w Pucharze Polski.
  16. 16,0 16,1 16,2 Znajdował się oficjalnie w I kadrze zespołu, występował jednak tylko w drużynie rezerw.
  17. Znajdował się oficjalnie w I kadrze zespołu, występował jednak tylko w drużynie Młodej Ekstraklasy.
  18. Rozegrał jak dotąd 1 mecz w Pucharze Polski.
  19. Uwzględniono sumę punktów bez podziału, według zasad: zwycięstwo – 3 punkty, remis – 1 pkt, porażka – 0 pkt.
  20. De facto Podbeskidzie rozegrało na tym szczeblu o 2 mecze więcej, jednak wyniki spotkań z Błękitnymi Stargard Szczeciński i KSZO Ostrowiec Świętokrzyski z rundy jesiennej sezonu 2003/2004 zostały anulowane z powodu wycofania się obu zespołów z rozgrywek po tejże rundzie.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Historia klubu. „TS Podbeskidzie Co i Gdzie?”. Wydanie specjalne, s. 4-27, 2004. 
  2. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 5–13.
  3. 3,0 3,1 3,2 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 97–99.
  4. Tabela wszech czasów Ekstraklasy (1927-2014). 90minut.pl. [dostęp 2014-07-02].
  5. Tabela wszech czasów II ligi. Zawszia1946.pl. [dostęp 2014-09-23].
  6. 6,0 6,1 6,2 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 118–119.
  7. Inter w Komorowicach. „Kronika Beskidzka”. 16, s. 45, 1997-04-17 (pol.). 
  8. 8,0 8,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 100–101.
  9. 9,0 9,1 9,2 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 103–105.
  10. Paweł Mogielnicki: Poland Cup 1998-99. Puchar Polski – OZPN Bielsko-Biała (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  11. 11,0 11,1 11,2 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 107–108.
  12. Paweł Mogielnicki: Poland Fourth Division 1999/00. Czwarta liga (4th division, group Bielsko-Biała, Katowice) (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  13. 13,0 13,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 109–110.
  14. Paweł Mogielnicki: Poland Cup 1999-00. Puchar Polski – OZPN Bielsko-Biała (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  15. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 112–113.
  16. Paweł Mogielnicki: Poland Third Division 2000/01. Trzecia liga (3rd division, group Gorzów Wlkp.-Zielona Góra, Wrocław, Opole, Katowice) (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  17. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 114–115.
  18. Maciej Kusina: III liga 2001/2002, grupa: 3 (Lubuskie, Dolny Śląsk, Opolskie, Śląsk) (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  19. Łukasz Mizera: Puchar Polski 2001/2002, grupa: Śląski ZPN – Bielsko-Biała. 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  20. 20,0 20,1 Maciej Kusina: Podbeskidzie Bielsko-Biała 0 – 0 Tłoki Gorzyce (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  21. 21,0 21,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 122–123.
  22. Frekwencja na stadionach zaplecza Ekstraklasy 2001 – 2008 (pol.). Zawisza1946.pl, 2008-02-11. [dostęp 2013-06-12].
  23. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 125.
  24. Marzenia o ekstraklasie. „TS Podbeskidzie Co i Gdzie?”. Wydanie specjalne, s. 34, 2004. 
  25. 25,0 25,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 129–130.
  26. Michał Jerzyk: Szczęśliwsi od bielszczan (pol.). Tygodnik lechia.gda.pl, 2005-08-09. [dostęp 2013-06-12].
  27. Grzegorz Wieczorek: Bielska twierdza niezdobyta (pol.). Bielsko.biala.pl, 2008-05-03. [dostęp 2013-06-12].
  28. Paweł Mogielnicki: II liga 2004/2005 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  29. Paweł Mogielnicki: Puchar Polski 2004/2005 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  30. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 131–132.
  31. 31,0 31,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 135–137.
  32. Maciej Kusina: Baraże o udział w II lidze (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  33. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 94–96.
  34. Trzeba kupić stadion BKS. „Magazyn Samorządowy W Bielsku-Białej”. 7/2006 (83), s. 4, 2006-03-31. Urząd Miejski w Bielsku-Białej. ISSN 1730-3796. 
  35. Piotr Płatek, Wojciech Todur, Maciej Blaut: Skorumpowani w futbolu: cztery lata później (pol.). Gazeta Sosnowiec, 2009-05-23. [dostęp 2013-06-12].
  36. 36,0 36,1 Dymisja prezesa Podbeskidzia przyjęta (pol.). S24.pl, 2006-09-07. [dostęp 2013-06-12].
  37. 37,0 37,1 37,2 37,3 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 142–143.
  38. Podbeskidzie zgadza się z karą za korupcję (pol.). Sport.pl, 2007-04-13. [dostęp 2013-06-12].
  39. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 140.
