Podstawka (piwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
A pint of Guinness.jpg

Podstawka – rodzaj tekturowej podkładki pod kufel lub szklankę do piwa.

Podstawki początkowo wyrabiane były z blachy, fajansu lub porcelany, a ich zadaniem była ochrona blatów stołów przed ciężkimi kuflami i zalaniem piwem. W 1892 r. Robert Sputh z Drezna opatentował podstawkę tekturową, na której z czasem browary lub piwiarnie zaczęły umieszczać swoją reklamę. Obecnie podstawki stanowią przedmiot kolekcjonerski birofilów-tegestologów[1]. Z racji swojego kwadratowego lub okrągłego kształtu podstawka w żargonie kolekcjonerów określana jest mianem wafla. Standardowe zastosowanie podstawki dzięki rozkładanej, dużej powierzchni zostaje znacznie rozszerzone. Opatentowane (nr patentu w UP RP 207865) rozwiązanie umożliwia zamieszczenie znacznie obszerniejszego przekazu, umieszczenie dodatkowej wartości dodanej, np. gier towarzyskich, planów miast, map turystycznych, przewodników, itp.[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Leszek Rum: Ilustrowany leksykon piwa. Poznań: Kurpisz, 2005, s. 247. ISBN 83-89738-20-1.
  2. Patent na stronie Urzędu Patentowego RP.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]