Podkład (kolej)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tor z podkładami drewnianymi
Tor z podkładami strunobetonowymi
Tor z podkładami stalowymi

Podkłady kolejowe - belki poprzeczne do biegu toru, na których za pomocą specjalnych przytwierdzeń mocuje się szyny. Wynalazcą żelbetowych podkładów kolejowych był Władysław Tryliński.[potrzebne źródło]

Podkłady mogą być wykonane z różnych materiałów:

  • Drewniane - z drewna impregnowanego olejem kreozotowym. Ich wady to korozja biologiczna i koszty użycia drewna. Do zalet należy zaliczyć fakt, iż nie przewodzą prądu (ważne ze względu na instalacje elektryczne na kolei) i bardzo dobrze tłumią drgania - z tego powodu są wykorzystywane na obiektach inżynierskich (mostach, wiaduktach).
Podkłady drewniane stosowane są również na łukach o promieniu poniżej 250 metrów, a także na dużych pochyleniach.
Są najczęściej spotykanym typem podkładów kolejowych na liniach lokalnych, chociaż można je też zaobserwować na starszych głównych liniach, na których nie było wymiany nawierzchni.
  • Strunobetonowe (potocznie nazywane betonowymi) - obecnie najczęściej spotykane. Ich zalety to: niska cena, wysoka wytrzymałość, niewielkie przewodnictwo elektryczne; wady: duży ciężar, kruchość (możliwość złamania przy źle ułożonej i zagęszczonej podsypce. Podkładów z czystego betonu lub kablobetonu nie stosuje się w kolejnictwie na szeroką skalę.
  • Betonowe (żelbetowe, z klasycznym zbrojeniem w postaci prętów zbrojeniowych zamiast naciąganych strun). Jako że w podkładach strunobetonowych sprężanie podkładu przez strunę wyzwala dodatkową siłę, równoważoną naciskiem wywieranym przez przejeżdżający tabor, mogą one przenosić większe obciążenia niż żelbetowe - stąd podkłady betonowe stosuje się obecnie głównie na kolejach wąskotorowych.
  • Stalowe - spotykane bardzo rzadko. Ich zaletą jest niska masa oraz możliwość powtórnego przetworzenia, wady: wysoka podatność na korozję, przewodzenie prądu, podatność na kradzieże i konieczność wymiany po wykolejeniu pociągu.

Specjalnym rodzajem podkładu kolejowego jest podrozjazdnica (termin podrozjezdnica, choć rozpowszechniony, jest błędny) - podkład dłuższy od zwykłego, ułożony pod rozjazdem.