  40. Paweł Mogielnicki: II liga 2006/2007 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  41. 41,0 41,1 41,2 41,3 41,4 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 145–147.
  42. 42,0 42,1 Sztuczna trawa na „górce" (pol.). Radio Bielsko, 2007-12-31. [dostęp 2013-06-12].
  43. 43,0 43,1 Paweł Mogielnicki: II liga 2007/2008 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  44. 44,0 44,1 44,2 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 149–150.
  45. 45,0 45,1 Paweł Mogielnicki: Poland. Druga liga (2nd division): History, part 4 – 1979/80-1988/89 (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  46. 46,0 46,1 Piotr Zawadzki: Najlepsi śląscy piłkarze według „Gazety" (pol.). Gazeta Wyborcza Katowice, 2008-06-26. [dostęp 2013-06-12].
  47. Artur Długosz: Jedenastka sezonu II ligi według portalu SportoweFakty.pl (pol.). SportoweFakty.pl, 2008-05-30. [dostęp 2013-06-12].
  48. Paweł Mogielnicki: Reforma rozgrywek od sezonu 2008/09 (pol.). 90minut.pl, 2007-01-07. [dostęp 2013-06-12].
  49. 49,0 49,1 Będzie podgrzewana murawa na stadionie Podbeskidzia (pol.). Futbol.pl, 2008-08-28. [dostęp 2013-06-12].
  50. 50,0 50,1 50,2 Ernest Siudy: I liga 2008/2009 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  51. Operacja „Ekstraklasa” rozpoczęta (pol.). Super-Nowa.pl, 2009-03-14. [dostęp 2013-06-12].
  52. Ernest Siudy: I liga 2008/2009. Strzelcy (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  53. Są decyzje sądu! Widzew zdegradowany?! (pol.). Ekstraklasa.wp.pl, 2009-06-10. [dostęp 2013-06-12].
  54. Widzew nie zagra w ekstraklasie (pol.). Wprost 24, 2009-07-16. [dostęp 2013-06-12].
  55. Baraże: Podbeskidzie zamiast Korony?! (pol.). Terazpasy.pl, 2009-06-10. [dostęp 2013-06-12].
  56. ŁKS wyrzucony z Ekstraklasy (pol.). TVN24.pl, 2009-07-21. [dostęp 2014-09-23].
  57. 57,0 57,1 57,2 Paweł Mogielnicki: I liga 2009/2010 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  58. 58,0 58,1 Stadion w Bielsku-Białej ma sztuczne oświetlenie (pol.). Interia.pl, 2009-08-24. [dostęp 2013-06-12].
  59. Robert Kasperczyk nowym trenerem Podbeskidzia (pol.). iGol.pl, 2009-12-06. [dostęp 2014-09-23].
  60. "Nie ma co popadać w euforię" (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2010-07-21. [dostęp 2013-06-12].
  61. Michał Trela: Historia ostatnich 10 lat podpowiada, że "Górale" awansują (pol.). SportSlaski.pl, 2010-08-30. [dostęp 2013-06-12].
  62. Paweł Mogielnicki: I liga 2010/2011 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  63. Adam Cieśliński pierwszoligowcem roku! (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2010-12-05. [dostęp 2013-06-12].
  64. Podbeskidzie zadebiutuje w Ekstraklasie (pol.). 90minut.pl, 2011-05-25. [dostęp 2013-06-12].
  65. Michał Trela: Podbeskidzie – Górnik 1-0. Bielszczanie udanie rozpoczęli święto (pol.). SportSlaski.pl, 2011-06-04. [dostęp 2013-06-12].
  66. Michał Trela: „Ekstraklasa jest już nasza” – bielszczanie świętują awans (pol.). SportSlaski.pl, 2011-06-04. [dostęp 2013-06-12].
  67. Czterech Górali w jedenastce sezonu Przeglądu Sportowego (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2011-06-13. [dostęp 2013-06-12].
  68. Tygodnik Piłka Nożna wyróżnia graczy Podbeskidzia (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2011-06-23. [dostęp 2013-06-12].
  69. Ranking "Gazety": Górale i górnicy najlepsi w swoim fachu (pol.). Gazeta Wyborcza Katowice, 2011-06-23. [dostęp 2013-06-12].
  70. 70,0 70,1 Paweł Mogielnicki: Puchar Polski 2010/2011 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  71. Andrzej Wyroba trenerem Podbeskidzia w Młodej Ekstraklasie (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2011-06-21. [dostęp 2013-06-12].
