Pokój w Akwizgranie (1748)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pokój w Akwizgranie (1748 r.)pokój zawarty w 1748 roku i podpisany w Akwizgranie pomiędzy Wielką Brytanią a Francją 18 października 1748 r. Kończył on kilkuletnie zmagania wojenne pomiędzy: Francją, Austrią, Prusami, Wielką Brytanią i Hiszpanią, powszechnie znane jako wojna o sukcesję austriacką.

Traktat pokojowy został podpisany przez Wielką Brytanię i Francję, pozostałe strony konfliktu musiały do niego przystąpić. Przedstawiciele Prus nie brali udziału w rokowaniach w Akwizgranie, interesy tego kraju reprezentowała Francja.

Najważniejsze postanowienia traktatu:

  1. W sprawach kolonialnych przyjęto "status quo ante bellum" (łac. przedwojenny stan rzeczy)
  2. Prusy otrzymały zajęty w wyniku działań wojennych Śląsk
  3. Wielka Brytania otrzymała Gibraltar i Minorkę oraz prawo asiento na 4 lata
  4. Hiszpania otrzymała Księstwo Parmy i Piacenzy
  5. Austria utraciła Śląsk, Parmę, Piacenzę

W wyniku postanowień traktatu największe korzyści odniosły Prusy, Francuzi ukuli nawet przysłowie „Pracować dla króla pruskiego” oraz „Głupi jak pokój”. Austria nie utraciła wszystkiego i wyszła obronną ręką. Dwa mocarstwa: Wielka Brytania i Francja weszły w stan równowagi. Również korzyści odniosła Italia jako całość: ustalono granice państw włoskich w sposób trwały, co doprowadziło do ponad 50-letniej ery pokoju na półwyspie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E. Rostworowski, Historia Powszechna. Wiek XVIII, PWN, Warszawa 1994