Podziemny krąg (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: artykuł o książce ”Podziemny krąg”.
Podziemny krąg
Fight Club
Gatunek thriller psychologiczny
Rok produkcji 19981999
Data premiery Ziemia 10 września 1999
Polska 11 lutego 2000
Kraj produkcji Stany Zjednoczone USA
Niemcy Niemcy
Język angielski
Czas trwania 139 min
Reżyseria David Fincher
Scenariusz Jim Uhls
Główne role Brad Pitt
Edward Norton
Helena Bonham Carter
Muzyka Dust Brothers
Zdjęcia Jeff Cronenweth
Scenografia Chris Gorak
Kostiumy Michael Kaplan
Montaż Jim Haygood
Produkcja Art Linson
Cean Chaffin
Ross Grayson Bell
Wytwórnia Fox 2000 Pictures
Regency Enterprises
Linson Films
Atman Entertainment
Knickerbocker Films
Taurus Films
Dystrybucja 20th Century Fox
Budżet 63 mln $
Wikicytaty Podziemny krąg w Wikicytatach

Podziemny krąg (ang. Fight Club) – amerykański thriller psychologiczny z 1999 roku w reżyserii Davida Finchera zrealizowany na podstawie książki Chucka Palahniuka pod tym samym tytułem.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o człowieku, który znalazł się na życiowym zakręcie. Poznajemy go w krytycznej sytuacji w opróżnionym wieżowcu, z którego ma niedługo widzieć jak wysadzane są sąsiednie biurowce, będące siedzibami firm obsługujących karty kredytowe. W ustach ma pistolet trzymany przez kogoś innego. Główny bohater, określony jako Narrator (Edward Norton), to trzydziestoparoletni yuppie, który wydawać by się mógł wybrańcem losu: ma dobrze płatną pracę, perspektywę awansu, eleganckie mieszkanie. Odczuwa jednak wewnętrzną pustkę, sukces nie sprawia mu radości, dręczy go poczucie niespełnienia. Do tego stopnia dał się wciągnąć w wyścig szczurów, nazywany eufemistycznie "samodoskonaleniem", że zapadł na chroniczną bezsenność. Dość niespodziewanie pomaga mu udział w terapeutycznych grupach wsparcia, gdzie poznaje bezczelną i cyniczną Marlę (Helena Bonham Carter), która zbiorową psychoterapię traktuje jako darmową rozrywkę. Świadomość obecności widza (Marli) powoduje, że udział w grupach przestaje mu pomagać. Pewnego dnia w samolocie Narrator poznaje tajemniczego Tylera Durdena (Brad Pitt), który zarabia na życie handlując mydłem. Durden to ucieleśnienie marzeń człowieka zniewolonego: kpi ze wszystkiego i wszystkich, za nic ma "samodoskonalenie". Uważa też, że człowiek rozwija się, doświadczając bólu i nieszczęść. Kiedy, przez wybuch gazu, mieszkanie bohatera wylatuje w powietrze, Tyler oferuje mu lokum u siebie – w dziwacznej ruderze, która cudem trzyma się w całości. Wyzywa jednak Narratora na przyjacielski pojedynek bokserski na gołe pięści. Między mężczyznami rodzi się dziwna przyjaźń. Do regularnych walk między oboma dołączają się na własne życzenie kolejni mężczyźni. Wkrótce Tyler wdaje się związek z Marlą, za którą narrator nie przepada. Wszystkie bijatyki zostają wkrótce zorganizowane w sekretne kluby walki. Ich członkowie swoje frustracje i agresję wyładowują najpierw w zorganizowanych walkach, później także w aktach wandalizmu i terroru. Sytuacja zaczyna się jednak rozwijać w kierunku, coraz mniej pasującym bohaterowi[1].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia[edytuj | edytuj kod]

Film nakręcono w Los Angeles (Kalifornia, USA).

