Pointer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rasy psa. Zobacz też: zmienna wskaźnikowa.
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło pointer w Wikisłowniku
Pointer
Pointer angielski LM.jpg
Pointer
Inne nazwy English pointer
Kraj patronacki Wielka Brytania
Kraj pochodzenia Wielka Brytania[1]
Wymiary
Wysokość 63 – 69 cm
Masa 20 – 30 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VII, Sekcja 2,
nr wzorca 1
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pointer – jedna z ras psów, należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów brytyjskich i irlandzkich. Stanowi osobną podsekcję Pointerów. Typ wyżłowaty[2]. Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Dokładne pochodzenie rasy nie jest znane. Wiadomo, że powstał w Wielkiej Brytanii[3]. Pierwotnie używany do wystawiania zajęcy, które następnie były gonione przez charty lub do wystawiania ptactwa, które było płoszone przez płochacze i łowione w sieci.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Pies o żywym usposobieniu, lubiący ruch i przestrzeń. Konsekwentnie wychowywany w miarę łatwy w prowadzeniu. Wyżeł o dużej pasji myśliwskiej, szybki i wytrzymały.

Profil głowy pointera

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

  • głowa: silnie zaznaczony przełom, połączony z lekko wklęsłą kufą.
  • oczy: okrągłe; orzechowe u jasnych, brązowe u ciemniej umaszczonych psów.
  • uszy: osadzone raczej wysoko, zwisające blisko głowy.
  • tułów: mocny, grzbiet mocny.
  • ogon: prosty, trzymany na równi z linią grzbietu, co podkreśla pozycję stójki przy wystawianiu.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Włos jest gładki, krótki, maść różnorodna (cytrynowa, czarna, pomarańczowa, wątrobiana – zwykle połączone z białym).

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Psy tej rasy wymagają regularnego ruchu na świeżym powietrzu.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Od momentu wynalezienia broni palnej pointer jest używany do polowań jako wyżeł wielostronny. W Wielkiej Brytanii wystawia ptactwo w polu suchym, na terenie Europy kontynentalnej jest bardziej wszechstronny – wystawia i aportuje, także z wody.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 307.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 152.
  3. Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 255. ISBN 83-7073-122-8.