Pojezierze Drawskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy mezoregionu fizycznogeograficznego. Zobacz też: Pojezierze Drawskie – obszar chronionego krajobrazu.
Pojezierze Drawskie
Lubieszewo1.jpg
314.45 Pojezierze Drawskie.png
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Nizina Środkowoeuropejska
Podprowincja Pojezierza Południowobałtyckie
Makroregion Pojezierze Zachodniopomorskie
Mezoregion Pojezierze Drawskie
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska
- woj. zachodniopomorskie

Pojezierze Drawskie (314.45, niem. Dramburger Seenplatte) – mezoregion fizycznogeograficzny w środkowej części Pojezierza Zachodniopomorskiego, między Drawskiem Pomorskim i jeziorem Lubie na południowym-zachodzie a środkowym biegiem Radwi na północnym-wschodzie.

Geomorfologia[edytuj | edytuj kod]

Od zachodu graniczy z Pojezierzem Ińskim i Wysoczyzną Łobeską, od północy z Równiną Białogardzką i Wysoczyzną Polanowską, od południa z Równiną Drawską, Równiną Wałecką, Pojezierzem Wałeckim i Pojezierzem Szczecineckim, a od wschodu z Doliną Gwdy i Pojezierzem Bytowskim.

Jedne z najwyższych wzniesień to: Wola Góra (219,2 m n.p.m.), Spyczyna (203 m n.p.m.) , Wiatraczna Góra (203 m n.p.m.), Polska Góra (203 m n.p.m.), Bobolec (174,1 m n.p.m.) i Lisica (167 m n.p.m.). Jeden z przewodników turystycznych podaje, że w rejonie Popielewic i Brzękowic najwyższe wzniesienia wysoczyzny tworzącej wododział pomiędzy doliną Drawy i Dębnicy, osiągają wysokość 223 m n.p.m.[1] Inne źródło podaje, że najwyższe nienazwane wzniesienie całego obszaru ma wysokość 222,66 m n.p.m.[2] z wierzchołkiem ok. 1,4 km na wschód od Jeziora Głębokiego (53°41′32″N 16°11′26″E/53,692222 16,190556).

Pojezierze przecinają głębokie rynny polodowcowe, wypełnione wodami licznych jezior. Znajduje się tu ponad 250 jezior o powierzchni powyżej 1 ha. Największe to: Drawsko, Jez. Dołgie, Ciemino, Komorze, Lubicko Wielkie, Lubie, Pile, Siecino, Trzesiecko, Wąsosze, Wielimie, Wierzchowo, Wilczkowo, Żerdno.

Największymi rzekami Pojezierza Drawskiego, spływającymi z południowych stoków morenowych wzgórz, są: Drawa (186 km), Gwda (149 km), dopływy Noteci oraz Piława (82 km), dopływ Gwdy. Północne zbocza odwadniają rzeki przymorza: Parsęta (132 km) i Rega (167,8 km).

Miasta: Drawsko Pomorskie, Połczyn-Zdrój, Czaplinek, Barwice, Szczecinek, Złocieniec, Bobolice.

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

W środkowej części regionu leży Drawski Park Krajobrazowy, w którego granicach utworzono 8 rezerwatów. Łącznie na terenie pojezierza znajduje się 12 rezerwatów przyrody i 3 obszary chronionego krajobrazu. Cześć terenu wchodzi w skład obszaru ptasiego Natura 2000 "Ostoja Drawska" oraz obszarów siedliskowych Natura 2000 - "Jeziora Czaplineckie", "Jeziora Szczecineckie" i "Dorzecze Parsęty".

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Obszar o urozmaiconym krajobrazie z licznymi punktami widokowymi, predysponowany do turystyki pieszej, rowerowej, konnej i spływów kajakowych. Liczne jeziora stanowią bazę dla żeglarzy i wędkarzy. Północna i środkowa część często określana mianem "Szwajcarii Połczyńskiej". W miejscowościach zabytkowe budowle sakralne, pałace z parkami i cmentarze. W Starym Drawsku ruiny zamku Drahim. W Połczynie-Zdroju funkcjonuje uzdrowisko.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Istniejące i projektowane szlaki turystyczne mezoregionu:[3][4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Zbigniew Głąbiński (red.): Tajemnice krajobrazów Pomorza Zachodniego: przewodnik dla dociekliwych. Szczecin: Forum Turystyki Regionów, 2009, s. 64. ISBN 978-83-61289-12-8.
  2. Miasto i gmina Połczyn-Zdrój. Gminny Program Ochrony Środowiska. UMiG w Połczynie-Zdroju, 2004-06, s. 54. (Uchwała Nr XXII/196/2004 Rady Miejskiej w Połczynie-Zdroju z dnia 30 czerwca 2004 r.)
  3. Szlaki Turystyczne woj. Zachodniopomorskiego - News
  4. Oddział Koszaliński PTTK - Szlaki piesze

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]