Pojutrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pojutrze
The Day After Tomorrow
Gatunek katastroficzny/sci-fi
Data premiery Ziemia 17 maja 2004
Polska 27 maja 2004
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język  angielski
Czas trwania 124 min
Reżyseria Roland Emmerich
Scenariusz Roland Emmerich
Jeffrey Nachmanoff
Główne role Dennis Quaid
Jake Gyllenhaal
Muzyka Harald Kloser
Thomas Wanker
Zdjęcia Ueli Steiger
Kostiumy Renée April
Montaż David Brenner
Produkcja Roland Emmerich
Mark Gordon
Wytwórnia 20th Century Fox
Centropolis Entertainment
Lions Gate Films
Mark Gordon Productions

Pojutrze (ang. The Day After Tomorrow) – film katastroficzny/science fiction w reżyserii Rolanda Emmericha wydany w 2004 roku. Opowiada on o bardzo szybkich zmianach klimatu, które są powodowane przez bezmyślność człowieka. Główną postacią jest klimatolog Jack Hall, który już na konferencji państw uprzemysłowionych ostrzega, że poważne zmiany klimatyczne na Ziemi mogą zajść w przeciągu najbliższych 100–1000 lat, lecz zmiany te następują już teraz.

Zdjęcia do filmu ruszyły 7 listopada 2002 roku.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Znany klimatolog Jack Hall (Dennis Quaid) prowadzi badania na Antarktydzie i jest świadkiem oderwania się gigantycznego lodowca. Na międzynarodowej konferencji dotyczącej zmian klimatu w New Delhi (gdzie właśnie zanotowano opady śniegu) apeluje do polityków, aby rozpoczęto długofalowe działania w celu zmniejszenia zachodzącego właśnie procesu klimatycznego. Tymczasem w centrum klimatycznym w Szkocji kilka czujników położonych na Oceanie Atlantyckim wskazuje obniżenie temperatury oceanu o 13 °C. W międzyczasie w Tokio zaczyna padać grad wielkości grejpfrutów, astronauci ze stacji kosmicznej zauważają ogromne skupiska chmur nad Ziemią, przez Nowy Jork przelatują uciekające na południe stada ptaków, Los Angeles zostaje zniszczone przez tornada. Naukowcy z państwowego instytutu wyjaśniają, że anomalie pogodowe występują na całym świecie i cały czas się nasilają. Ma na to wpływ Prąd Północnoatlantycki, który został zmieniony przez wpłynięcie zbyt dużej ilości słodkiej wody z topniejących lodowców. W Europie następują bardzo duże opady śniegu, wojskowe śmigłowce lecące ewakuować królową brytyjską zamarzają podczas lotu. Nowy Jork zostaje zalany przez ocean. Jack Hall proponuje władzom (w tym prezydentowi USA) ewakuowanie środkowo-północnych stanów USA na południe m.in. na Florydę, do Teksasu i Meksyku. Dla mieszkańców północnych stanów jest już za późno, mieli pozostać w domu i schronić się przez nadciągającą nawałnicą. W końcu następuje nawałnica, z kształtu przypominająca cyklon tropikalny, w której w samym środku zimne powietrze z górnych warstw atmosfery bardzo szybko zstępuje na ziemię zamrażając wszystko (obniżenie temperatury następuje z prędkością 10 °C na sekundę). Po nawałnicy następuje nowa epoka lodowcowa.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Prawda i fikcja[edytuj | edytuj kod]

W rzeczywistości scena, w której opadające masy powietrza zamrażają wszystko na swej drodze nie mogłaby się zdarzyć. Opadając, powietrze podlega sprężaniu adiabatycznemu i nagrzewa się.

Do tego, by w okamgnieniu (jak przedstawiono na filmie) zamrozić wszystko na swej drodze, powietrze musiałoby mieć temperaturę na tyle niską, że występowałoby w stanie ciekłym. Temperaturę taką osiąga dopiero egzosfera.

Prąd Północnoatlantycki będący przedłużeniem Golfsztromu, wpływa razem z nim na temperatury w Europie, ocieplając powietrze energią przynoszoną z okolic okołorównikowych. Cyrkulacja termohalinowa zależy od gęstości wód oceanicznych w tym obszarze a ta może zmniejszyć się w wyniku napływu słodkiej wody z Arktyki, Grenlandii. Zjawisko to prawdopodobnie miało miejsce około 12,8 tys. lat temu i było przyczyną gwałtownego ochłodzenia klimatu na półkuli północnej, znanego obecnie pod nazwą młodszego dryasu. Szczegółowe badania rdzenia lodowego pobranego z lodowca na Grenlandii pokazały[potrzebne źródło], że ochłodzenie nastąpiło bardzo szybko, w czasie maksymalnie dwóch lat a nawet kilku miesięcy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]