Podolany (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Poznania Podolany
jednostka pomocnicza Poznania
Miasto Poznań
Status jednostka pomocnicza
Powierzchnia 5,3 km²
Ludność (2010)
 • liczba ludności

7091
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
SIMC10 0969652
Położenie na planie Poznania
Położenie na planie Poznania
brak współrzędnych
Strona internetowa
Skrzyżowanie ulic Kosowskiej i Zakopiańskiej - typowa zabudowa
Ulica Węgorzewska - przykład starej zabudowy
Pętla autobusowa przy ul. Zakopiańskiej, stara architektura kolejowa i ogrody działkowe

Podolany – część miasta Poznania i osiedle administracyjne, w północno-zachodnim obszarze miasta.

Podolany są położone pomiędzy Strzeszynem (Osiedlem Literackim) na zachodzie, Suchym Lasem na północy, Piątkowem na wschodzie i Winiarami na południu. Populacja Podolan to około 6000 osób (2009)[potrzebne źródło].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osiedle założone w latach 20. XX w. na gruntach dawnego folwarku (wytyczono wtedy pierwsze parcele dla kolejarzy). Potem (zwłaszcza w okresie powojennym) nastąpił gwałtowny rozwój budownictwa jednorodzinnego. Nie brak też okazałych willi sprzed II wojny światowej. W 1921 wspomniani kolejarze założyli Spółdzielnię Osadniczą Pracowników PKP. Autorem przygotowanego dla niej projektu przedmieścia ogrodowego był Jan Rakowicz. Prawdopodobnie zaprojektował je na wzór przedmieść Drezna. Początkowo kolejarze mieszkali w wagonach, zanim wybudowali pierwsze budynki.

II wojna światowa przerwała rozwój Podolan. Niemcy wysiedlali stąd polskie rodziny i wprowadzali niemieckie. W 1940 działająca tu drużyna harcerska przekształciła się w Szare Szeregi Okręg Poznań Północ. Kilku harcerzy Niemcy aresztowali i zesłali do obozów koncentracyjnych. Na ich cześć jest tu dziś ul. Szarych Szeregów, a przy niej pomnik pomordowanych harcerzy. Jednocześnie w 1940 Niemcy włączyli Podolany w obręb miasta.

Po wojnie, wg Piotra Zubelika (znawcy dziejów dzielnicy), władze komunistyczne chciały zapobiec powstaniu wielkiej dzielnicy willowej, ciągnącej się aż od Sołacza, więc wybudowały pasma magazynów i zakładów przemysłowych wzdłuż ulic Druskiennickiej, Szczawnickiej i Lutyckiej. W 1959 położono pierwszy bruk na ul. Zakopiańskiej. W 1960 uruchomiono linię autobusową. W 1962 powstała pierwsza szkoła.

W latach 70. XX w. powstała na granicy Suchego Lasu duża fabryka elementów prefabrykowanych z betonu. Fabryka ta tworzyła m.in. płyty wykorzystywane przy budowie osiedli mieszkaniowych na Piątkowie. Obok fabryki powstało kilka bloków mieszkaniowych.

Podolany w latach 1954–1990 należały do dzielnicy Jeżyce.

W 1995 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Podolany[1].

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Przede wszystkim jednorodzinna. Spory udział drobnego biznesu i nauki (np. Instytut Genetyki). Siedziba firmy Lisner i kilku innych większych firm. Na terenie Podolan znajduje się kościół parafialny Matki Bożej Pocieszenia i klasztor Dominikanek. W centralnej części osiedla stoi szkoła podstawowa nr 62 . Na skraju dzielnicy jest położony cmentarz parafii św. Jana Vianneya, niekiedy zwany cmentarzem sołackim. Uzupełnienie zabudowy stanowi centrum handlowe przy ul. Strzeszyńskiej i dwa hotele średniej klasy.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwy większości ulic zlokalizowanych na terenie Podolan dzielą się na dwie grupy toponimiczne:

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Podolany obsługiwane są przez linie autobusowe MPK Poznań - 46, 60, 68, 78, 83 oraz nocna 236. Na Podolanach znajduje się przystanek kolejowy Poznań Strzeszyn na linii do Piły - uruchomiony w 1932 (budynek stacyjny rozebrany w 2008). Na tej samej linii, również w 1932 powstał przystanek Poznań Podolany, ale został zlikwidowany w latach 90. XXw. (rejon ul. Druskiennickiej).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Uchwała Nr XVI/126/II/95 Rady Miejskiej Poznania z dnia 18 kwietnia 1995 r. w sprawie powołania Osiedla Podolany w Poznaniu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]