Poletko łowieckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pas zaporowy na skraju pól i lasu

Poletko łowieckie – obszary obsiane lub obsadzone roślinami stanowiącymi pokarm dla zwierzyny leśnej[1]. Do dokarmiania stosuje się zwykle rośliny pastewne. Poletka łowieckie mają na celu poprawę dostępności składników pokarmowych dla populacji zwierzyny łownej oraz ograniczenie szkód łowieckich w uprawach rolniczych[2].

Wyróżnia się następujące rodzaje poletek łowieckich[2]:

  • poletka produkcyjne – miejsca, gdzie prowadzi się normalną gospodarkę rolniczą w celu uzyskania pożywienia (głównie roślin pastewnych) przeznaczonego do dokarmiania w okresach jego niedostatku, głównie zimą,
  • poletka zgryzowe – miejsca uprawy drzew i krzewów liściastych nie występujące w wystarczających ilościach w obwodzie łowieckim, zapewniające odpowiednio różnorodną bazę żerową zwierzynie,
  • pasy zaporowe – wąskie pasy zajęte przez uprawy lub służące do wykładania pokarmu dla zwierzyny służące do utrzymania zwierząt w łowisku, ograniczenia szkód łowieckich w uprawach rolniczych i śmiertelności zwierzyny migrującej np. przez ciągi komunikacyjne.

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie rocznych planów łowieckich i wieloletnich planów hodowlanych (pol.). W: Dz.U. 2007 nr 221 poz. 1646 [on-line]. Internetowy System Aktów Prawnych. [dostęp 2011-08-28].
  2. 2,0 2,1 Piotr Gawin: Poletka łowiecka (pol.). W: Poradnik łowiecki [on-line]. [dostęp 2011-08-28].