Podniebienie miękkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podniebienie miękkie (łac. palatum molle) – część podniebienia człowieka w części tylnej jamy ustnej, dochodzi do gardła i stanowią go mięśnie, rozcięgno i gruczoły zawarte między górną i dolną warstwą błony śluzowej. W przeciwieństwie do podniebienia twardego nie zawiera zrębu kostnego. Zakończone jest ono stożkowatym przedłużeniem, tzw. języczkiem (łac. uvula)[1][2].

Fałdy podniebienia miękkiego tworzą w częściach bocznych jamy ustnej struktury skórno-mięśniowełuk podniebienno-językowy, dochodzący do nasady języka, i łuk podniebienno-gardłowy, dochodzący do bocznej ściany gardła na wysokości górnego rogu chrząstki tarczowatej. Pomiędzy nimi znajdują się migdałki podniebienne, po jednym z każdej ze stron[2].

Podniebienie miękkie unerwiają nerwy podniebienne mniejsze a unaczynienie prowadzą t. podniebienna wstępująca, tt. podniebienne mniejsze oraz gałązki tętnicy gardłowej wstępującej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Jan Mikusek, Konstanty Ślusarczyk: Anatomia topograficzna: dla studentów stomatologii. Katowice: Śląska Akademia Medyczna, 1997, s. 47-48. ISBN 83-902300-5-4.
  2. 2,0 2,1 Wiesław Łasiński: Anatomia głowy dla stomatologów. Wyd. 5. Warszawa: PZWL, 1985, s. 95-96. ISBN 83-200-0797-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.