Podwieczorek przy mikrofonie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podwieczorek przy mikrofonieaudycja radiowa istniejąca od roku 1936, nadawana regularnie w programie I Polskiego Radia w latach 1958-1989. Twórcami Podwieczorku byli poeta Roman Sadowski i satyryk Jerzy Baranowski[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki Podwieczorku przypadają na rok 1936[2]. Był to w założeniach program estradowy przystosowany do specyfiki radiowej.

Stałymi konferansjerami byli Zenon Wiktorczyk i Mieczysław Pawlikowski[1]. Zenon Wiktorczyk był także reżyserem, autorem wielu tekstów i wykonawcą[3]. Prowadzili ten program w różnych okresach także: Jan Pietrzak,Tadeusz Ross, Lucjan Kydryński i Eryk Lipiński, a przed wojną Kazimierz Rudzki. Oprawę muzyczną zapewniał Janusz Sent[4].

Pierwsza powojenna transmisja miała miejsce w lokalu Cafe Fogg w marcu 1945[5]. Pomysłodawcą odnowienia przedwojennej audycji był Andrzej Rumian, który z Janem Zelnikiem byli twórcami powojennej koncepcji programu. Andrzej Rumian był również autorem stałego segmentu pt. "Wiadomości z kraju i ze Świata" Andrzeja Rumiana. Rodzaj parodii oficjalnej PRL-owskiej propagandy. Jan Zelnik był pierwszym reżyserem całości. Audycja nagrywana była w warszawskich kawiarniach[1], najczęściej w Stolicy, i utrzymywana w konwencji kabaretu variete, rozrywkowej mieszanki słowno-muzycznej. Filary programu stanowili wygłaszający satyryczne monologi Marian Załucki oraz postacie: Dziunia Pietrusińska (Hanka Bielicka), sołtys Kierdziołek (Jerzy Ofierski), kierownik Florczak (Wacław Jankowski i Jerzy Bielenia), urzędnik Malinowski (Kazimierz Brusikiewicz), Proszę Koleżeństwa, Luśka (Janina Jaroszyńska). Popularną pozycją były parodie, w których specjalizowali się Andrzej Dyszak, Tadeusz Ross i Waldemar Ochnia. Stałym punktem programu był także skecz oparty na dynamice nauczyciel – uczennica, zatytułowany Rolska do tablicy, w różnych wariantach, np. Marszelówna do tablicy lub Brusikiewicz do tablicy — w roli profesora występował prowadzący program. Mile widzianym elementem była domieszka piosenek nawiązujących do warszawskiego folkloru w wykonaniu Stanisława Grzesiuka, czy Jaremy Stępowskiego, lub parodii wiejskiej mentalności w interpretacji Kazimierza Grześkowiaka. Dla kontrastu włączano także piosenki z repertuaru operetkowego.

Audycja w Radiu Wolna Europa[edytuj | edytuj kod]

Alternatywna wersja Podwieczorku przy mikrofonie, tworzona przez Wiktora Budzyńskiego i Jana Markowskiego, nadawana była z Monachium, na antenie Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Występowali tam między innymi Wacław Modrzeński, Józef Winawer, Janina Katelbach-Starzyńska, Irena Broniecka-Radwańska, Karol Dworski i Teresa Nowakowska[6]. Audycje emitowane w latach 19551956 miały po 40 min. i rozpoczynały się fragmentem piosenki Trzymajmy się, nie dajmy się[7].

Wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Bielenia
  2. Hanka Bielicka[1]
  3. Marcin Bronikowski
  4. Kazimierz Brusikiewicz[1]
  5. Andrzej Bychowski
  6. Tadeusz Chyła
  7. Andrzej Dyszak
  8. Filipinki
  9. Anna German[1]
  10. Marian Glinka
  11. Bolesław Gromnicki
  12. Stanisław Grzesiuk
  13. Wacław Jankowski[1]
  14. Janina Jaroszyńska
  15. Elżbieta Jodłowska
  16. Marian Jonkajtys
  17. Cezary Julski
  18. Stenia Kozłowska
  19. Halina Kunicka
  20. Zbigniew Kurtycz
  21. Irena Kwiatkowska[8]
  22. Bohdan Łazuka
  23. Barbara Marszel
  24. Wojciech Młynarski
  25. Barbara Muszyńska
  26. Jerzy Ofierski[1]
  27. Mieczysław Pawlikowski[9]
  28. Wanda Polańska
  29. Joanna Rawik
  30. Hanna Rek
  31. Rena Rolska[1]
  32. Kazimierz Rudzki
  33. Andrzej Rumian[1]
  34. Irena Santor
  35. Julian Sztatler
  36. Zenon Wiktorczyk[3]
  37. Stefan Witas
  38. Mieczysław Wojnicki
  39. Tadeusz Woźniakowski
  40. Lidia Wysocka
  41. Marian Załucki
  42. Saturnin Żurawski

Przypisy