Pojedynek potworów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pojedynek potworów
フランケンシュタインの怪獣 サンダ対ガイラ, Furankenshutain no Kaijū: Sanda tai Gaira
Gatunek horror, science fiction
Data premiery Ziemia 25 marca 1968
Kraj produkcji  Japonia
Język japoński, angielski
Czas trwania 90 minut
Reżyseria Ishirō Honda
Scenariusz Takeshi Kimura, Ishirō Honda
Główne role Russ Tamblyn, Kumi Mizuno, Kenji Sahara, Kipp Hamilton
Muzyka Akira Ifukube
Zdjęcia Hajime Koizumi
Scenografia Takeo Kita
Montaż Masahisa Himi
Produkcja Tomoyuki Tanaka, Henry G. Saperstein, Reuben Bercovitch
Wytwórnia Tōhō, United Productions of America
Dystrybucja Tōhō, Benedict Motion Picture Corp.
Poprzednik Frankenstein kontra Baragon (1965)

Pojedynek potworów (jap. フランケンシュタインの怪獣 サンダ対ガイラ Furankenshutain no Kaijū: Sanda tai Gaira?, ang. War of the Gargantuas)japoński horror fantastycznonaukowy z 1968 w reżyserii Ishirō Hondy, będący koprodukcją japońskiego studia Tōhō, oraz amerykańskiego studia United Productions of America (UPA). Jego światowa premiera odbyła się 25 marca 1968 roku. Pojedynek potworów jest nieformalnym sequelem filmu pod tytułem Frankenstein kontra Baragon (jap. フランケンシュタイン対地底怪獣 Furankenshutain Tai Chitei Kaijū Baragon?, ang. Frankenstein Conquers the World) z 1965 roku[a][1]. Za film odpowiedzialny był zespół filmowców, znany głównie z tworzenia filmów o Godzilli: reżyser Ishirō Honda, producent Tomoyuki Tanaka, twórca efektów specjalnych Eiji Tsuburaya i kompozytor Akira Ifukube. Tak jak w wcześniejszym filmie, w obsadzie znaleźli się zarówno aktorzy z Japonii: Kenji Sahara i aktorka Kumi Mizuno, jak również hollywoodzcy aktorzy: Russ Tamblyn i aktorka Kipp Hamilton (wcześniej w filmach Ishirō Honda grywał amerykański aktor Nick Adams). W rolę jednego z potworów wcielił sie tradycyjny odtwórca Godzilli - Haruo Nakajima.

Fabuła filmu skupia się na dwóch humanoidalnych potworach (kaijin): jednym łagodnym dla ludzi o brązowej sierści, zamieszkanym Alpy Japońskie o imieniu Sanda (jap. サンダ?), oraz drugim, bardziej agresywnym o zielonej sierści, zamieszkującym wody oceaniczne, nazywanym Gairą (jap. ガイラ?). W japońskiej wersji językowej nazywane były one „Frankensteinami” (gdyż wywodziły się od japońskiej wariacji Frankensteina z filmu z 1965 roku), natomiast w wersji amerykańskiej nazywano je „Gargantuami[1]. Pojawia się również (jedynie przez pierwsze minuty filmu) trzeci potwór - znana z King Kong kontra Godzilla (jap. キングコング対ゴジラ Kingu Kongu tai Gojira?, ang. King Kong vs. Godzilla) olbrzymia ośmiornica o nazwie Ōdako. Film kończy się kulminacyjnym starciem obu olbrzymów w Tokio.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film otwiera scena sztormu na morzu. Japoński sternik kierujący statkiem zostaje zaatakowany przez olbrzymią ośmiornicę (Ōdako). Jej napaść zostaje przerwana przez pokrytego sierścią olbrzymiego potwora, który wpierw rozprawia się z ośmiornicą, a następnie w furii zaczyna topić statek. Przybywający w szpitalu jedyny ocalały rozbitek opowiada o tym zdarzeniu policji. Z jego zeznania wynika, że potwór pożarł pozostałych rozbitków, o czym świadczą strzępy ubrań, które wyglądają tak jakby zostały przeżute przez olbrzymią istotę. Policja prosi o ekspertyzę doktora Paula Stewarta (Russ Tamblyn) i jego asystentki o imieniu Akemi (Kumi Mizuno), którzy pięć lat wcześniej prowadzili badania na nieletnim człekokształtnym potworem o brązowej sierści. Malec uciekł jednak z laboratorium i teraz stał się pierwszym podejrzanym, w co doktor Paul Stewart i Akemi nie chcą uwierzyć. Zespół naukowców rozpoczyna poszukiwania zbiegłego potwora, chcąc w ten sposób dowieść jego niewinności. Trop zaprowadza ich w Alpy Japońskie. Prasa szybko podchwytuje temat.

