Poli(alkohol winylowy)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Poli(alkohol winylowy) | |||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Monomery | pochodzi z modyfikacji poli(octanu winylu | ||||||||||||||||
| Struktura meru | -[CH2CHOH]- | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||
Poli(alkohol winylowy) (PVA, PVAL lub PVOH z ang. polyvinyl alcohol) to polimer winylowy o wzorze [-CH2-CH(OH)-]n otrzymywany z poli(octanu winylu).
Stosowany jest jako składnik klejów, lakierów, apretur włókienniczych, do wyrobu aparatury chemicznej, jako stabilizator farb emulsyjnych, zagęszczaczy farmaceutycznych, do produkcji rękawic ochronnych, nici chirurgicznych, folii, płyt i rur odpornych na działanie benzyny, olejów, także do wyrobu włókien.
Jest również półproduktem do produkcji poliacetali.
Stosowany jest ponadto w farmaceutyce jako substancja czynna w kroplach do oczu.
Jeden z nielicznych polimerów rozpuszczalnych w wodzie. W obecności jonów boranowych, dochodzi do sieciowania i gwałtownego wzrostu lepkości roztworu.
Bibliografia [edytuj]
- Polymer Handbook, ed: J. Brandrup, E. H. Immergut, E. A. Grulke, Willey VCH, 2003, ISBN 978-0-471-47936-9