Podengo portugalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podengo portugalski
Podengo Portugues.jpg
Podengo portugalski
Inne nazwy Podengo Português, Portuguese Warren Hound
Kraj patronacki Portugalia
Kraj pochodzenia Portugalia[1]
Klasyfikacja
FCI Grupa 5, Sekcja 7,
numer wzorca 94
Wzorce rasy
FCI KC(UK)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Podengo portugalski – odmiana miniaturowa o włosie szorstkim

Podengo portugalski — rasa psów zaliczana do grupy szpiców i psów w typie pierwotnym, do sekcji pierwotnych psów myśliwskich. Nie podlega próbom pracy[1].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Rasa ta występuje w trzech odmianach wielkościowych:

  • miniaturowej, której wymiary wynoszą (pequeno) 20–30 cm, u której masa ciała waha się w granicach 4–5 kg,
  • średniej (medio), o wysokości 40–55 cm i masie 16–20 kg,
  • dużej (grande), osiągającej wysokość w kłębie 55–70 cm.

Ze względu na rodzaj włosa rozróżnia się odmianę szorstkowłosą (pelo cerdoso), oraz krótkowłosy (pelo liso).

Niezależnie od odmiany jest to pies o dobrych proporcjach. Głowa sucha zwężająca się ku końcowi. Stop jest słabo zaznaczony. Barwa trufli ciemniejsza od maści ale nie czarna. Fafle przylegające, cienkie i mocne. Zgryz normalny. Oczy niezbyt wydatne. Uszy duże, trójkątne, stojące. Ogon mocny, gruby, średniej długości. Ruch żwawy, zwinny. Skóra cienka, dobrze przylegająca, błony śluzowe ciemniejsze niż sierść, najlepiej czarne.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Podengo portugalski jest żywym i wesołym psem, skorym do zabaw, o usposobieniu porównywalnym do teriera. Inteligentny i czujny, posiada silną pasję łowiecką.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Podengo portugalski jest psem myśliwskim, wykorzystywanym jako pies tropiący lub jako norowiec. Używany do polowań na króliki, skąd wywodzi się jego druga nazwa ,,pies na króliki". Może polować zarówno pojedynczo, jak i w sforze. W swoim kraju wykorzystywany jako pies stróżujący oraz pies do towarzystwa.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 208.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 53. ISBN 83-7073-122-8.