  72. Spółka już jest! (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2011-06-28. [dostęp 2013-06-12].
  73. Podbeskidzie otrzymało licencję (pol.). 90minut.pl, 2011-06-29. [dostęp 2013-06-12].
  74. Kibice Podbeskidzia remontują stadion (pol.). Ofsajd.onet.pl, 2011-07-08. [dostęp 2014-09-23].
  75. Podbeskidzie i Ruch Radzionków zagrają u siebie (pol.). 90minut.pl, 2011-07-25. [dostęp 2013-06-12].
  76. 76,0 76,1 Podbeskidzie Bielsko-Biała 2 – 2 Jagiellonia Białystok (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  77. 500 dni bielskiej twierdzy (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2011-09-02. [dostęp 2013-06-12].
  78. 78,0 78,1 78,2 78,3 Ernest Siudy: T-Mobile Ekstraklasa 2011/2012 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  79. Magda Fritz: Reksio też jest "góralem"! (pol.). Radiobielsko.pl, 2012-02-16. [dostęp 2014-09-22].
  80. Podbeskidzie rozwiązało kontrakt z Dariuszem Kołodziejem (pol.). 90minut.pl, 2012-03-01. [dostęp 2013-06-12].
  81. Końcowa klasyfikacja kanadyjska T-Mobile Ekstraklasy sezonu 2011/12 (pol.). NiceSport.pl, 2012-05-08. [dostęp 2013-06-12].
  82. Lech najlepszy w klasyfikacji Fair Play (pol.). iGol.pl, 2012-05-09. [dostęp 2014-09-23].
  83. Kasperczyk o transferach: Nie będziemy sugerować się płytami dvd, filmikami na youtube... (pol.). SportoweFakty.pl, 2012-05-28. [dostęp 2013-06-12].
  84. Robert Kasperczyk zwolniony z Podbeskidzia (pol.). 90minut.pl, 2012-10-22. [dostęp 2013-06-12].
  85. Marcin Sasal trenerem Podbeskidzia (pol.). 90minut.pl, 2012-10-29. [dostęp 2013-06-12].
  86. 86,0 86,1 86,2 86,3 86,4 Ernest Siudy: T-Mobile Ekstraklasa 2012/2013 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  87. Marcin Sasal odchodzi z Podbeskidzia (pol.). 90minut.pl, 2013-01-03. [dostęp 2013-06-12].
  88. Dariusz Kubicki nowym trenerem Podbeskidzia (pol.). 90minut.pl, 2013-01-04. [dostęp 2013-06-12].
  89. Dariusz Kubicki odchodzi z Podbeskidzia (pol.). 90minut.pl, 2013-03-20. [dostęp 2013-06-12].
  90. Czesław Michniewicz trenerem Podbeskidzia (pol.). 90minut.pl, 2013-03-22. [dostęp 2013-06-12].
  91. Droga do utrzymania: Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). Ekstraklasa.org, 2013-06-10. [dostęp 2013-06-12].
  92. Klasyfikacja strzelców, asyst i kanadyjska za sezon 2012/13. Demjan królem strzelców i MVP sezonu, Mila królem asyst (pol.). 2x45.info, 2013-06-03. [dostęp 2013-06-12].
  93. Nagrody ekstraklasy za sezon 2012/13 rozdane! Sprawdź! (pol.). Przegladsportowy.pl, 2013-06-03. [dostęp 2013-06-12].
  94. Zobacz najlepszą jedenastkę ekstraklasy! (pol.). Przegladsportowy.pl, 2013-06-03. [dostęp 2013-06-12].
  95. Leszek Ojrzyński trenerem Podbeskidzia (pol.). 90minut.pl, 2013-10-22. [dostęp 2014-05-21].
  96. 96,0 96,1 96,2 96,3 Wojciech Korbel: T-Mobile Ekstraklasa 2013/2014 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-12-15].
  97. Maciej Iwański może grać. Certyfikat dotarł do Bielska-Białej (pol.). Ekstraklasa.net, 2014-02-05. [dostęp 2014-05-21].
  98. Zwycięstwo w Fair Play! (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała, 2014-06-05. [dostęp 2014-06-05].
  99. Inauguracja Podbeskidzia. Oczekiwania większe, niż dotychczas (pol.). SportSlaski.pl, 2014-07-17. [dostęp 2014-07-21].
  100. 100,0 100,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 331–342.
  101. Paweł Mogielnicki: Puchar Polski 2004/2005 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  102. Paweł Mogielnicki: Puchar Polski 2005/2006 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  103. Ernest Siudy: Puchar Polski 2011/2012 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  104. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 20.
  105. Kronika sportowa. „Kronika Beskidzka”. 29, s. 7, 1957-07-21 (pol.). 
  106. Antony Jordan, Erik Garin: UEFA Youth Tournament Under 18, 1978 (ang.). The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. [dostęp 2013-06-12].
  107. Marcin Hetnał: Wypas na stadionie w Bielsku-Białej: tablica świetlna, reklamy LED... (pol.). Gazeta.pl, 2011-02-24. [dostęp 2013-06-12].
  108. 07.09.04 Polska B – Turcja B 0-2 (pol.). Reprezentacja.com.pl. [dostęp 2013-06-12].
