Podenco z Ibizy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podenco z Ibizy
Podenco z ibizy 645.jpg
Podenco z Ibizy - odmiana gładkowłosa
Inne nazwy Podenco Ibicenco, Ibizan Warren Hound
Kraj patronacki Hiszpania
Kraj pochodzenia Hiszpania[1]
Wymiary
Wysokość 66 - 72 cm (psy),
60 - 67 cm (suki)
Masa 18 - 22.5 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa V, Sekcja 7,
nr wzorca 89
AKC Hound
ANKC Grupa 4 (Hounds)
CKC Grupa 2 - Hounds
KC(UK) Hound
NZKC Hounds
UKC Sighthounds and Pariah Dogs
Wzorce rasy
AKC KC(UK) NZKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Podenco z Ibizy – jedna z ras psów, należąca do grupy szpicy i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji pierwotnych ras myśliwskich. Nie podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Przodkami tej rasy były psy faraona dawnego typu. Zachowały się one na Balearach, gdzie brały udział w polowaniach (pojedynczo lub w sforze) na króliki oraz ptactwo.

Starożytni Egipcjanie, Rzymianie i Fenicjanie wykorzystywali psy tej rasy do polowań na małą zwierzynę łowną. Wyostrzony wzrok psów pomagał w zlokalizowaniu królików i innych ofiar niewielkich rozmiarów.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Ciało Podenca z Ibizy pokryte jest sierścią o rudej lub płowej maści. Na klatce piersiowej, czole i łapach występują niekiedy białe łaty. Podenco z Ibizy występuje w dwóch odmianach: gładkowłosej i szorstkowłosej.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Rasę tę charakteryzują stojące uszy, osadzone na linii oczu; długa i lekko wygięta szyja; klatka piersiowa głęboka i płaska; Linia grzbietu opadająca ku silnemu tyłowi; ogon cienki, nisko osadzony; nogi długie i proste.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Pies szybko przywiązuje się do właściciela, ale nie potrzebuje stałego i nadmiernego zainteresowania z jego strony. Niezależny i przyjazny wobec ludzi, wykazuje agresję w stosunku do innych psów. Posiada silny instynkt łowiecki. Zalecane jest wczesne szkolenie w zakresie posłuszeństwa i socjalizacji. Wymaga podejścia konsekwentnego i cierpliwego podczas nauki.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 207.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 278. ISBN 83-7073-122-8.