Podbrodzie
| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Na mapach:
| Podbrodzie | |||
|
|||
Widok miasta |
|||
| Państwo | |||
| Okręg | |||
| Burmistrz | Kazys Vainickas | ||
| Powierzchnia | 11,11 km² | ||
| Położenie | 54°59′N 25°47′E |
||
| Ludność (2005) • liczba ludności • gęstość |
6 398 576 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 387 | ||
| Kod pocztowy | 18175 | ||
| Strona internetowa miasta | |||
Podbrodzie (lit. Pabradė) – miasto na Litwie, w Auksztocie, nad Żejmianą, u ujścia Dubinki, 38 km na południowy wschód od Święcian, węzeł kolejowy na linii Wilno–Dyneburg dawnej Kolei Warszawsko-Petersburskiej; ośrodek kultury polskiej na Litwie, polska szkoła średnia
Położone w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, do 1945 w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim.
[edytuj] Historia
Pierwsze wzmianki o Podbrodziu pochodzą z końca XV wieku. W tym czasie była to tylko mała wieś, w której do 1928 nie było żadnej szkoły. W końcu XIX wieku, wraz z przeprowadzeniem przez Podbrodzie Kolei Warszawsko-Petersburskiej, znacznie wzrosła liczba mieszkańców (około 312 domostw). Większość ludzi było niepiśmiennych, zamożniejsi wyjeżdżali uczyć się do Kiemieliszek.
W 1905 we wsi Bajorele obok Podbrodzia (dzisiaj to część miasta) założono trzyletnią szkołę początkową. Uczniowie 1, 2 i 3 klasy uczyli się w jednym pokoju. Nauczanie odbywało się w języku rosyjskim, z wyjątkiem lekcji języka polskiego. W czasie I wojny światowej wprowadzono lekcje języka niemieckiego.
W 1919 przejazdem do rodzinnego dworku w Zułowie na stacji kolejowej w Podbrodziu zatrzymał się marszałek Józef Piłsudski. Podbrodzianie zwrócili się wówczas do marszałka z prośbą o nadanie Podbrodziu statusu miasta. W drodze wyjątku status ten został przyznany. W okresie II RP Podbrodzie było siedzibą wiejskiej gminy Podbrodzie.
W 1928 rozpoczęto budowę szkoły, środki pochodziły z Fundacji J. Piłsudskiego. Prace trwały trzy lata. Po zbudowaniu szkoły nadano jej imię Marszałka Józefa Piłsudskiego. Była to szkoła siedmioletnia. Uczono w niej religii, języka polskiego, historii, geografii, przyrody, arytmetyki z geometrią, rysunków, śpiewu. Kierownikiem szkoły był Antoni Duchnowicz.
Kiedy Wileńszczynę przyłączono do Litwy, w Podbrodziu nauczyciele Polacy zostali wymienieni na Litwinów. Większość uczniów opuściła szkołę, ze względu na nieznajomość języka litewskiego[1].
Przypisy
- ↑ Ze wspomnień byłego ucznia Zenona Pawlukiewicza.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Podbrodzie w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VIII (Perepiatycha – Pożajście) z 1887 r.
- Podbrodzie.info.pl
- Galeria zdjęć z Podbrodzia