Podemos (hiszpańska partia polityczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podemos
Logotipo Podemos.svg
Państwo  Hiszpania
Lider Pablo Iglesias
Data założenia 2014
Członkostwo
międzynarodowe
GUE/NGL
Obecni eurodeputowani 5
http://www.podemos.info
Hiszpania
Godło Hiszpanii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Hiszpanii
Portal Portal Hiszpania

Podemoslewicowa partia polityczna działająca w Hiszpanii, utworzona w marcu 2014 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa partii nawiązuje do sloganu Baracka Obamy „Yes, we can”[1] (Możemy[2], Damy radę[1]). Partia powstała 17 stycznia 2014 roku[3], a została zarejestrowana w marcu[1]. Podemos początkowo dążyło do utworzenia jednolitej listy wyborczej ugrupowań lewicowych innych niż dominująca PSOE. Zjednoczona Lewica, która była największą z takich partii stanowczo jednak odrzuciła możliwość sojuszu. Współpracę z Podemos podjęła natomiast trockicstowska Lewica Antykapitalistyczna[3].

Celem wyłonienia kandydatów do Parlamentu Europejskiego partia zorganizowała prawybory, w których mogły startować osoby wskazane przez „okręgi” lokalne lub tematyczne. Kandydaci zobowiązali się po ewentualnym wyborze pobierać pensję w wysokości trzykrotnej płacy minimalnej, a resztę wynagrodzenia przekazywać partii lub organizacjom społecznym o podobnym charakterze[3]. W prawyborach otwartych dla każdego chętnego zagłosowało ok. 33 tys. ludzi[4]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w maju tego samego roku partia zdobyła 1,2 miliona głosów (8%) i uzyskała 5 z 54 mandatów w Parlamencie Europejskim[1]. Jeden ze zdobytych mandatów przypadł przedstawicielce Lewicy Antykapitalistycznej[3]. Zaraz po wyborach eurodeputowani zdecydowali o przekazywaniu większości swojego uposażenia na rzecz partii, a jeden z eurodeputowanych zrzekł się go w całości[5]. Zjednoczona Lewica po wyborach zaczęła rozważać współpracę z Podemos, gdyż nowe ugrupowanie nie odebrało jej elektoratu. Ugrupowania prawicowe zarzuciły natomiast partii antysystemowość i chęć obalenia podstaw ustrojowych państwa[3].

Ideologia[edytuj | edytuj kod]

Partia wywodzi się z ruchu Oburzonych, ale unika jednoznacznego powiązania z ruchem, nie chcąc go zawłaszczać[2]. Podemos jest krytyczna w stosunku do partii głównego nurtu, które uważa za strażników status quo. Podemos nawiązuje do tradycji przedwojennej Republiki Hiszpańskiej. W sferze gospodarczej sprzeciwia się rosnącym nierównościom społecznym[1], postuluje znalezienie nowego modelu redystrybucji bogactwa, wprowadzenia budżetów partycypacyjnych, zwiększenia roli demokracji bezpośredniej i konsultacji społecznych, skuteczniejszej walki z korupcją, zagwarantowania praw imigrantom, wprowadzenia pensji socjalnej dla każdego obywatela, ustanowienia płacy maksymalnej, obniżenia wieku emerytalnego do 60 roku życia, większej przejrzystości finansów dużych przedsiębiorstw i ostrzejszych kar za przestępstwa podatkowe[2]. W zakresie polityki międzynarodowej jest proeuropejska[1], ale wyraża niezadowolenie z funkcjonowania Unii Europejskiej[6]. Partia deklaruje przynależność w Parlamencie Europejskim do grupy Zjednoczona Lewica Europejska – Nordycka Zielona Lewica[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Maciej Stasiński: Hiszpania: w lewo zwrot. W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2014-05-28. [dostęp 2014-05-28].
  2. 2,0 2,1 2,2 Cztery miesiące istnienia i sukces. Zwolennicy Iglesiasa „wolą utopię niż niespełnione obietnice” (pol.). W: TVN24.pl [on-line]. TVN S.A., 2014-05-27. [dostęp 2014-05-28].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Hiszpanie Mogą (pol.). 2014-05-28. [dostęp 2014-05-28].
  4. Ashifa Kassam: Podemos hopes to cement rise of citizen politics in Spain after election success (ang.). Guardian News and Media Limited, 2014-05-27. [dostęp 2014-05-28].
  5. Hiszpańscy eurodeputowani obniżają swoje wynagrodzenia (pol.). W: Gazeta Prawna [on-line]. INFOR BIZNES Sp. z o o, 2014-05-27. [dostęp 2014-05-28].
  6. Tom Burridge: Spain’s 'we can’ party proves it can (ang.). BBC, 2014-05-26. [dostęp 2014-05-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]