  109. U-16: Polska 0-3 Rumunia (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  110. Maciej Kusina: Podbeskidzie Bielsko-Biała 1 – 1 Arka Gdynia (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  111. Na stadionie w Bielsku-Białej pojawi się tymczasowa trybuna (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  112. Bielski stadion zmieni się nie do poznania (pol.). Stadiony.net. [dostęp 2013-06-12].
  113. 113,0 113,1 Przetarg na stadion: po długich bojach wreszcie ogłoszony! (pol.). Inwestycje w Bielsku-Białej, 2011-03-15. [dostęp 2013-06-12].
  114. Podbeskidzie: Pachnie przełomem (pol.). Przegladsportowy.pl. [dostęp 2013-06-12].
  115. Podpisano umowę na budowę Stadionu Miejskiego w Bielsku-Białej (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  116. Budowa stadionu w Bielsku-Białej: wmurowali akt erekcyjny (pol.). Naszemiasto.pl. [dostęp 2013-08-22].
  117. Burzą sektor od ulicy Żywieckiej (pol.). Bielsko.info. [dostęp 2013-08-22].
  118. Nowa trybuna, więcej miejsc (pol.). Drugastrona.org.pl. [dostęp 2013-09-29].
  119. Zaplecze w kontenerach (pol.). Stowarzyszenie Druga Strona, 2014-01-20. [dostęp 2014-01-25].
  120. 120,0 120,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 162-163.
  121. Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 164-165.
  122. 122,0 122,1 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009, s. 160–161.
  123. Podbeskidzie Bielsko-Biała 4 – 0 Jagiellonia Białystok (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  124. Jagiellonia Białystok 0 – 2 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  125. Ruch Chorzów 1 – 3 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-11-10].
  126. Lech Poznań 0 – 2 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  127. Cracovia 1 – 3 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2014-08-24].
  128. GKS Bełchatów 6 – 0 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  129. Podbeskidzie Bielsko-Biała 0 – 3 Górnik Zabrze (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2014-09-23].
  130. 130,0 130,1 Podbeskidzie Bielsko-Biała 9 – 0 Tur Turek (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  131. Termalica Bruk-Bet Nieciecza 0 – 5 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  132. GKS Katowice 1 – 6 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  133. Ruch Chorzów 4 – 0 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  134. Podbeskidzie Bielsko-Biała 0 – 3 Cracovia (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  135. Podbeskidzie Bielsko-Biała 0 – 3 Piast Gliwice (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  136. Podbeskidzie Bielsko-Biała 0 – 3 Kmita Zabierzów (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  137. 137,0 137,1 137,2 137,3 137,4 Paweł Mogielnicki: History of the Polish League. Poland Fifth Division 1998/99: Liga okręgowa (5th division, group Bielsko-Biała) (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  138. 138,0 138,1 138,2 138,3 138,4 138,5 138,6 138,7 138,8 138,9 Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Drukarnia Arial, 2009.
  139. 139,0 139,1 139,2 Paweł Mogielnicki: History of the Polish League. Poland Fourth Division 1999/00: Czwarta liga (4th division, group Bielsko-Biała, Katowice) (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  140. GKS Bełchatów 6 - 0 Podbeskidzie Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  141. Mniej punktów Podbeskidzie zdobyło w formalnie w sezonie 2013/2014 (30), jednak było to spowodowane podziałem punktów po rundzie zasadniczej (bez niego byłoby to 45 punktów).
  142. Maciej Kusina: II liga 2003/2004 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2014-06-05].
  143. 143,0 143,1 143,2 Paweł Mogielnicki: II liga 2006/2007 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  144. Ernest Siudy: T-Mobile Ekstraklasa 2011/2012 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  145. Paweł Mogielnicki: History of the Polish League. Poland Third Division 2000/01: Trzecia liga (3rd division, group Gorzów Wlkp.-Zielona Góra, Wrocław, Opole, Katowice) (ang.). Pawel Mogielnicki's Page. [dostęp 2013-06-12].
  146. „Czarna seria” przełamana (pol.). Bielskatwierdza.pl, 2012-11-04. [dostęp 2013-06-12].
  147. Podbeskidzie wycofało rezerwy - Unia i Slavia utrzymane (pol.). SportSlaski.pl, 2012-06-14. [dostęp 2013-06-12].
  148. Podział na grupy III ligi opolsko-śląskiej (pol.). OpolskaLiga.pl, 2013-06-28. [dostęp 2013-07-15].
  149. II drużyna (pol.). Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała. [dostęp 2012-05-25].
  150. Marcin Kasprzak: Klasa A 2003/2004, grupa: Bielsko-Biała. 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].
  151. Paweł Mogielnicki: Liga okręgowa 2005/2006, grupa: Bielsko-Biała (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2013-06-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]