Podwłośnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podwłośnik – ochronne okrycie z białej, lekkiej tkaniny używane w XVII wieku zarówno przez mężczyzn jak i kobiety do osłaniania ubioru podczas czesania i pudrowania włosów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2007, s. 321.