Polibazyt

Polibazyt
Polibazyt z kopalni Husky, Elsa, Jukon, Kanada (3,0 x 2,2 x 1,3 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	antymonowa siarkosól srebra i miedzi (Ag,Cu)16Sb2S11
Twardość w skali Mohsa	2-3
Przełam	nierówny
Łupliwość	niewyraźna
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Gęstość minerału	6,27-6,33 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	żelazistoczarna
Rysa	czerwonoczarna
Połysk	metaliczny, diamentowy
Multimedia w Wikimedia Commons

Polibazyt – minerał z gromady siarkosoli. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od gr. poly = wiele i basis = podstawa.

Charakterystyka

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, rzadziej słupkowym o pseudoheksagonalnych zarysach. Na ścianach kryształów występują charakterystyczne zbrużdżenia (trójkątne). Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, tworzy też naloty, naskorupienia i impregnacje. Jest miękki, nieprzezroczysty, Często zawiera żelazo, arsen.

Występowanie

Składnik utworów hydrotermalnych i żył kruszcowych. Współwystępuje ze srebrem rodzimym, stephanitem, stromeyerytem, proustytem, bornitem, argentytem, tetraedrytem.

Miejsca występowania:

• Na świecie: Chile, Boliwia, Meksyk, USA, Niemcy, Czechy, Słowacja, Włochy.

• W Polsce: został znaleziony w Rudawach Janowickich w okolicach Ciechanowic.

Zastosowanie

• ruda srebra – 69,5% Ag,
• jest ceniony przez kolekcjonerów.

Zobacz też

• stephanit
• stromeyeryt
• proustyt
• bornit
• argentyt
• tetraedryt

Bibliografia

• J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
• A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993
• O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996
• W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003

Linki zewnętrzne

• zdjęcia i artykuł o polibazycie na stronie Webmineral.com (ang.)
• polibazyt na stronie Mindat.org (ang.)