Polibutadien

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polibutadien
mer cis-1,4- mer trans-1,4-
mer cis-1,4- mer trans-1,4-
Ogólne informacje
Monomery 1,3-butadien
Struktura meru -[-CH2-CH=CH-CH2-]-
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Polibutadien (PB, PBA) - polimer otrzymywany w wyniku polimeryzacji butadienu, stosowany jako tworzywa sztuczne z grupy elastomerów, stosowany do produkcji kauczuku syntetycznego.

W trakcie polimeryzacji powstają mery 1,4-trans, 1,4-cis oraz 1,2-, które w zależności od warunków prowadzenia tej reakcji mogą występować w różnych konfiguracjach i proporcjach co znacząco zmienia własności tego polimeru:

Polimeryzacja butadienu

1,4-Cis-polibutadien jest bardziej elastyczny od izomeru trans, a zawartość struktur trans i cis zależy od zastosowanych katalizatorów. Polibutadien jest szeroko wykorzystywany w przemyśle gumowym – produkuje się z niego gumę o różnej twardości i ścieralności, stosowaną m.in. w oponach samochodowych. Pod względem właściwości jest zbliżony do kauczuku naturalnego (zawierającego wyłącznie izomer cis), który został wyparty przez polimer syntetyczny w latach 30. XX w.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]