Polerowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Polerowanie – to obróbka wykańczająca, która ma na celu uzyskanie żądanej gładkości i połysku powierzchni przedmiotu polerowanego wykonanego najczęściej z metalu, szkła, tworzyw sztucznych.

Polerowanie dokonywane jest zwykle za pomocą miękkich (filcowych) tarcz i materiałów ściernych (np. past polerskich) lub metodami elektrochemicznymi. Wyróżnia się:

  • polerowanie chemiczne
  • polerowanie elektrolityczne (elektrochemiczne), Elektropolerowanie
  • polerowanie hydrodynamiczne (strumieniowe)
  • polerowanie ścierne (ręczne lub mechaniczne)
  • polerowanie ogniowe (palnikami gazowymi)

Polerowanie szkła[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się polerowanie przy pomocy:

  • Filcu (najszybsze, ale najmniej dokładne)
  • Gąbki poliuretanowej, szybkie i bardzo dokładne, ale wymaga precyzyjnych narzędzi.
  • Smoły polerskiej (mieszanina kalafonii, wosku pszczelego oraz gipsu) , bardzo wolne, bardzo dokładne.
  • Tarczy bawełnianej (szybkie i dokładne).
  • Palników gazowych.

Środkiem ściernym przy polerowaniu szkła najczęściej jest tlenek ceru zmieszany z wodą.

Lista zawodów[edytuj | edytuj kod]

  • Polerowacz szkła ręczny
  • Polerowacz wyrobów z drewna
  • Polerowacz metali

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]