Pokuta (religia)
Z Wikipedii
Pokuta - praktyka religijna, której celem jest udoskonalenie. Działanie narzucone przez innych (zwierzchników religijnych) lub wybrane dobrowolnie, mające zadośćuczynić Bogu lub innym ludziom wyrządzone zło (grzech).
[edytuj] Chrześcijaństwo
W tradycji chrześcijańskiej opartej na Ewangelii pokuta przybiera następujące podstawowe formy:
Formy pokutne są ściśle związane z nawróceniem, wiarą w miłosierdzie Boga i pokorą, dlatego oderwane od tych kontekstów pozostają bez wartości jako akt religijny.
W wielu wyznaniach chrześcijańskich istnieją w kalendarzu cykliczne okresy pokuty (→Wielki Post) oraz praktyki pokutne mające na celu ułatwienie rozwoju duchowego i moralnego (→Pielgrzymka).
Niektóre wyznania chrześcijańskie (np.: Kościół katolicki i Cerkiew prawosławna) mają również sakramentalną formę pokuty jako znak działania łaski Bożej.
Wbrew powszechnej opinii i spotykanym przypadkom za chrześcijańską pokutę nie można uznać żadnych praktyk naruszających godność człowieka takich jak np. samookaleczenie.
[edytuj] Inne religie
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