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Podziemny krąg znalazł się na 6. miejscu w plebiscycie przeprowadzonym przez brytyjski magazyn Empire na Najlepszy film w historii kina (2001).
  • Postać Tylera Durdena (Pitt) znalazła się na 1. miejscu rankingu 100 najlepszych filmowych postaci przeprowadzonym również przez Empire[2].
  • Film zajął 8. miejsce w rankingu na Najlepszy kultowy film. Ranking został przeprowadzony przez magazyn Entertainment Weekly w 2003 roku.
  • W 2005 r. film zajął 4. miejsce na liście 100. najlepszych obrazów wszech czasów. Plebiscyt został przygotowany przez redaktorów brytyjskiego magazynu Total Film.
  • Film ten zajął 7. miejsce w rankingu na Film wszech czasów przygotowanym przez czytelników pisma Cinema, które jest wydawane w Monachium. Głosowanie odbyło się w 2006 roku.
  • Fight Club został umieszczony na liście 50. filmów, które trzeba zobaczyć przed śmiercią. Listę ogłosiła brytyjska telewizja Channel 4.
  • Pitt, który wcielił się w rolę Durdena zajął 2. miejsce na Najlepszy filmowy czarny charakter roku 2000. Wybrany został przez czytelników Serwisu Filmowego Stopklatka w ramach organizowanych, co roku Internetowych Nagród Filmowych.
  • Obraz na Festiwalu Filmowym w Wenecji nazwano Mechaniczną pomarańczą lat 90[3].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Początkowo rolę Tylera Durdena miał zagrać Sean Penn.
  • Courtney Love była brana pod uwagę przy obsadzaniu roli Marli, którą ostatecznie zagrała H. B. Carter.
  • Trzej detektywi nazywają się Andrew, Kevin i Walker. Andrew Kevin Walker napisał scenariusz do filmu Siedem.
  • W krótkiej scenie kiedy Pitt i Norton są pijani grając w golfa, rzeczywiście są pod wpływem alkoholu.
  • Edward Norton odmówił palenia w filmie Hazardziści (1998), a jednak zdecydował się palić w Podziemnym kręgu.
  • Pitt i Norton dogadali się że obaj nie lubią nowego Volkswagena Beetle i w filmie widać jak go demolują kijami bejsbolowymi.
  • Samochód, o który zostaje rzucony Edward Norton w pierwszej scenie walki był już wcześniej użyty w innym filmie Davida Finchera – Gra. Ten fakt nie był zaplanowany, po prostu reżyser chciał samochodu tego typu i trafił się ten sam – w oknie widać naklejkę CRS.
  • W domu Durdena znajduje się magazyn Movieline, na którego okładce znajduje się Drew Barrymore, bliska przyjaciółka Edwarda Nortona.
  • Reżyser David Fincher nakręcił 1500 szpuli filmu, to jest trzy razy więcej niż normalna ilość.
  • Autor Chuck Palahniuk uznał zmodyfikowane zakończenie filmu za lepsze od tego, które sam napisał w książce.
  • Ed Kowalczyk członek grupy LIVE gra kelnera, który obsługuje Narratora i Marlę, jego kwestia to: "Sir, anything you want is free of charge, Sir." ("Proszę Pana, wszystko co Pan chce jest bezpłatnie").
  • Kiedy Narrator pisze wiersze haiku w pracy i wysyła je do współpracowników, imiona na liście e-mailowej zawierają nazwiska asystentów produkcji i pozostałych członków załogi.
  • Postać grana przez Edwarda Nortona nie jest nigdy nazwana w filmie, występuje po prostu jako Narrator. W edycji DVD jest on skatalogowany jako Jack. Kiedy film był puszczany na HBO, napisy końcowe odnosiły się do jego postaci jako Rupert.
  • Brad Pitt i Edward Norton naprawdę uczyli się jak robi się mydło.
  • Chuck Palahniuk wpadł na pomysł napisania książki w trakcie wakacji, po tym, jak został pobity przez ludzi z sąsiedniego campingu, którzy odmówili mu przyciszenia radia.
  • Brad Pitt i Edward Nor­ton, przy­go­to­wu­jąc się do realizacji filmu, tre­no­wa­li boks, ta­ekwon­do i chwy­ty. Ponadto, Pitt nawet ukru­szył sobie ząb, aby jego rola była bardziej wia­ry­god­na[4].
  • Utworem, którego fragment słyszymy zaraz po kłótni narratora z Marlą (gdy ta wychodzi z domu), jest piosenka Marlene Dietrich No love, No nothin'.
  • Pod koniec filmu Pan i pani Smith (w którym gra Brad Pitt) John i Jane przesłuchują gościa w koszulce z filmowym logo – Fight Club.

Dystrybucja w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce film dozwolony jest od lat 16. Na rynku polskim film pojawił się na nośniku DVD 7 marca 2001 (Imperial), natomiast na Blu-ray 17 listopada 2009[5].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy