Pokritija most

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pokritija most
Pokritija most
Państwo  Bułgaria
Miejscowość Łowecz
Podstawowe dane
Przeszkoda rzeka Osym
Zburzono 1872
Remontowano 1931 (przebudowa)
1981-1982 (przebudowa)
Projektant Kolju Ficzeto (pierwszy most), Nikoła Ficzew (drugi most)
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Pokritija most
Pokritija most
Ziemia 43°07′56,510″N 24°42′59,440″E/43,132364 24,716511
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pokritija most (Покрития(т) мост) (pol.: Zakryty most) – most w mieście Łowecz w północnej Bułgarii, nad rzeką Osym (dopływ Dunaju), na przedgórzu Bałkanów.

Most posiadał oryginalne zadaszenie, które tworzyło konstrukcję tunelową. Zbudowanego został przez Kolju Ficzetę, bułgarskiego budowniczego z czasów zaboru osmańskiego. Pierwszym, który rozsławił most, był austriacki geolog Ami Bouè, który odwiedził miasto w I. poł. XIX w. i opisał go swojej książce. Ten kamienny most stanowił połączenie dwóch części miasta, był swego rodzaju "bazarem", zaopatrującym mieszkańców miasta w przedmioty użytku codziennego, ubrania i żywność. Był też miejscem spotkań, tajnych zebrań przedstawicieli ówczesnej bułgarskiej opozycji z Wasylem Lewskim na czele.

Początkowo konstrukcja tunelowa mostu wykonana była z drewna. Przez lata jednak częste uszkodzenia powodowane przez wzbierającą rzekę wymagały napraw. W 1872 r. powódź całkowicie zniszczyła most. Bułgar Nikoła Ficzew zaprojektował i nadzorował budowę nowego mostu zakrytego, zabudowanego 64 sklepikami, rozmieszczonymi po obu bokach mostu, i zbudowanego z drewna bukowego. Budowa trwała trzy lata. Konstrukcja mostu mierzyła 84 m długości, 10 m szerokości, filary miały zaś po 5 m wysokości. Od połowy wysokości filary miały przeloty, które umożliwiały swobodny przepływ wezbranej wody. Na filarach oparte były dębowe belki i deski. Dźwigary połączone były drewnianymi czopami i wrębami zamiast żelaznych mocowań. Droga na moście wykonana była z bruku i posypana żwirem. Po bokach mostu, w ścianach, znajdowały się małe okienka, przepuszczające do środka światło słoneczne. Wieczorem most oświetlany był latarniami gazowymi. Po powtarzających się pożarach mostu, spowodowanych przez Turków (m.in. w nocy z 2 na 3 sierpnia 1925 r.), obiekt w roku 1931 przebudowano na most stalowo-betonowy, zachowując przy tym jego charakterystyczny kształt. Dach mostu zrobiono ze szkła, a cześć środkowa nie miała ścian bocznych. W latach 1981-1982 most ponownie przebudowano i dziś stanowi jedną z ważniejszych atrakcji miasta Łowecz. Oprócz Zakrytego mostu, oba brzegi miasta, tzw. nową oraz starą "Waroszę", łączą dwa dodatkowe mosty: jeden o konstrukcji linowej, "Wyżenija most", i jeden o konstrukcji stalowej, "Żeleznija most".