Poitevin (rasa psów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rasy psa. Zobacz też: Poitevin – rasa koni.
Poitevin
Poitevin-01-resized.jpg
Poitevin
Kraj patronacki Francja
Wymiary
Wysokość 61 – 71 cm
Masa ok. 30 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VI, Sekcja 1,
numer wzorca 24
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Poitevin – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Znajduje się w podsekcji dużych psów gończych. Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Został wyhodowany u schyłku XVII wieku w Haut-Poitou w południowo-zachodniej Francji, gdzie występowało bardzo dużo wilków. W 1692 roku markiz François de Larrye z Haut-Poitou otrzymał tuzin foxhoundów angielskich z hodowli Dauphin i skrzyżował je z miejscowymi psami[2]. W efekcie powstały psy gończe sprawdzające się podczas polowań na wilki – szybkie, inteligentne, odważne, obdarzone talentem tropicielskim i melodyjnym głosem.

Populacja poitevina została zdziesiątkowana epidemią wścieklizny w 1842 roku[2]. Pomimo późniejszych krzyżowań, rasa zachowała swe pierwotne zalety, które nawet zostały wzmocnione krwią foxhounda angielskiego.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Poitevin jest bardzo podobny do foxhounda angielskiego, choć ma inne umaszczenie, a jego uszy są dłuższe i bardziej wiotkie. Sierść jest krótka, o umaszczeniu: trikolor z czerwonym siodłem, trikolor z dużymi czarnymi łatami, pomarańczowo-białe, borsucze.

Głowa jest długa, oczy duże i brązowe, uszy średniej szerokości. Bardzo głęboka jest klatka piersiowa. Grzbiet jest dobrze umięśniony i bardzo zwarty. Średniej długości, delikatny ogon.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Poitevin dobrze czuje się w sforze. Żyje około 12 lat[2].

Przypisy

  1. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 263.
  2. 2,0 2,1 2,2 Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.