Podstawka grzyba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schemat budowy hymenoforu blaszkowatego grzyba i struktura podstawek. Każda z nich daje początek czterem sporom (ciemnobrązowe na prawym panelu).
Wikimedia Commons

Podstawka (łac. basidium, l.mn. basidia, dosł. "mały postument", także bazydium) – mikroskopijna struktura wytwarzająca zarodniki, obecna na hymenoforze owocników grzybów. Obecność podstawek to cecha charakterystyczna grzybów z grupy grzybów podstawkowych. Podstawka zazwyczaj daje początek czterem zarodnikom (nazywanymi bazydiosporami); rzadziej ich liczba jest zredukowana do dwóch (np. charakterystyczne u łzawników) lub zwiększa się do ośmiu, u niektórych grup grzybów podstawki mogą być także ustawione poprzecznie lub podłużnie (noszą one nazwę phragmobasidium). W typowej podstawce, każda bazydiospora jest tworzona na szczycie wąskiej wypustki, tzw. sterygmy (sterigma, l.mn. sterigmata), od której odczepia się po dojrzeniu. Podstawka niedojrzała, lub po oderwaniu się zarodników zwana jest bazydiolą (basidiole). Podstawki ułożone są obok siebie, a u niektórych gatunków grzybów podstawkowych poprzedzielane są płonnymi komórkami, tzw. rozwierkami (cystydami).

Nazwa łacińska podstawki odnosi się do wyglądu i sposobu podtrzymywania zarodników przez tą strukturę, aczkolwiek morfologicznie bardziej przypomina ona maczugę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barbara Gumińska: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państ. Wydaw. Rolnicze i Leśne, 1988, s. 36-39.
  • Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. KDC, 2006, s. 692. ISBN 83-7404-513-2.