Podmiot gospodarczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podmiot gospodarczy – każdy, niezależnie od jego formy organizacyjnej, aktywny uczestnik procesów gospodarczych, którego decyzje i działania wywołują skutki ekonomiczne. Celem ich istnienia jest prowadzenie działalności gospodarczej.

Termin wywodzi się z przepisów prawa wynikających z ustawy o działalności gospodarczej z 1988 roku. Miał za zadanie określać każdego uczestnika działalności gospodarczej, jak m.in. osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielnie oraz spółki osobowe bądź kapitałowe.

Przed drugą wojną światową tę funkcję sprawował termin kupiec, w związku z upaństwowieniem gospodarki po wojnie termin stał się zbędny. Gdy od połowy lat 80. następowały zmiany zaproponowano neutralny termin podmiot gospodarczy, który nie posiadał kapitalistycznych konotacji i był akceptowany przez partię PZPR.

W związku z rozpoczęciem procesu akcesji do Unii Europejskiej w latach 90. nastąpiła konieczność przetłumaczenia polskich ustaw na języki państw UE. Termin podmiot gospodarczy był często nieprzetłumaczalny inaczej niż metodą opisową. Ustawa z dnia 19 listopada 1999 roku zamieniła termin podmiot gospodarczy pojęciem przedsiębiorca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]