W międzyczasie dochodzi do kolejnych zaginięć na wybrzeżu Zatoki Tokijskiej. Doktor Steward wysyła na miejsce zdarzenia kolejnego asystenta o imieniu Majida (Kenji Sahara). W końcu Zielony potwór atakuje lotnisko, podchwytując bezbronną kobietę. W czasie kiedy Gaira pożera kobietę, zza chmur wychodzi słońce, którego blask zmusza bestię do panicznej ucieczki do oceanu. Naukowcy odkrywają wówczas, że zielony potwór jest wrażliwy na światło, co zostaje szybko podane do publicznej wiadomości. W nocy Gaira nawiedza Tokio, jednak po włączeniu wszystkich świateł w mieście przez poinformowanych wcześniej mieszkańców, natychmiast ucieka w góry. Japońskie Siły Samoobrony zostają postawione w stan gotowości. Stosując reflektory i ogniska zaganiają potwora w dolinę, gdzie zastawiono na niego pułapkę. Kiedy konwencjonalny ogień z artylerii i czołgów nie przynosi żadnego rezultatu, zastają użyte samobieżne działa maserowe, oraz lasery. Dopiero nowa broń zaczyna zadawać zielonemu Gargantui poważne obrażenia. Kiedy wydawało się, że potwór zostanie pokonany, na ratunek przybywa mu identyczny osobnik, pokryty brązową sierścią.

Doktor Steward i Akemi próbują odnaleźć Sandę, aby dowieść teorii, że ich potwór jest łagodny i niegroźny dla ludzkości. Potwierdza to wypadek w górach, kiedy to Sanda ratuje od upadku Akemi, łamiąc przy tym swoją nogę. Dawny podopieczny Akemi opuszcza ją nie zważając na jej wołania. Sanda z początku stara się troszczyć o swojego ciężko rannego „brata”, lecz kiedy odkrywa krwiożercza naturę Gairy (dostrzega przy nim strzępy ubrań pożartej pary kochanków), próbuje wymierzyć mu karę, przez co ludożerca ucieka przed nim w popłochu. Gaira zaczyna kierować się do stolicy Japonii. Doktor Stewart starał się przekonać wojsko o niewinności Sandy. Wysunął również obawy odnośnie zabicia potworów. Jego zdaniem zabicie któregokolwiek z nich mogłoby przyczynić się do fragmentacji ich komórek i tym samym do zrodzenia się całej populacji podobnych istot, której nie byłoby już można w żaden sposób powstrzymać[b]. Prasa i wojsko pozostaje jednak sceptyczni odnośnie teorii naukowca.

Gaira pojawia się do Tokio i tym razem wydaje się być już niewrażliwy na światła. Siejąc spustoszenie na ulicach miasta, zagania Stewarda i Akemi do podziemnego tunelu. Rozwścieczona bestia łapie kobietę i zamierza ją pożreć, lecz ponownie na ratunek jej przybywa kulejący Sanda. Brązowy olbrzym próbuje uspokoić będącego w amoku „brata”, ale Gaira wydaje się nie reagować na jego prośby, co doprowadza do konfrontacji olbrzymich potworów. Starcie gigantów powoduje ogromne zniszczenia w mieście. W końcu walka przenosi się do portu, a następnie do oceanu. Z brzegu wojsko ostrzeliwuje jeszcze potwory z artylerii i dział maserowych, a także bombarduje je z powietrza. Pod koniec filmu dochodzi do erupcji podmorskiego wulkanu, który zabija zarówno Sandę jak i Gairę. W szpitalu Doktor Steward i poddana hospitalizacji Akemi dowiadują się od Majidy, że oba potwory zginęły.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Russ Tamblyn jako Dr Paul Stewart
  • Kumi Mizuno jako Akemi
  • Kenji Sahara jako Dr Yuzo Majida
  • Nobuo Nakamura jako Dr Kita
  • Jun Tazaki jako Generał
  • Hisaya Itō jako Szef policji
  • Kipp Hamilton jako śpiewaczka
  • Yoshifumi Tajima jako Oficer policji
  • Ren Yamamoto jako Marynarz
  • Haruo Nakajima jako Gaira
  • Yū Sekida jako Sanda

Gaira[edytuj | edytuj kod]

Postać z Toho
Gaira
Typ zmutowany humanoid
Wysokość 25 metrów
Waga 1 000 ton
Specjalne zdolności: fragmentacja (odcięta tkanka, mogąca dać początek kolejnym osobnikom)
Główni przeciwnicy Sanda
Ōdako
Filmy
  • Pojedynek potworów1966

Gaira (jap. ガイラ Gaira?) – jeden z dwóch fikcyjnych gigantycznych humanoidalnych potworów (kaijin), występujących w filmie Pojedynek potworów (jap. フランケンシュタインの怪獣 サンダ対ガイラ Furankenshutain no Kaijū: Sanda tai Gaira?, ang. War of the Gargantuas). W filmie pełnił rolę antagonisty. Powstał z materiału genetycznego Frankensteina. Zamieszkiwał ocean. Pokryty zieloną sierścią, Gaira był agresywnym ludojadem. Jego skłonność do żywienia się ludzkim mięsem zmuszała go do licznych napaści na skupiska ludzkie na wybrzeżu Japonii m.in na łodzie, lotnisko i w końcu Tokio. Widząc w nim zagrożenie, Siły Samoobrony postanowiły go zniszczyć. Został osaczony przez wojsko i ostrzelany z konwencjonalnej artylerii, oraz samobieżnych dział maserowych. Z opresji uratował go inny przedstawiciel jego rodzaju - Sanda, który się później nim zaopiekował. Jednak kiedy Sanda odkrył, że Gaira żywi się ludzkim mięsem, obrócił się przeciwko „bratu”. Uciekając przed Sandą, zielony Gargantua dotarł do Tokio. Tam usiłował pożreć asystentkę doktora Stewarta, lecz tym razem Sanda nie pozwolił by Gaira zabił niewinnego człowieka. Ciężko ranny i oszołomiony zielony Gargantua starł się ze swoim brązowym krewniakiem. Zginał razem z nim w czasie erupcji podmorskiego wulkanu.

Dane podstawowe[edytuj | edytuj kod]

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • wysokość: 25 metrów[2]
  • waga: 1 000 ton[2]

Zdolności[edytuj | edytuj kod]

W przypadku, gdyby Gaira został zabity, fragmenty jego tkanek mogłyby przyczynić się do powstania podobnych niemu przedstawicieli gatunku. Z początku słabością Gairy była duża wrażliwość na światło. Później potwór stał się niewrażliwy.

Sanda[edytuj | edytuj kod]

Postać z Toho
Sanda
Typ zmutowany humanoid
Wysokość 30 metrów
Waga 1 500 ton
Specjalne zdolności: fragmentacja (odcięta tkanka, mogąca dać początek kolejnym osobnikom)
Główni przeciwnicy Gaira
Filmy
  • Pojedynek potworów1966

Sanda (jap. サンダ Sanda?) – jeden z dwóch fikcyjnych gigantycznych humanoidalnych potworów (kaijin), występujących w filmie Pojedynek potworów (jap. フランケンシュタインの怪獣 サンダ対ガイラ Furankenshutain no Kaijū: Sanda tai Gaira?, ang. War of the Gargantuas). Podobnie jak drugi Gargantua, pokryty brązową sierścią Sanda powstał z materiału genetycznego Frankensteina, jednak był nieco większy i cięższy od swojego zielonego odpowiednika. Różnił go również zupełnie odmienny stosunek do ludzi. Będąc jeszcze niegroźnym dzieckiem ludzkich rozmiarów, Sanda został schwytany w górach przez ludzi i oddany pod opiekę doktora Paula Stewarta i jego japońskiej asystentki - Akami. Mimo iż zaprzyjaźnił się ze swoimi opiekunami (zwłaszcza z Akami), uciekł i przez pięć lat ukrywał się w górzystych regionach Japonii, gdzie urósł do olbrzymich rozmiarów. Wraz z pojawieniem się pierwszych doniesień o brutalnych atakach włochatego monstrum-ludojada, Sanda stał się pierwszym podejrzanym. Jedynie zespół naukowców, który się nim niegdyś opiekował nie mógł uwierzyć, że ich były podopieczny był zdolny do przemocy wobec ludzi. Kiedy wojsko osaczyło i usiłowało zabić Gairę, nieoczekiwanie jego brązowy krewniak stanął w jego obronie. Lecz kiedy zdał sobie sprawę, że jego „brat” traktuje ludzi jako swój pokarm, sam zaatakował go. Goniąc rozszalałego Gairę, dotarł do Tokio. W ostatniej chwili uratował Akemi przed pożarciem przez zielonego Gargantuę. Na nic zdały się jego próby uspokojenia zielonego krewniaka. Oba monstra stoczyły tytaniczna walkę, która z czasem przeniosła się na otwarty ocean. Zginał wraz Gairą w czasie erupcji podmorskiego wulkanu.

Dane podstawowe[edytuj | edytuj kod]

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • wysokość: 30 metrów[3]
  • waga: 1 500 ton[3]

Zdolności[edytuj | edytuj kod]

W przypadku, gdyby Sanda został zabity, fragmenty jego tkanek mogłyby przyczynić się do powstania podobnych niemu przedstawicieli gatunku.

Nawiązania do filmu[edytuj | edytuj kod]

Dziewiąty odcinek serialu animowanego Scooby Doo i Brygada Detektywów (Scooby-Doo! Mystery Incorporated) pod tytułem Bitwa gigantonautów (Battle Of The Humungonauts) nawiązuje do filmu Pojedynek potworów. Fabuła odcinka skupia się walce dwóch bliźniaczych potworów, podobnych do Sandy i Gairy[4]. W scenie w nocnym klubie słychać piosenka, która była śpiewaną w filmie przez piosenkarkę[4].

W czasie 84. ceremonii wręczenia Oscarów za rok 2011, jaka odbyła się 26 lutego 2012 roku, amerykański aktor Brad Pitt wyznał, że ten film był dla niego jedną z inspiracji do zostania aktorem[5].

Uwagi

  1. Polski tytuł jest nieoficjalny
  2. Nawiązanie do olbrzymich zdolności regeneracyjnych Frankensteina z filmu Frankenstein Conquers the World, co zostało całkowicie pominięte w wersji amerykańskiej.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Anthony Romero: Review: The War of the Gargantuas (1966) (ang.). Toho Kingdom, 15 stycznia 2004. [dostęp 13 marca 2014].
  2. 2,0 2,1 Gaira (ang.). Toho Kingdom. [dostęp 13 marca 2014].
  3. 3,0 3,1 Sanda (ang.). Toho Kingdom. [dostęp 12 marca 2014].
  4. 4,0 4,1 Scooby Doo i Brygada Detektywów - Battle of the Humungonauts (ang.). IMDb. [dostęp 13 marca 2014].
  5. Hugh Hart: See a Bit of Brad Pitt’s Fave Sci-Fi Flick, War of the Gargantuas (ang.). Wired, 27 lutego 2012. [dostęp 13 marca 2014].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]