Polibazyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polibazyt
Polibazyt z kopalni Husky, Elsa, Jukon, Kanada (3,0 x 2,2 x 1,3 cm)
Polibazyt z kopalni Husky, Elsa, Jukon, Kanada
(3,0 x 2,2 x 1,3 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny antymonowa siarkosól srebra i miedzi
(Ag,Cu)16Sb2S11
Twardość w skali Mohsa 2-3
Przełam nierówny
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 6,27-6,33 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żelazistoczarna
Rysa czerwonoczarna
Połysk metaliczny, diamentowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Polibazytminerał z gromady siarkosoli. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od gr. poly = wiele i basis = podstawa.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, rzadziej słupkowym o pseudoheksagonalnych zarysach. Na ścianach kryształów występują charakterystyczne zbrużdżenia (trójkątne). Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, tworzy też naloty, naskorupienia i impregnacje. Jest miękki, nieprzezroczysty, Często zawiera żelazo, arsen.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Składnik utworów hydrotermalnych i żył kruszcowych. Współwystępuje ze srebrem rodzimym, stephanitem, stromeyerytem, proustytem, bornitem, argentytem, tetraedrytem.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: został znaleziony w Rudawach Janowickich w okolicach Ciechanowic.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ruda srebra – 69,5% Ag,
  • jest ceniony przez kolekcjonerów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993
  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]