Podoficer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podoficerżołnierz służby czynnej lub żołnierz rezerwy należący do korpusu podoficerów, posiadający stopień wojskowy co najmniej kaprala (mata w Marynarce Wojennej).

W okresie II RP podoficerowie byli zarówno żołnierzami zasadniczej służby wojskowej (w tym nadterminowej) - do stopnia kaprala, jak i żołnierzami zawodowymi (kapral, plutonowy, sierżant, starszy sierżant). W SZ PRL oraz w SZ RP do 2004 roku podoficerowie dzielili się na młodszych i starszych[1]. Rozróżniano podoficerów zasadniczej służby wojskowej (kapral i starszy kapral) i podoficerów zawodowych (pozostałe stopnie podoficerskie)[1]. Obecnie wszyscy podoficerowie służby czynnej są żołnierzami zawodowymi i tworzą korpus podoficerów.

Stopnie podoficerskie występują również w innych formacjach takich jak policja, Straż Graniczna, Państwowa Straż Pożarna, Służba Więzienna, ABW, BOR.

Stopień podoficerski w Rzeczypospolitej Polskiej jest dożywotni. Utrata lub obniżenie stopnia podoficerskiego może nastąpić na skutek:

  • rezygnacji z posiadania obywatelstwa polskiego,
  • utraty praw publicznych,
  • zastosowania przez sąd środka karnegodegradacji lub obniżenia posiadanego stopnia.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 313.

Bibliografia [edytuj]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.